پاسخ : مشاهير نجوم ايران [h=2]ابنعُجیم فارسی، ابوالحسین[/h] (وفات بعد از 420 ق)، طبیب، ادیب و منجم. در فارسى متولد شد و همان جا نشو و نما یافت و تحصیلات طبى را نزد پزشكان زمان آموخت و در همان سرزمین سالیان دراز به طبابت اشتغال ورزید. ابنعجیم در خدمت بهاءالدوله دیلمى مقامى بس ارجمند داشت و ابتدا در زمرهى اطباء مخصوص وى بود. او علاوه بر طب در ادب و كتابت نیز دستى بسزا داشت تا آنجا كه امر كتابت بصره ب وى تفویض شد. از تاریخ تولد و وفات وى اطلاع دقیقى در دست نیست. زمان وفاتش در حدود زمان درگذشت ابنسینا است و از خلال بعضى كتب چنین برمىآید كه تا حدود 430 ق زنده بوده است. فیلسوفالدوله در «مطرح الانظار» مىنویسد كه وى كتابى در كلیات طب داشته كه ظاهراً به اتمام آن توفیق نیافته است. از آثارش: «نقل اقوال حكماى قبل از اسلام در حركت و كروى بودن زمین»؛ «جواب سؤالهاى ابوریحان بیرونى دربارهى افلاك و ثوابت و سیارات».
پاسخ : مشاهير نجوم ايران [h=2]ابن ابیمنصور منجم فارسی، ابوعلی یحیی[/h] (وف 230 ق)، ادیب و اخترشناس. او بزرگ خاندان آلمنجم است. نوادگان وى همگى اخترشناس بودند. ابنخلكان آنها را زرتشتیانى مىداند كه به دست مأمون اسلام آوردند. یحیى با فضل بن سهل ذوالریاستین دوستى داشت و برا او اختر مىدید. پس از وى به مأمون عباسى پیوست و به دستور او به اخترشناسى پرداخت اما موفق به ادامهى آن نشد. محمد، على، سعید و حسن چهار پسر وى نیز در ادب، فصاحت زبان و اخترشناسى آوازه داشتند. در سفرش به طرسوس درگذشت و در حلب در مقابر قریش دفن شد. از آثارش: «الاغانى»؛ «كتاب الطبیخ»؛ «كتاب العود والملاهى»؛ «كتاب المعاریض»؛ «الزیج الممتحن»؛ «مقالة فى ارتفاع سدس ساعة لعرض مدینه السلام».
پاسخ : مشاهير نجوم ايران [h=2]ابنکثیر فرغانی، محمد[/h] (ز 247 ق)، منجم. وى در علم نجوم توانا، و اكثر استخراجات نجومى او صحیح بود. از آثار او: «اختصار المجسطى»، در حركت سماویه؛ «جوامع علم نجوم»؛ «اصول حركات السماویه» یا «الفصول الثلاثین» یا «كتاب علل الافلاك».
