یـا رب این شمــع دل افــروز ز کاشـانه کیست جـان ما سـوخــت بپرسیـد که جانـانـه کیست حـالیـا خـانـه بــرانـداز دل و دیـــن مـــن اســت تا در آغـوش که میخسبـد و همخـانه کیست بـــاده لعــل لبــش کــز لــب مــن دور مبــاد راح روح کـه و پیمـــان ده پیمــانــه کیســت دولــت صحبــت آن شمـــع سعــادت پــرتــو بــازپــرسیـد خــدا را کـه بـه پـروانـه کیست میدهد هر کسش افسونی و معلوم نشد کـــه دل نـــازک او مـایـل افسـانـه کیسـت یـا رب آن شـاهـوش مـاه رخ زهــره جبیــن در یکتــای کـه و گـوهـر یـک دانـه کیســت گفتــم آه از دل دیــوانـه حــافــظ بـی تـــــو زیـر لب خنده زنان گفت که دیـوانـه کیست