[h=2]تلسکوپ های مختلف[/h] در این تاپیک پیشنهاد می کنم که دوستان نیز به کمک من بیایند و بزرگترین تلسکوپ های امروزی را معرفی کنیم. هم ابعاد آنها و هم طریقه ی ساخت و تکنولوژی ساخت آنها پیشنهاد من در ابتدا با تلسکوپ هابل است :ashamed0005::ashamed0005:
پاسخ : تلسکوپ های مختلف [h=2]هابل [/h] تلسکوپ فضایی هابل (به انگلیسی: (Hubble Spapce Telescope(HST) تلسکوپی است که در آوریل سال ۱۹۹۰ میلادی به فضا فرستاده شد. هابل در طول این سالها با نمایان کردن جلوههای شگفتانگیزی از عالم، به سوالات بسیاری پاسخ گفتهاست. اگرچه چندسال اول ماموریت هابل به دلیل وجود پارهای از مشکلات اپتیکی در ابزارهایش، خیلی درخشان نبود، ولی با انجام اولین ماموریت تعمیر و رسیدگی، این تلسکوپ به وضعیت مطلوب رسید و در خدمت دانشمندان دنیا قرار گرفت. در روز شنبه ۱۶ مه ۲۰۰۹ تلسکوپ فضایی هابل تعمیر اساسی شد. این اولین تعمیر یک شی فضایی است شامل تعویض برخی باطریهای آن و همچنین دوربین اصلی آن است. انتظار میرود پس از این تعمیر این تلسکوپ بتواند ۸ سال دیگر نیز کار کند گرفتن عکسهای رنگی با تلسکوپ فضایی هابل بسیار پیچیده تر از گرفتن این عکسها با دوربین معمولی است. در اولین تفاوت آن است که هابل هرگز از فیلم رنگی استفاده نمیکند بلکه با استفاده از آشکارسازهای الکترونیکی خود نور را از فضا جمع آوری و ثبت میکند. این آشکارسازها عکسهای کیهانی را به صورت رنگی تولید نمیکنند و عکسها در مرحله اول سیاه و سفیداند. عکسهای نهایی از ترکیب چند عکس سیاه و سفید که رنگ آنها در زمان پردازش به آنها اضافه شدهاست، به وجود میآیند. رنگها در عکسهای هابل، که به دلایل مختلف به وجود میآیند، همواره همانچیزی نیستند که ما از نزدیک میدیدیم(اگر میتوانستیم آن اجرام را در سفینه فضایی و از نزدیک ببینیم.) ما بعضی مواقع از رنگ به عنوانیک ابزار استفاده میکنیم به این دلیل که یا باعث بهتر دیدن جزئیات میشوند و یا تصور و دیدن آنها رنگها از عهده چشم انسان خارج است.
پاسخ : تلسکوپ های مختلف در تکمیل هابل باید بگویم که می توانید چیزهای خیلی جالبی از سایت هابل بدانید مثلاً چگونگی فرآیند تولید تصاویر آدرس سایت هم اینه: http://hubblesite.org
پاسخ : تلسکوپ های مختلف [h=2] کک [/h] این تلسکوپ های دوگانه 10 متری و 300 تنی، هم به خاطر طراحی شان مشهورند و هم به خاطر کشف هایشان. هر کدام از آینه های اصلی این تلسکوپ ها از 36 قطعه شش وجهی تشکیل شده است که در کنار هم مثل یک آینه یکپارچه عمل می کند. این شیوه یک شاهکار انقلابی در مهندسی است که ساخت آینه های بسیار سنگین را امکان پذیر می کند. از جمله کهکشان های موجود در مرز جهان، بررسی ابرنواخترها برای تعیین سرعت انبساط جهان و ماهیت فوران های پرتو گاما. بررسی سیاره های پیرامون ستارگان دیگر از جمله وظایف تازه این تلسکوپ ها است.