پاسخ : مشاهير نجوم ايران [h=2]مهندس احمد دالکی[/h] استاد احمد دالکی کیست ؟ استاد احمد دالکي متولد سال 1315 شهر شيراز است و فارغ التحصيل رشته هاي مهندسي کشاورزي و نقشه برداري هوايي و مهندسي تفسير عکسهاي هوايي از دانشگاه هاي ايران ، هلند وامريکا است. وي سياره مورد علاقه خود را زحل و زهره عنوان مي کند و در باره و ضعيت ستاره شناسي اماتور کشورمان مي گويد : جوانان کشور فوق العاده از اين رشته استقبال مي کنند ولي متاسفانه وسايل وامکانات اين کار کم است. احمد دالکی از شاخص ترین چهره های ستاره شناسی در حوزه غیرحرفه ای ایران است که توانسته طی سه دهه خدمات ارزنده ای به پیشرفت علم نجوم و فضا نموده و آن را بین طبقات مختلف و به خصوص جوانان گسترش دهد و بنیانهای جدیدی را بنا نهد. تحصیلات : نامبرده تحصیلات مهندسی خود را در دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز به پایان رساند (1337) و سپس موفق به گذراندن دو دوره مهندسی فتوگرامتری و همچنین تفسیر عکس های هوایی در هلند گیرد (1343 و 1347) و دوره تخصصی کاربرد ماهواره در سنجش از راه دور را ، در آمریکا گذرانید (1355). کتاب و نوشته ها : مهندس دالکی به جز کتابهای تخصصی در رشته تفسیر عکس های هوایی و ماهواره ای ( دانشگاه تهران 1364 و مرکز نشر دانشگاهی 1363)، کتاب زمین در فضا را نوشته و دانشگاه شهید بهشتی آن را منتشر نمود (1380). ویراستاری علمی کتاب دانشنامه همگانی نجوم مربوط به بنیاد دانشنامه بزرگ فارسی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری را نیز انجام داده است (1382). خدمات علمی، آموزشی و نجومی : در چند دهه اخیر ایشان موفق به خدماتی همگانی در زمینه نجوم و فضا در بُعد آموزشی و اجرایی گردید که به چند مورد آن اشاره می شود : به عنوان اوّلین مدیر رصدخانه پارک زعفرانیه، اقدام به برنامه ریزی و راه اندازی آن رصدخانه نمود (1369). اولین مدیر آسمان نمای تهران متعلق به سازمان جغرافیایی نیروهای مسلّح در خیابان معلّم (1372) و کمک اساسی به ساخت و راه اندازی آن. ضمناً بازدیدهای علمی ایشان از مراکز معتبر جهان در حوزه ستاره شناسی و فضا یکی از بارزترین و منحصر به فردترین فعالیتهای ایشان بوده که فهرست بعضی از آنها به این قرار است : بازدید رصدخانه و مجموعه گرینویچ لندن (1343 ، 1353 ، 1370)، آسمان نمای لندن (1343 ، 1353) ، آسمان نمای تورنتو و مونترال – کانادا (1369)؛ رصدخانه دانشگاه تورنتو (1369)؛ رصدخانه کهن پاریس (1371)؛ سازمان فضایی آمریکا در پایگاه گُدارد – مریلند (1355 ، 1381)؛ رصدخانه هیل در کوههای پالومر آمریکا (1381)؛ رصدخانه های بزرگ کوه همیلتن(لیک) کالیفرنیا (1381)؛ آسمان نمای سانفرانسیسکو ( 1381)؛ رصدخانه و آسمان نمای اوکلند کالیفرنیا (1381) و ... افزون بر فعالیت های فوق ، نامبرده از حدود سه دهه قبل با تلویزیون و گاهی رادیو همکاری داشته که به عنوان نمونه فقط در طول سال 1380 به تنهایی 100 برنامه نجومی و فضایی زنده را تدارک و از شبکه 4 سیما به طور متوسط هفته ای دو برنامه ارائه داده است. وی در حال حاضر نیز در صدد کمک به راه اندازی چند مرکز علمی و رصدخانه در نقاط مختلف کشور است.
