به خدا اسم او نو دلم نوشت تو آرزوهای محال

سوالم و جواب نداد میگه حرفام گنگه براش
نذاشت که من راهی بشم به زیر بارون چشاش
سوالم و جواب نداد گفتش که دوست ندارم
نمی تونم توی دلت گلای عشق و بکارم
حال منو نفهمیدش وقتی که رفتش بی صدا
ندید که غم عشقشو من کشیدم تا به کجا
نفهمیدش که بعد از اون سایه ای حتی ندارم
نمی دونم دونست یا نه تو این شبا بی ستارم
نفهمیدم چشاش چطور یک دفعه منو جادو کرد
تا لب دره سقوط چه طوری منو راهی کرد
جاده ها رو طی می کنم تا دورشم از یاد چشاش
اشک منو درمیاره طرز قشنگ خنده هاش
دستای مهربو نیشو نداد به دست سرد من
قبول نکرد که عاشقه این دل بیچاره من
بعد جواب سرد اون دل مثل بچه ها شده
سهم منم از عشق اون گریه بی صدا شده
قلم تو دستم دوباره گریه رو از سر می گیره
از این همه مکر و دروغ جون می ده آروم می میره
همه می گن ساده نباش رفته که رفته بی خیال
به خدا اسم او نو دلم نوشت تو آرزوهای محال