مردم و مرد شیر گیر

​

در حیرتم ز چرخ که آن مرد شیر گیر ​

با دست روبهان دغل شد چرا اسیر ​

آن شاهباز عزٌ و شرف از چه از سریر ​

با های و هوی لاشخوران آمدی به زیر ​

این آتشی که در دل این مُلک شعله زد ​

با نیروی جوان بُد و با فکر بکر پیر ​

با عزم همچو آهن آن مرد سال بود ​

با جوی های خون شهیدان سی تیر ​

با مشت رنجبر بُد و فریاد کارگر ​

با ناله های مردم زحمتکش و فقیر ​

با خشم ملتی که به چنگال دشمنان ​

بودند با زبونی یک قرن و نیم اسیر ​

با آن که خفته است به یک خانه از حلب ​

با آن که ساخته است یکی لانه از حصیر ​

با مردمی که آمده از زندگی به تنگ ​

با ملتی که گشته است از روزگار سیر ​

افسوس شیخ و نظامی و مست و دزد ​

چاقو کشان حرفه ای و مفتی اجیر .... ​

​

​

« دکتر علی شریعتی » ​

​

سبز ، ص ۲۶۳(دفتر های )​

​