کاهش خطر بروز انواع سرطان ها از جمله سرطان آندومتر با ورزش کردن -

پژوهشگران مرکز بهداشت عمومی یال در کنفرانس پیشگیری از سرطان که در فیلادلفیا برگزار شد نتیجه تحقیقات خود را ارائه کردند که حاکی از آن است که زنانی که در طول هفته ۱۵۰ دقیقه یا بیشتر ورزش می کنند با خطر کم تر بروز سرطان آندومتر روبرو هستند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، گزارش سال ۱۹۸۴ مرکز ملی آمار سلامتیNational Center Health Statistics نشان داد که ۲/۲۲ درصد کل مرگ و میر در ایالات متحده ناشی از سرطان ها بوده است . سرطان دومین علت مرگ در کشور و عامل ایجاد کننده مرگ در سنین بین سی و چهل ساگی می باشد. در سال ۱۹۸۴ حدود ۴۸۳۰۰۰ نفر در اثر این بیماری فوت کردند و در همان سال نزدیک به ۹۶۵۰۰۰ مورد جدید مورد درمان بودند.

آندومتر لایه داخلی رحم را در زنان تشکیل می دهد و یکی از انواع سرطان های زنانه است که گهگاه دامنگیر آن ها می شود.

محققان با بررسی ۶۶۸ زن مبتلا به سرطان اندومتر و مقایسه آن ها با ۶۶۵ زن تحت کنترل دریافتند زنانی که در طول هفته ۱۵۰ دقیقه یا بیشتر از وقت خود را به ورزش کردن اختصاص می دهند، در مقایسه با زنانی که غیر فعال هستند ۳۴ درصد کم تر دچار سرطان آندومتر می شوند.

مطالعات نشان می دهد اثرات ورزش روی کاهش ابتلا به سرطان آندومتر روی زنانی با فعالیت بدنی که لاغر و نمایه توده بدنی آن ها کم تر از ۲۵ است، تا ۷۳ درصد بوده و در مقایسه با زنانی که از لحاظ بدنی غیر فعال هستند و نمایه توده بدنی آن ها بیشتر از ۲۵ بوده و اضافه وزن دارند، به نسبت بیشتر خواهد بود.

اگر چه در این میان مقدار وزن زنان در میزان اثربخشی ورزش روی کاهش ابتلا به سرطان آندومتر تأثیر دارد، ولی زنانی هم که دارای اضافه وزن هستند تا حدود ۵۲ درصد کم تر در معرض ابتلا به سرطان آندومتر قرار دارند. پس هرگز ورزش کردن را از یاد نبرید.

برآوردهای آماری سال ۱۹۸۷ در مورد استیدانس و مرگ و میر در ج-ن-س-یتها و مناطق ابتلاء در شکل ۲/۱۳ نشان داده شده اند (سرطانهای غیر ملانومی پوست و کارمینوم موضعیCarcinoma in situ در این برآوردها محسوب نشده اند. این برآوردهاهمچنین نشان داده اند که بر اساس جمعیت کل سال ۱۹۸۷، ۷۴ میلیون ا-م-ر-ی-ک-ایی در طول دوره زندگیشان از سرطان رنج می برند. (حدود سه نفر در هر چهار خانواده).

در تحقیق دیگری در مورد نقش ورزش در دوران دانشگاه چنین ارزیابی کرده اند: زنانی که در طول سالیان تحصیل در دانشکده بی تحرک بوده اند در مقایسه با دانشجویان ورزشکار، ۵/۲ برابر بیشتر با خطر سرطان دستگاه تولید مثل و ۸/۱ برابر بیشتر با خطر سرطان سینه مواجه هستند. و مکانیسم دفاعی آن احتمالاً هورمونی می باشد که به کاهش تحریکات استروژنی ناشی از ورزش بستگی دارد.