پاسخ : مشاهير نجوم ايران [h=2]پرفسور کامران وفا[/h] دکتر کامران وفا در سال 1339 در تهران به دنیا آمد. در سال 1356 پس از اتمام دوره متوسطه در دبیرستان البرز، برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت.ایشان لیسانس فیزیک و ریاضی از دانشگاه mit، در سال 1364 دکترای فیزیک را در دانشگاه پرینستون اخذ کردند. وی مقام استادی فیزیک نظری انرژی زیاد و به ویژه تئوری ریسمان(تار) دانشگاه هاورد در ایالت متحده آمریکا را به عهده دارد و در این زمینه توانسته است پس از سالها تحقیق به حل بعضی از مشکل ترین معمای سیاهچاله ها دست یابد. وی می گوید: رشته تحقیقات من نظریه ریسمان است. این نظریه ناهماهنگی میان نظریه نسبیت انیشتین و مکانیک کوانتوم را حل کرده است. دکتر کامران با خانم آفرین صدر ازدواج کرد و هم اکنون صاحب سه فرزندند. دکتر کامران از سال 1369 به سمت استادی دائم هاروارد دست یافت.دکتر کامران در حدود دویست مقاله علمی تحریر نمودند در جهان علم فیزیک، نام پروفسور "کامران وفا" روز بروز شناخته تر می شود. وی موفق شد در سال 2008 دو جایزۀ "دیراک" و "آیزنباد"، که از معتبرترین جوائز علمی جهان به حساب می آیند را از آن خود کند. ایشان در ادامه تحقیقاتشان بعنوان عضو جدید فرهنگستان ملی علوم آمریکا انتخاب شدند .
پاسخ : مشاهير نجوم ايران [h=2]شهرام یزدان پناه[/h] در آخرین روزهای تیر ماه 1352، در اوج گرمای تابستانی داغ، در شهری كه به عروس صحرا مشهور است، یزد، به دنیا آمدم اما تقریباً تمام دوران كودكی، نوجوانی و جوانی‌ام در شهری سبز و زیبا در شمال كشور سپری شد. آستانه اشرفیه شهر كوچكی است كه بافتی روستایی داشت. البته امروز بسیار پیشرفت كرده و به شهری واقعی تبدیل شده است. زیباترین خاطراتی كه از آن شهر سبز به یاد دارم به كتابخانه كانون پرورشی و فكری كودكان و نوجوانان شهرستان آستانه اشرفیه مربوط می‌شود و محبت بی حد و حصر مربیان و كاركنان این مركز كه مسبب اصلی علاقه‌مند كردن من به خواندن و اندیشیدن بودند. نام سركار خانم خواك را هرگز فراموش نخواهم كرد كه چگونه اولین كتاب زندگیم را به من كه هنوز خواندن نمی‌دانستم امانت داد. اثر تمام نشدنی کتابهای ژول‌ورن و ایزاك آسیموف بر من، چنان ذهن كودكانه‌ام را درگیر خیال‌پردازیها كرده بود كه از همان زمان بزرگترین آرزوی من رفتن به فضا بود و شاید به همین علت اولین انتخابهای من برای تحصیل در دانشگاه، مهندسی هوافضا شد. زمانی كه نتایج كنكور سراسری سال 1369 منتشر گردید و خبر قبولی من در رشته مهندسی هوافضا، دانشگاه صنعتی امیركبیر را با خود به ارمغان آورد، من مشغول برپا كردن چادر اهدایی جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران بودم. زلزله ویرانگر شمال در آن سال خانه و كاشانه ما را ویران كرده بود. هنوز یادم هست كه صبح بعد از زلزله‌ای كه به لطف خدا همه خانواده جان سالم از آن به در برده بودند، زمانی كه برای بررسی اوضاع خانه‌امان با پدر راهی شدیم، معنی خم شدن پشت را فهمیدم زمانی كه ایشان با لرزش دست و بغض گلو، ویرانه‌های