هست شب

هست شب، یك شب دم كرده و خاك
​

رنگ رخ باخته است .​

باد - نو باوه ی ابر - از بر كوه​

سوی من تاخته است .​

***​

هست شب، همچو ورم كرده تنی گرم در استاده هوا​

هم ازین روست نمی بیند اگر گمشده یی راهش را .​

با تنش گرم،بیابان دراز​

مرده را ماند در گورش تنگ -​

به دل سوخته من ماند .​

به تنم خسته، كه می سوزد از هیبت تب ،​

هست شب . آری شب

نیما یوشیج
​