نشان مرا بپرس

در عمق تیره ی هرشب
درهر طلوع در هر غروب
چشم به راه آمدن توام
بیا هر شب بیا
از ستاره ها نشان مرا بپرس
از مهتاب سراغ مرا بگیر
از سکوت کهکشان هازمزمه ی مهر جوی مرا با خود بشنو!
بیا هر شب بیا !
در خلوت هر مهتاب تنهایم.
در سایه هر شب چشم به راه گشوده ام
در پس هر ستاره پنهانم
در پس پرده ی هرابر در کمینم
بر سر کهکشان ایستاده ام
بر ساحل هر افق منتظرم


دکترشریعتی