مسكن تازه ساخته شده‌ای را كه بعد از 30 سال كار طاقت‌فرسا با هزار امید و آرزو برای خانواده‌اش برپا كرده بود را نشانم می‌داد. در درسهای دانشگاه هر چه آموختیم در رابطه با هوانوردی بود و "فضا" به شدت مظلوم واقع شده بود. از آرزوهایم فاصله می‌گرفتم، هر روز بیشتر از روز قبل. درس كه تمام شد اولین تجربه كاری را در شركت هوافضایی درنا راجع به بارگزاری استاتیكی و دینامیكی هواپیمای سبك پشت سر گذاشتم. در همان سالهایی كه حد باربرداری هواپیماها را محاسبه می‌كردم، ناگهان در یك صبح زیبای بهاری كنار ساحل آرام خزر و زمانی كه خورشید آرام آرام و دوباره مهر افشانی آغاز كرده بود، بار بزرگ عشقی را در قلب خود احساس كردم كه منجر به ازدواج من با زنی صبور و مهربان شد. من معتقدم كه همسران پژوهشگران و دل‌دادگان شیفتگان علم، از خود گذشته‌ترین نوع بشر هستند. زیرا این نوع عجیبی از بشر كه ذكرش رفت نه حواس جمعی دارد و نه جیب پرپولی. این بندگان نفرین شده خداوند (پژوهشگران) همواره به چیزی غیر از خانواده می‌اندیشند در حالی كه بار سنگین اداره خانه بر دوش همسران صبورشان است. باشد كه خدا جزای اخروی نصیبشان كند كه امیدی به درمان جنون ما در این دنیا نیست مگر اینكه پاسخ پرسش اصلی یافت شود!! بعد از كار در هوافضایی درنا چند مجموعه خصوصی و دولتی را تجربه كردم. در سال 1384 پژوهشگاه هوافضا را به امید یافتن دریچه ای به آسمان برگزیدم. در آنجا بود که بیشتر درگیر فعالیتهای فضایی شدم و رضایت بیشتری نسبت به كارم پیدا نمودم. سرانجام فعالیتهای متعددی که در مسیر فضا انجام دادم سرنوشت من را با سازمان فضایی ایران پیوند زد و دو سال افتخار همکاری در مجموعه عظیم این سازمان را در کارنامه خود دارم. اولین پروژه واقعاً فضایی من موضوعی با عنوان پسماندهای فضایی (Space Debris) بود. مدتی كه از شروع پروژه پسماندهای فضایی گذشت مجبور شدم اندكی از سیارات و ستاره‌ها بدانم. اندك اندك به رؤیاهایم نزدیكتر و نزدیكتر می‌شدم. بعد از 10 سال دوباره به آسمان نگاه كردم و از عظمت و زیبایی آن وجدی مضاعف یافتم. در این راه با گروه‌های نجومی آشنا شدم و متعجب از عمق نفوذ آنها در ذهن و اندیشه جوان دانش‌آموزان و دانشجویان. دیدم كه چگونه بدون كمكی، بودجه‌ای یا سازمانی عریض و طویل و پستهای مدیریتی آنچنانی و امكانات دولتی اینچنانی تحولی به وجود آورده‌اند دیدنی. و افسوس خوردم، افسوس خوردم كه همه آن علاقه‌مندان جوان به خوبی می‌دانند كه مشتری در چه طول موجی تابش دارد و فاصله نزدیكترین ستاره تا خورشید چقدر است، می‌دانند و خوب هم می‌دانند كه ماه چه زمانی نو می‌شود و فنون عكاسی از اجسام كم نور آسمان چگونه است ولی نمی‌دانند كه چگونه می‌توان به فضا رفت. با تكنولوژی و دانش فضانوردی و ادوات و ابزار كشف فضا بیگانه‌اند. مدار را اغلب نمی‌شناسند و از مانورهای فضایی اطلاعات كمی دارند. قفل را یافته بودم و كلید در دست داشتم. همتی می‌خواست و انگیزه‌ای كه همسرم قدم اول را برایم برداشت: "كاری را انجام بده كه دوستش داری" و من هم انجام دادم.
