زندگی رویش یک حادثه نیست زندگی رهگذر تجربه هاست تکه ابری ست به پهنای غروب آسمانی ست به زیبایی مهر بارگاهی ست ز دربار حضور زندگانی چو گل نسترن است باید از چشمه ی جان آبش داد زندگی صحنه ی جودانگه ماست خوب و بد بودن آن عملی از من و ماست پس بیا تا بفشانیم همه بذر خوبی و صفا و بگوئیم به دوست معنی حق چه نکوست