پاسخ : تلسکوپ های مختلف [h=2]رصدخانه ملی اخترشناسی رادیویی[/h] این رصدخانه از چندین بخش تشکیل شده است از جمله تلسکوپ گرین بنک، آرایه بسیار بزرگ آرایه بسیار بزرگ اصلی و بخش امریکایی آلما که در آینده ساخته می شود. دانشمندان هم اکنون از اطلاعات به دست آمده از گرین بنک برای یافتن فرکانس های مولکول های موجود در فضای بین ستاره یی استفاده می کنند. نام آرایه بسیار بزرگ براساس اندازه های حیرت آور آن انتخاب شده است. این رصدخانه دارای 27 آنتن رادیویی است که هر کدام 230 تن وزن و 27 متر قطر دارد. اطلاعات این تلسکوپ ها (که در صحرای جنوب سوکو روی نیومکزیکو مستقر است) با یکدیگر تلفیق می شود تا به قدرت تفکیک یک آنتن 35 کیلومتری دست یابد. برخی از مردم این رصدخانه را می شناسند، چرا که نماهایی از این رصدخانه در فیلم تماس نشان داده شده است.
پاسخ : تلسکوپ های مختلف [h=2]رصدخانه پالومار[/h] تلسکوپ پنج متری هیل به تحول در اخترشناسی نوین بسیار کمک کرد. برای ساخت آینه این تلسکوپ حدود یک میلیون دلار هزینه کردند (آن هم در سال 1934) ولی باز هم نتوانستند آینه کوارتزی به قدر کافی بزرگ بسازند. جرج الری هیل که سازنده رصدخانه پالومار بود (وی رصدخانه مونت ویلسون را هم ساخته بود) به شرکت نیویورکی «کورنینگ گلس ورکز» ساخت آینه یی پنج متری با شیشه یی از جنس یک ماده جدید (آمیزه یی به نام پیرکس) را سفارش داد. شیشه های پیرکس در مقابل تغییرات دما و سرد و گرم شدن نسبت به شیشه های معمولی بسیار کمتر منقبض و منبسط می شوند بنابراین در آینه های پیرکس مشکل اعوجاج نور کمتر پیش می آید. این مشکل در تلسکوپ 5/2 متری هیل که در مونت ویلسون نصب شده بود، به شدت از کارایی تلسکوپ کاسته بود. پس از تاخیر که در اثر جنگ جهانی دوم پیش آمد، اولین نورگیری تلسکوپ در 26 ژانویه 1949 صورت گرفت. ادوین هابل اولین کسی بود که از پشت تلسکوپ به آسمان نگاه کرد. یک سال بعد تلسکوپ 2/1 متری دیگری کارش را به عنوان یکی از مجموعه تلسکوپ های رصدخانه نقشه بردار آسمان در پالومار شروع کرد. این تلسکوپ از سرتاسر آسمان شمال نقشه برداری کرد. این نقشه راهنما، بعدها به عنوان مبنایی برای نقشه یی شد که تلسکوپ فضایی هابل از آن استفاده کرد. پالومار هنوز هم پس از سه ربع قرن به کشف های جدیدی دست پیدا می کند. دانشمندان در سال 2001 از ابداع یک سیستم «اپتک تصحیح کننده» خبر دادند که تصویرهای تهیه شده در پالومار را واضح تر و دقیق تر می کند. این سیستم قدرت تفکیک تلسکوپ فضایی هابل را دو برابر کرد.
پاسخ : تلسکوپ های مختلف [h=2]رصدخانه جنوبی اروپا[/h] این تلسکوپ که میدان دید 5/3 متری دارد و آن را تلسکوپ فناوری جدید نیز می نامند، اولین تلسکوپ جهان بود که آینه اصلی آن با رایانه تنظیم می شد. البته امروزه حتی تلسکوپ های آماتوری نیز به این فناوری مجهز هستند. مجموعه تلسکوپ های رصدخانه جنوبی اروپا در صحرای آتاکامای شیلی مستقر است. از جمله این تلسکوپ ها می توان به آرایه بسیار بزرگ تلسکوپ ها اشاره کرد که مهم ترین تلسکوپ این مجموعه است. علاوه بر این بخش اروپایی، آرایه بسیار بزرگ میلی متری - زیرمیلی متری آتاکاما (با نام اختصاری alma که یک همکاری بین المللی با شرکت امریکای شمالی، شرق آسیا و شیلی است) نیز در رصدخانه جنوبی اروپا مستقر است. آلما مرتفع ترین و پیشرفته ترین رصدخانه تلسکوپ رادیویی جهان است.