پاسخ : مشاهير نجوم ايران ابوالحسين عبد الرحمن بن عمر صوفي رازي؛ به سال 903 میلادی دیده به جهان گشودم،در44 سالگی جهت تحقیق در باب مسئله نجومی به دینور رفته و دو سال بعد در اصفهان رحل اقامت افکندم در دربار عضد الدوله دیلمی کار اصلي ام تشريح و تصحیح يافته هاي پيشين يونانيان در علم نجوم و ترجمه آثار آنها به زبان عربي بود. سپس به سمت استاد رياضي و ستاره‌شناسي شهر گور فيروزآباد منسوب شدم. در رصدخانه شهر گور پژوهش هاي ستاره‌شناسي ارزنده‌اي انجام دادم وتا به شهرت فراواني رسیدم. قدر ستارگان را محاسبه کرده،به بررسی تغییر رنگ ستارگان آسمان از جمله الغول در صورت فلکی برساوش پرداختم.سپس بر مطالعه ی نور سحابی ها همت گماشتم و در این کردار چنان فائق آمدم علمی را با عنوان علم نورسنجی ابداع کردم. با دیدگان غیر مسلح توانستم تعدادی ستاره ی دوتایی و سهابی مانند آندرومدا در صورت فلکی زن به زنجیر کشف کنم، و در همین مسیر اولین فهرست اجرام غیر ستاره ای شامل تعدادی از سهابی های آسمان ارائه دادم. در سفر به یمن ابر ماژلانی بزرگ را برای اولین بار کشف کردم و آن را البکر نام نهادم. - متأسفانه شنیده ام دریانوردی به نام ماژلان آن را چند صد سال پس از من دیده و به نام خود ثبت کرده است- کره ی آسمانی سیمین ساختم و در آن با دقت فراوانی موضع هر صورت فلکی را برای ناظر روی زمین و همچنین ناظر آسمان از بالای زمین مشخص نمودم. دربصره، بغداد، شیراز،یمن و گور رصدهایی انجام دادم که طی آن ها نصف النهار شهر شیراز را با دقت بالا محاسبه کردم، در رصدها به اين نتيجه رسيدم که صفحه دايره البروج نسبت به استواي سماوي مايل است با توجه به اين مسئله طول سال اعتدالي را با دقت بيشتري محاسبه نمودم. در پایان کتابی به رشته ی تحریر درآوردم که در آن کاستی ها و اشتباهات چشمگیر رصدی بطلمیوس، بتانی و دیگر منجمان قبل از خود را تکمیل و تصحیح، و در آن موضع دقیق به همراه دیگر مشخصات 1027 ستاره ی آسمان به همراه اجرام غیر ستاره ای را مشخص نمودم. این کتاب را صور الکواکب نام است. در آینده این کتاب توسط عبدالرحمن طوسی به زبان پارسی برگردانده خواهد شد.
پاسخ : مشاهير نجوم ايران [h=2]خواجه نصیر الدین طوسی[/h] محمد بن محمد بن حسن معروف به خواجه نصير الدين طوسي در سال 597 هجري قمري در طوس متولد شد.پدرش شيخ وجيه الدين که از علماء شهر قم بود، به همراه خانواده به شوق زيارت امام رضا(ع)، به مشهد عزيمت نمود و پس از زيارت در هنگام بازگشت به وطن به علت بيماري همسرش در يكي از محله‌هاي شهر طوس ساكن شدو خواجه نصير، در همان شهر متولد شد. ايام كودكي و نوجواني محمد در شهر طوس سپري شد. وي در اين ايام پس از خواندن و نوشتن، قرائت قرآن، قواعد زبان عربي و فارسي، معاني و بيان و حديث را نزد پدر آموخت. پس از آن به توصيه پدر نزد دايي خود "نورالدين علي بن محمد شيعي" كه از دانشمندان بهنام در رياضيات، حكمت و منطق بود به فراگيري آن علوم پرداخت. سپس به نيشابور مهاجرت كرد