ای مشک

​

ای مشک ، سوده گیسوی آن سیمگون تنی ؟ ​

یا خرمن عنبری یا بار سوسنی ؟ ​

سون نه ای که بر سر خورشید افسری ​

گیسو نه ای که بر تن گلبرگ جوشنی ​

زنجیر حلقه حلقه آن فتنه گستری
​

شمشاد سایه گستر آن تازه گلشنی
​

بستی به شب ره من مانا که شبروی
​

بردی ز ره دل من مانا که ره زنی ​

گه در پناه عارض آن مشتری رخی
​

گه در کنار ساعد آن پرنیان تنی
​

گر ماه و زهره شب به جهان سایه افکنند
​

تو روز و شب به زهره و مه سایه افکنی ​

دلخواه و دلفریبی دلبند و دلبری
​

پرتاب و پر شکنجی پر مکر و پر فنی ​

دامی تو یا کمند ؟ ​

​

ندانم براستی
​

دانم همی که آفت جان و دل منی
​

از فتنه ات سیاه بود صبح روشنم
​

ای تیره شب که فتنه بر آن ماه روشنی ​

همرنگ روزگار منی ای سیاه فام ​

مانند روزگار مرا نیز دشمنی ​

ای خرمن بنفشه و ای توده عبیر ​

ما را به جان گدازی چون برق خرمنی
​

ابر سیه نه ای ز چه پوشی عذار ماه ؟
​

دست رهی نه ای ز چه او را بگردنی ؟ ​

​

رهی معیری ​