پاسخ : تلسکوپ های مختلف [h=2]رصدخانه جمینی[/h] دو چشم بهتر از یک چشم است. بین دو تلسکوپ نوری و زیرقرمز رصدخانه جمینی به اندازه یک اقیانوس فاصله است، اما این دو با یکدیگر می توانند به همه پهنه آسمان دست یابند. جمینی جنوبی در ارتفاع 2800 متری در رشته کوه های آند جنوبی و جمینی شمالی در ارتفاعات آتشفشان خاموش مائوناکی قرار دارد. از آنجا که کوه مائوناکی در هاوایی جو بسیار مطلوبی دارد، جایگاه مجموعه یی بین المللی از تلسکوپ ها است که شب هنگام به کارش در آسمان ها می پردازد. رصدخانه جمینی از آن هفت کشور است. دانشمندان این کشورها می کوشند همیشه فناوری های تازه را در این رصدخانه به کار گیرند. این رصدخانه حتی به «اتاقک پاشش» مجهز است که ذرات نقره را به سطح آینه های جمینی پرتاب می کند تا توانایی های این تلسکوپ در ناحیه زیرقرمز افزایش یابد.
پاسخ : تلسکوپ های مختلف [h=2]رصدخانه مونت ویلسون[/h] از زمانی که قطار قاطرها آینه 5/1 متری را به ارتفاع کوه ها می بردند تا شب هایی که ادوین هابل سرگرم بازنویسی درک ما از کیهان بود، کوه مونت ویلسون نمایانگر تکامل رصدخانه های نوین و همچنین یکی از مهم ترین مکان های علمی تاریخ بود. زمانی از تلسکوپ جرج الری هیل با میدان دید 5/1 متری برای بررسی و دسته بندی طیفی ستارگان استفاده می شد که مبانی اخترشناسی نوین را به وجود آورد، البته امروزه دیگر از این تلسکوپ برای پژوهش استفاده نمی شود. صد سال پیش تلسکوپ 5/1 متری هیل بزرگ ترین تلسکوپ جهان بود، اما طی 10 سال مقام بزرگ ترین تلسکوپ جهان به تلسکوپی با میدان دید 5/2 متر رسید که در همسایگی هیل ساخته شد. ادوین هابل با استفاده از تلسکوپ 5/2 متری هیل کشف کرد که لکه های «سحابی ها» در آسمان در حقیقت کهکشان های دوردست است، جهان در حال انبساط است و سرعت این انبساط از پدیده انفجار بزرگ ناشی می شود. کوه مونت ویلسون مهم ترین رصدگاه جهان طی 40 سال بود تا آنکه آلودگی نوری لس آنجلس باعث شد اخترشناسان به جنوب روی بیاورند.
پاسخ : تلسکوپ های مختلف [h=2]تلسکوپ ملی نجوم رادیویی[/h] این رصدخانه از چندین قسمت مختلف از جمله تلسکوپ گرین بنک، تلسکوپ vla، تلسکوپ بزرگ بازلین و alma تشکیل شده است. دانشمندان به تازگی از اطلاعات گرین بنک برای کشف فرکانسهای مولکولهای بین کهکشانی استفاده کرده اند. نام تلسکوپ بسیا بزرگ، vla بر اساس ابعاد عظیم آن انتخاب شده است. این تلسکوپ از 27 آنتن رادیویی هر یک با وزن 230 تن تشکیل شده است.