امنیت تلفن همراه: نکاتی برای امن نگاه داشتن گوشی های اندرویدی

​

​

​

هنوز با وجود موفقیت اندروید به عنوان یک سیستم‌عامل برای تلفن‌های هوشمند، برخی مسایل منفی در چشم انداز آینده این سیستم‌عامل درحال ظهور است. همان محبوبیتی که اندرید را به مقام برجسته‌ای در بازار گوشی‌های هوشمند رسانده است، باعث جلب توجه ناخواسته هکرها، مجرمان کامپیوتری، و سازندگان بدافزارها شده است.این افراد به جایی می‌روند که موقعیت‌هایی برای سواستفاده در حال رشد باشد.​

​

یک متخصص IT چه کاری باید انجام دهد تا دستگاه اندرویدی‌اش در برابر حملات امن باقی بماند؟ از آنجایی که راه 100% برای امنیت تلفن همراه وجود ندارد (و احتمالا هرگز وجود نخواهد داشت)، در اینجا چند نکته امنیتی ذکر می‌شود که در امن نگاه داشتن گوشی‌های اندرویدی در برابر بدافزار و دیگر نرم‌افزارهای این چنینی مفید است.​

​

1. بررسی دوباره رمز عبور: کاربران ناوارد اغلب ضعیف‌ترین حلقه در زنجیره امنیت IT هستند، و هیچ چیز بدیهی‌تر و مخرب تر از استفاده از رمز عبور مناسب نیست.​

​

2. تکالیف در منزل، قبل از نصب اپلیکیشن ها: پیش از اینکه نرم‌افزاری را برای تلفن هوشمند خود دانلود کنید، بایستی بازخورد و نظرات کاربران درباره نرم‌افزار را بررسی کنید و احتمالا جست‌وجوی اینترنتی سریعی‌ای انجام دهید. یا اینکه هر دو را انجام دهید تا اطمینان یابید که آن نرم‌افزار قانونی و قابل استفاده است.​

​

3. راه‌حل‌های امنیتی گوشی‌های همراه: تعدادی از شرکت‌های امنیتی نرم‌افزارهایی را برای امنیت تلفن‌های همراه ارایه کرده‌اند، مانند Trend Micro، ESET، McAfee، Symantec، و Webroot. تمام اینها حمایتی یکسان علیه تهدیدات را ارایه نمی‌کنند یا تعداد ویژگی‌های یکسانی را پیشنهاد نمی‌کنند، اما بیشتر نرم‌افزارهای امنیتی پیچیده بایستی مسیر خود را در آینده‌ای نزدیک در تلفن‌های همراه بجویند.​

​

4. مدیریت دسترسی‌ها: اندروید به شکل شگفت‌انگیزی سیستم‌عاملی قدرتمند و قابل انعطاف است، اما همان استقلال و کنترل نیز برای سازندگان بدافزارها فرصت‌های بیشتری برای خرابکاری فراهم می‌کند که ناشی از پیکربندی اشتباه گوشی‌ها است، به ویژه زمانی که موضوع دسترسی نرم‌افزار مطرح می‌شود. زمانی که می‌خواهید نرم‌افزار جدیدی را نصب نمایید، اندروید در پیغامی لیستی از تمام سرویس‌های گوشی که نرم‌افزار قرار است به آنها دسترسی داشته باشد را نشان می‌دهد. اگر نرم‌افزاری جدید دسترسی به چیزی را تقاضا می‌کند که غیرعادی به نظر می‌رسد (مانند اینکه یک برنامه ستاره‌شناسی دسترسی به تماس‌های پست الکترونیک‌تان را تقاضا کند) شما بایستی نصب را لغو نمایید تا اینکه از قانونی بودن نرم‌افزار اطمینان حاصل نمایید.​

​

5. مسدودسازی نرم‌افزارهای خارج از اندروید مارکت: برخلاف فروشگاه نرم‌افزاری اپل که به عنوان اولین نقطه برای نرم‌افزارهای گوشی استفاده می‌شود، اندروید به کاربران اجازه می‌دهد که نرم‌افزارهای دانلود شده از وب‌سایت‌هایی غیر از اندروید مارکت را نصب نمایند. این انعطاف در برخی موارد ضروری است، اما بیشتر کاربران نیازی ندارند که نرم‌افزارها را از همه‌جا دانلود نمایند. محدودسازی دانلود نرم‌افزار به اندروید مارکت باعث ارتقای اندکی در امنیت می‌شود، اما این روش نیز مصون از خطا نیست، به صورتی که خود اندروید مارکت تصادفا نرم‌افزارهای آلوده به بدافزار را به کاربران ارایه کرده است.​

​

6. غیرفعال‌ کردن اتصال خودکار وای-فای: دسترسی به اینترنت بی‌سیم مجانی در مکان‌های عمومی تجربه مفیدی است، اما همچنین ریسک ارسال داده‌ها و اطلاعات از گوشی شما به سرورهای نامطمئن را به همراه دارد. امکان دارد تمام نسخه‌های سیستم‌عامل اندروید یا گوشی‌ها این قابلیت را نداشته باشند، اما بایستی گزینه‌ مربوطه را در قسمت تنظیمات دستگاه اندرویدی‌تان، در تب Wireless & Network غیرفعال نمایید. تنها به اینترنت بی‌سیم امن و یا مورد اطمینان متصل شوید.
​

​