چشم بستندم که دنیا را مبین دل ز دنیا کنده ام من پیش از این مال دنیا مال دنیا ای کریم با تو در دنیا و عقبا ننگریم دیده ام بس چشم باز بی حضور مانده از دیدار آن دلدار دور وی بسا خلوت نشین پاکباز چشم بسته رفته تا درگاه راز آن که چشمم داد بینایی دهد سینه را انوار سینایی دهد هوشنگ ابتهاج