و از محضر اساتيد بزرگي مثل "فرید الدين داماد نيشابوری"، "اشارات بوعلی" و از "قطب الدين مصري"، «قانون ابن سينا» را فرا گرفت. وي علاوه بر كتابهاي فوق از محضر عارف معروف آن ديار «عطار نيشابوري» نيز بهرمند شد. خواجه نصير پس از كسب علوم مختلف در خراسان به ديار ري شتافت و پس از آنجا به قم سپس به اصفهان و از آنجا به عراق رفت. او فقه را از محضر "معين الدين سالم مصري" از شاگردان "ابن ادريس حلي" و "ابن زهره حلبي" فرا گرفت و در سال 619 قمري از استاد خود اجازه نقل روايت دريافت كرد. او همچنین مدتی در محضر "علامه حلّي" فقه آموخت. "كمال الدين موصلي" ساكن شهر موصل ديگر دانشمندي بود كه علم نجوم و رياضي را به خواجه آموخت. خواجه پس از سالها كسب علم و معرفت و طي كردن درجات علمي و سير و سلوك معنوي در ديار غربت، عزم وطن كرد و از عراق به سمت خراسان رهسپار شد. آثار علمي و قلمي خواجه 150اثر است كه اغلب آنها به عربي نوشته شده است، از جمله مهم‌ترین آثار اصیل وی در حساب هندسه و مثلثات جوامع‌الحساب بالتخت و التراب، رساله‌الشافیه و اثر معروفش، كتاب شكل‌القطاع است كه به نوشته‌های رگیومونتانوس اثر گذارده است. معروف‌ترین آثار نجومی وی زیج ایلخانی - كه در سال ۶۵۰ نوشته شده است - و همچنین تذكره فی علم الهیئه است. كتاب تنسوق‌نامه و كتاب‌هایی در زمینه اختربینی نیز نوشته است. به احتمال زياد برجسته‌ترین كار طوسی در ریاضیات در زمینه مثلثات بوده است. در كشف القناع عن اسرار شكل‌القطاع، وی نخستین كسی بود كه مثلثات را بدون توسل به قضیه منلائوس یا نجوم، توسعه بخشید و هم او بود كه برای نخستین بار قضیه جیوب را، كه رویداد برجسته‌ای در تاریخ ریاضیات است به روشنی بیان كرد. در نجوم، تذكره فی علم الهیئه وی شاید كامل‌ترین نقد بر نجوم بطلمیوسی در قرون وسطی و معرف تنها الگوی ریاضی جدید حركات سیارات است كه در نجوم قرون وسطی نوشته شده است. این كتاب به احتمال زیاد از راه نوشته‌های منجمان بیزانسی به كوپرنیك اثر گذاشته است و همراه با كار شاگردان طوسی متضمن تمام تازه‌های نجومی كوپرنیكی است (به استثنای فرضیه خورشید مركزی آن) وقتی که هولاکو به فرمانروایی اسماعیلیان در سال 635 هجری قمری پایان داد طوسی را در خدمت خود نگاه داشت و به او اجازه داد که رصدخانه بزرگی در مراغه ایجاد کند، که شروع آن از سال 638 هجری قمری بود. برای کمک به رصدخانه علاوه بر کمکهای مالی دولت اوقاف سراسر کشور نیز در اختیار خواجه گذاره شده بود که از عشر (یک دهم) آن جهت امر رصدخانه و خرید وسایل و اسباب و آلات و کتب استفاده می‌نمود. در نزدیکی رصدخانه کتابخانه بزرگی ساخته شده بود که حدود 400000 جلد کتب نفیس جهت استفاده دانشمندان و فضلا قرارداده بود که از بغداد و شام و بیروت و الجزیره بدست آورده بودند. در جوار رصدخانه یک سرای عالی برای خواجه و جماعت منجمین ساخته بودند و مدرسه علمیه‌ای جهت استفاده طلاب دانشجو. این کارها مدت 13 سال به طول انجامید تا اینکه ایلخان