[h=1]پیدایش کیهان شناسی[/h] کیهان شناسی مطالعه شکل، پیدایش، زندگی و مرگ جهان است. در آغاز قرن بیستم، کیهان شناسان تصور می کردند که تمام جهان بخشی از کهکشان راه شیری است. در سال 1923، ادوین هابل، ستاره شناس آمریکایی، نشان داد که ستارگان سحابی آندرومدا (که بعدآ کهکشان آندرومدا نامیده شد) در خارج کهکشان راه شیری قرار دارند و بدین تریب وجود کهکشانهای دیگر را اثبات کرد. او همچنین دریافت که این کهکشانها از کهکشان ما فاصله می گیرند. در دهه بعد از آن، فرضیه های گوناگونی درباره منشا جهان ارایه شد. پیدایش جهان ستاره شناسان قرن بیستم توضیحات متناقضی درباره نحوه پیدایش جهان پیشنهاد نموده اند. ژرژ لومتر (1966-1894)، ریاضیدان بلژیکی، اظهار کرد که دنیا بصورت نقطه داغ متراکم منفجر شونده ای آغاز شد. فرد هویل ستاره شناس انگلیسی (1915) با ارایه نظریه حالت پایا، این اندیشه را که دنیا سر آغاز داشته، رد کرد. کشف تشعشع مایکروویو زمینه کیهان در سال 1965 تاییدی بر نظریه انفجار بزرگ بود. برخی اظهار نموده اند که خلقت متوالی نظریه تازه ای وارد علم می نماید که نظریه بسیار حیرت انگیزی است . من معتقد نیستم که خلقت متوالی نظریه تازه ای پدید می آورد . این قطعاً فرضیه جدیدی است ، ولی صرفاً جایگزین فرضیه ای می شود که در بطن فرضیه های کهن پنهان است همانطور که قبلاً گفتن، چنین ابزار می کند که تمام ماده جهان در زمانیخاص در گذشته ای دور و در "انفجاری بزرگ" ایجاد شده است . این نظریه انفجار بزرگ ایجاد شده است . این نظریه انفجار بزرگ از لحاظ علمی از دو نظریه دیگر ناخوشایندتر است. منبع: سایت ستاره شناسی
پاسخ : پیدایش کیهان شناسی ریشه لغوی کیهان شناسی یا Cosmologgy از واژه یونانی cosmas به معنای عالم گرفته شده است. پس کیهان شناسی به مطالعه عالم می‌پردازد. در واقع کیهان شناسی شاخه‌ای از علم ستاره شناسی است که مدبر او ساختار جهان را مطالعه می‌کند. موضوعات مربوط به مبدا آفرینش و سیر تکاملی جهان بوسیله ستاره شناسی ، فلسفه و دین بررسی می شود. مطالعه کائنات از زمین و آسمان و خورشید آغاز شد. انسانهای دوره ماقبل علم عقیده داشتند که در مرکز جهان هستند و خورشید و سایر سیارات به گرد زمین مرکزی می‌گردند. کپرنیک مرکز عالم را در نزدیکی خورشید فرض کرد که زمین نیز همراه سایر سیارات به گرد آن می چرخد. گالیله هم به کمک تلسکوپ خود واقعیاتی را جهت نظام جهانی پیشنهادی کپرنیک کشف کرد. [TABLE] [TR] [TD="width: 45%, bgcolor: #996633"][/TD] [TD="width: 6%, bgcolor: #663300"] [/TD] [TD="width: 50%, bgcolor: #996633"][/TD] [/TR] [TR] [TD="width: 45%, bgcolor: #663300"]گالیله[/TD] [TD="width: 6%, bgcolor: #996633"] [/TD] [TD="width: 50%, bgcolor: #663300"]اسحاق نیوتن[/TD] [/TR] [TR] [TD="width: 45%, bgcolor: #996633"] [/TD] [TD="width: 6%, bgcolor: #663300"] [/TD] [TD="width: 50%, bgcolor: #996633"] [/TD] [/TR] [TR] [TD="width: 45%, bgcolor: #663300"]کپرنیک[/TD] [TD="width: 6%, bgcolor: #996633"] [/TD] [TD="width: 50%, bgcolor: #663300"]کپلر[/TD] [/TR] [/TABLE] کپلر، اسحاق نیوتن ، … کائنات را فراتر از گذشته گسترش دادند، و درگیری با مسایل کیهانی ادامه داشت تا اینکه آلبرت انیشتین در 1915 با ارائه نظریه نسبیت عام نشان داد که فضا و ماه محدود ولی نامحصور است که می‌تواند منبسط یا منقبض شود. او کائنات را دارای تاریخ دانست. در این دوره که به دوره کیهانی معروف شده فکر بشر معطوف به گذشته جهان شد و دانشمندان در سراسر جهان اکنون در فکر پاسخ به این سوالات هستند
پاسخ : پیدایش کیهان شناسی [SIZE=+1] علم کیهان شناسی [/SIZE] کیهان شناسی شاخه ای از علم ستاره شناسی است که به مطالعه آغاز ساختار کلی و تکاملی جهان می پردازد. ستاره شناسان با استفاده از علم ریاضی الگوهایی فرضی از جهان ساخته و مشخصات این الگوها را با جهان شناخته شده مقایسه می کنند. کیهان شناسی ، گذشته ، حال و آینده کائنات را بررسی می‌کند. کائنات تمام چیزهای موجود در عالم را شامل می شود: چه مریی باشد چه نامرئی ، چه کشف شده باشد چه کشف نشده باشد.
