عمریست در انتظار مرگم،بر این همه انتظار نفرین

پائیز نشسته در بهارم، نفرین به تو ای بهار،نفرین

اب از سر من گذشته دیگر،نفرین به تو روزگار،نفرین​

​

دنیا قفسی است از برایم،بستند به غصه دست و پایم​

​

تلخ است تمام خنده هایم،برخنده من هزار نفرین​

​

دل بیشتر از همیشه دلتنگ،اغوش کبوتران پر از سنگ​

​

اینجاست همیشه رنگ و نیرنگ،بر این همه شاهکار نفرین​

​

اینجاهمه توبه را شکستند،تسبیح به کف سبو به دستند​

​

اینجا همه مرده می پرستند،بر کافر دین مدار نفرین​

​

صد درد نهفته در نفیرم،ای کاش که بی صدا بمیرم​

​

ای زندگی از تو سیر سیرم،برمن،به تو،بیشمار نفرین​

​

فریاد میان سینه در بند،شاعر به سکوت خورده پیوند​

​

شعر و غزل و ترانه رفتند،بر دفتر سوگوار نفرین​

​

این است همیشه رسم دنیا،خورشید نشسته پشت یلدا​

​

از مرگ نمی هراسم اما،بر قبر سیاه و تار نفرین​

​

بر شاخه درد مثل برگم،در وحشت اخرین تگرگم​

​

عمریست در انتظار مرگم،بر این همه انتظار نفرین

محمد جواد منوچهری​