شعر قهر از فروغ فرخزاد

[TABLE="align: center"]
[TR]
[TD="bgcolor: #eeeeee, colspan: 2"]

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="bgcolor: #ffffff, colspan: 2"]نگه دگر به سوی من چه می کنی؟
چون در بر رقیب من نشسته ای
به حیرتم بعد از آن فریب ها
توهم پی فریب من نشسته ای
....
به چشم خویش دیدم ای خدا
که جام خود به جام دیگری زدی
چون فال حافظ در آن میانه باز شد
تو فال خود به نام دگری زدی
برو....برو..... بسوی او چه غم
تو آفتابی.... او زمین..... من آسمان
به او بتاب به او که من نشسته ام
بناز به روی شانه ای ستارگان
بر او بتاب زآنکه گریه می کند
در این میانه قلب من به حال او
کمال عشق باشد این گذشته ها
دل تو مال من وتن تو مال او
تو که مرا به پرده ها کشیده ای
چگونه راه نبرده ای به راز من
گذشتم از تن تو زآنکه در جهان
تنی نبود مقصد نیاز من
اگر بسویت این چنین دویده ام
به عشق عاشقم نه بر وصال تو
به ظلمت شبان بی فروغ من
خیال عشق خوشتر از خیال تو
کنون که در کنار او نشسته ای
تو و شراب ودولت و وصال او
گذشته رفتو آن خانه کهنه شد
تن تو ماند و عشق بی زوال او[/TD]
[/TR]
[/TABLE]