طی شد این عمر و دانی به چه سان ؟ پوچ و بس تند چنان باد دمان همه تقصیر من است این و خودم می دانم که نکردم فکری ، که تامل ننمودم روزی ساعتی یا آنی که چه سان می گذرد عمر گران ؟ کودکی رفت به بازی ، بفراغت ، به نشاط فارغ از نیک و بد و مرگ و حیات