باز هــــم تنهایی آرام من گـل مــــــی کند باغ فکــــــرم یادی از آواز بلــبل مـــــی کند می فروشــــم خـــــــون خود را بر شـــــــما خونتان می جوشد و از جوش غلغل می کند خواب رفتم زیر گیسوی تو دیشب تا سحر خواب شیرینی که ماهی زیر یک پل می کند من تحـــــمل می کنم زجـــــــر زمان پر فریب کوه کی این زجر جان فرسا تحمل می کند ؟ دستمالت را که روزی بوسه بر دست تو زد می برد باد و نثار دســت سنبــــل می کند بوده محکم رشته ی پیوند انسم با شـــما این زمان بی نشان پیوند ما شل می کند هر کجا پا می نهم گفتار بند است و جفا کی خدا وارونه این دور تسلسل می کند