هولاکوی مغول در سال 663 هجری قمری در گذشت. لیکن خواجه تا آخرین دقایق عمر خود اجازه نداد که خللی در کار آنجا رخ دهد و کوشش بسیار نمود که آن رصدخانه و کتابخانه از بین نرود. علامه حلي(شاگرد وي) از او به عنوان استاد بشريت ياد ميکند- جورج ساتن وي را بزرگترين رياضيدان اسلام به شمار مي آورد و بروکلمن آلماني مي گويد وي از مشهورترين دانشمندان قرن هفتم و برترين مولفان اين قرن به طور مطلق است. جامعه علمي جهان به پاس خدمات و تلاشهاي اين دانشمند بزرگ در علم رياضي و نجوم نامش را بر کره ماه ثبت نمود. اين حکيم الهي سرانجام در سال ۶۷۲ هجري در شهر مقدس کاظمين در گذشت. -------------- منابع: daneshnameh.roshd.ir --- engday.ir --- pajoohe.com --- mashaheer.net
پاسخ : مشاهير نجوم ايران در سال ۲۰۰۴ میلادی نشریه ساینس دست به انتخاب ۱۰ رویداد تاثیرگذار علمی بشر زد و در راس آن فهرست، کاوش‌های روباتیک سیاره سرخ فام مریخ توسط دو کاوشگر روح (Spirit) و فرصت (opportunity) که نشانه‌هایی از وجود آب را کشف کرده بودند، قرار داشت. در پشت این ماموریت حضور مدیریت برجسته یک شخص نمایان بود و او کسی نبود جز دکتر فیروز نادری از سرشناس‌ترین ایرانی‌های حال حاضر دنیا. او در 26 اسفند 1324 در شیراز به دنیا آمد، تحصیلات ابتدایی خود را در شیراز و دوره متوسطه را در دبیرستان اندیشه تهران به اتمام رساند. سپس در سال 1964 به امریکا رفت و پس از تحصیلات کارشناسی و کارشناسی‌ارشد در رشته مهندسی برق، در سال 1976 تحصیلات دکترای خود را در رشته مهندسی الکترونیک در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی به پایان رساند. پس از اتمام تحصیلات خود در سال 1976 به وطن بازگشت و فعالیت خود را در مرکز سنجش از دور ایران در تهران آغاز کرد و پس از دو سه سال فعالیت به دلیل نبود امکانات مورد نیاز برای بسط تحقیقات و پژوهش‌هایش کشور را به مقصد امریکا ترک کرد و در سال 1979، یعنی حدود 29 سال پیش فعالیت خود را در ناسا آغاز کرد. او در این مدت مشاغل فنی و مدیریتی متعددی را در زمینه ماهواره‌های مخابراتی متحرک، رادارهای سنجش از دور اقیانوسی، رصدخانه‌های تحقیقاتی اختر فیزیک و اکتشاف مریخ و سایر اجرام منظومه شمسی بر عهده داشت. نادری از سال ۱۹۹۶ مدیر برنامه منشاء حیات ناسا بود. در سال 1979 به «آزمایشگاه پیشرانش جت» (JPL) پیوست و به عنوان مدیر آزمایشات پروازی علوم فضا و مدیر طرح تفرق‌سنج ناسا به کار پرداخت. او هم‌اکنون مدیریت‌ارشد برنامه‌ریزی استراتژیک JPL را برعهده دارد. وقتی این پست را پذیرفت، ناگهان ایمیل‌ها و پیام‌های بی‌شماری از سوی ایرانیان به سمت او سرازیر شد. خودش در این‌باره می‌گوید: «همان زمان بود که فهمیدم دنیا چقدر کوچک است. اما تا حدودی نگران شدم، چون می‌دیدم مسئولیتم به خاطر حساسیت‌های هموطنانم بیشتر شده است». در سال 2000 میلادی دانشمندان بزرگ ناسا پس از دو بار ناکامی در هدایت و مدیریت پروژه اکتشافی مریخ تصمیم می‌گیرند که این پروژه ناموفق را متوقف کنند اما راه‌کارها و جدیت دکتر نادری باعث می‌شود که مدیریت این پروژه به او واگذار شود. در سال 2001 تیم تحت مدیریتش موفق شدند مدار گرد اودیسه را به مدار مریخ بفرستند و مریخ‌نورد «روح» و سپس «فرصت» در پنجم بهمن سال 2004 بر سطح مریخ فرود آمد. دکتر نادری در این‌باره می‌گوید: «روح» را به دریاچه‌ای فرستادیم که فکر می‌کردیم در آنجا بتواند شواهدی از وجود آب یا حیات قدیمی یافت کند. اما در این مورد تیر ما به خطا رفت! «فرصت» نیز به جایی که پیش‌بینی می‌شد حاوی مواد معدنی نظیر هماتیت باشد فرستاده شد که توانست با کشف هماتیت که نشان‌دهنده وجود آب در گذشته است، کمک بزرگی به ما بکند». قرار است در سال 2009 مریخ‌نورد بسیار پیشرفته و بزرگی به نام MSL که از سوخت اتمی استفاده می‌کند و یک لابراتوار مجهز علمی به همراه دارد به فضا پرتاب شود و در سال 2010 به سطح مریخ برسد. آزمایشگاه سنگ و کانی به همراه 8 جز آزمایشگر دیگر آزمایشگاه این مریخ‌نورد را تشکیل می‌دهند. اگر این ماموریت با موفقیت همراه باشد قدم بعدی، جست‌وجوی مستقیم حیات در مریخ در سال‌های پس از آن و حوالی سال 2016 خواهد بود. دکتر نادری در مورد سفر انسان به مریخ می‌گوید: «فرستادن انسان به مریخ به قدری مشکل و پیچیده خواهد بود که ارسال MSL و موفقیتش نیز نمی‌تواند پیش نیاز آن باشد. سه مرحله برای سفر به مریخ متصور است: پرتاب از زمین، هدایت از زمین تا مریخ و فرود در مریخ. بخش دوم این ماوریت آسان‌ترین قسمت آن خواهد بود و سختی آن فرود در مریخ و پرتاب از زمین است. مشکل‌ترین فاز فرود در مریخ کند کردن سرعت فضاپیما است. در حال حاضر و در ماموریت‌های کنونی سپر حرارتی – چتر و موتورها می‌توانند سرعت را کاهش دهند. اما در زمانی که فضاپیمای حامل انسان بخواهد با 20 تا 25 برابر وزن و اندازه در سطح مریخ فرود آید کار کمی سخت‌تر خواهد شد. ما هنوز تکنولوژی مورد نیاز برای این کار را در اختیار نداریم. با توجه به مشکلات تکنولوژیکی و مالی که بر سر این راه وجود دارد به نظر نمی‌رسد تا نیمه این قرن بتوانیم تمامی امکانات این سفر را فراهم کنیم. مشکل دیگر هزینه‌های سنگین این ماموریت است. در زمان فرود اولین انسان به ماه با بودجه‌های کنونی نزدیک به 70 میلیارد دلار سرمایه‌گذاری انجام شد تا امریکا برنده مسابقه فتح ماه با شوروی باشد. تخمین ما برای انجام سفر انسان به مریخ در حال حاضر رقمی بالغ بر 200 تا 400 میلیارد دلار است و در حال حاضر چنین رقابتی وجود ندارد». دکتر نادری بارها مورد تقدیر قرار گرفته است که از آن جمله می‌توان موارد زیر را نام برد: بالاترین نشان ناسا «مدال خدمات برجسته»، انتخاب به عنوان فرد موثر سال ایالات متحده، لیبرال پرایز 2004 که پیش از او به پاپ بندیکت شانزدهم اعطا شده بود و نشان افتخار الیس آیلند در سال 2005 که از برنده‌گان قبلی آن می‌توان به بیل کلینتون، هنری کیسینجر، باب هوپ، محمدعلی کلی و فرانک سیناترا اشاره کرد.
