خلاصه داستان: این فیلم بازسازی فیلمی است با همین عنوان در سال 1981. این فیلم داستان یک فرد دائم المست را که شروع به ایجاد یک رابطه عاشقانه می کند را بیان می کند. بازیگران : Russell Brand Helen Mirren Greta Gerwig [TABLE="class: cast_list"] [TR="class: even"] [TD="class: primary_photo"][/TD] [TD="class: name"]Jennifer Garner ژانر : کمدی کارگردان : Jason Winer نویسنده : Peter Baynham فروش افتتاحیه : تاریخ اکران : 8 آپریل 2011 زمان فیلم : 110 دقیقه زبان : English [/TD] [/TR] [/TABLE] نقد و بررسی کامل فیلم [h=1]Arthur (آرتور)[/h] منتقد : راجر ایبرت مترجم :مهدی افشارها "آرتور" بازسازی نسبتا موفقی است از فیلمی با همین نام در سال 1981 که موفق به برد اسکار، در آن زمان شد. این فیلم بعضی از مزایای فیلم سال 81 را به همراه دارد اگر چه جای خالی وجود بازیگری مثل دادلی مور (در نقش آرتور) و جان گیلگد (در نقش پیشخدمت آرتور) که هر دو در فیلم سال 81 بودند کاملا حس می شود اما راسل برند و هلن میرن هم نسبتا خوب توانسته اند از پس وظایفشان بر بیایند. نکته ای درباره مور (بازیگر فیلم قبلی) وجود دارد و آن این است که او ذاتا شخصیتی دوست داشتنی داشت. نکته قابل ذکر درباره راسل برند (بازیگر این فیلم) این است که او دوست داشتنی نیست (یا اگر هم باشد در این مورد با مور قابل قیاس نیست) ولی او می تواند با استفاده از این فیلم، کمی محبوبیت و میزان دوست داشتنی بودن خود را بالاتر ببرد (حداقل بالاتر از آن میزانی که تاکنون در فیلم های قبلی اش از خود نشان داده). راسل برند در این فیلم به نقش آرتور باچ، یک الکلی به تمام معنا ظاهر شده که دوست دارد در میهمانی های تمام مردم دنیا شرکت کند و با دختران جذاب و جوان طرح دوستی بریزد. هلن میرن اگرچه شخصیت و شهرت جان گیلگد را دارد اما مثل او نمیتواند شخصیتی گوشه گیر و با وقار داشته باشد. شخصیتی که گیلگد در آن به ایفای نقش پرداخته بود پیش خدمتی باوقار و کم حرف بود که گاهی اوقات شما دوست داشتید درب اتاق به صدا در بیاید تا صدایی از او بشنوید اما اینبار هلن میرن در قالب یک زن پرستار وفادار و با صداقت ظاهر شده که از کودکی تاکنون پرستار آرتور بوده، با این اوصاف از او انتظار می رفت که به شکلی کمی مهربانانه تر آرتور را دوست بدارد! خط داستانی ، مانند همان فیلم قبل است و تغییر خاصی نداشته است. آرتور شخصیتی است که تقریبا تمام اوقات زندگی اش را صرف نوشیدن الکل می کند. او تقریبا تمام اوقات مست است و به هیچ وجه احساسی به نام مسئولیت در وجود خود ندارد. آرتور به شکلی تصادفی (ور در ابتدا نا خواسته) عاشق زن زیبا و مهربانی به نام ناومی (با بازی گرتا گریگ) می شود، در حالی که پرستار آرتور از وی می خواهد تا با دختر ثروتمندی با نام سوزان (با بازی جنیفر گارنر) ازدواج کنید. سوزان نیز آرتور را به خاطر اسم و شهرتش می خواهد. اگرچه سوزان دختر پولداری است، اما به دلیل شغل پدرش ، هیچگاه به آن مرتبه اجتماعی که همیشه علاقه نرسیده است. ناومی به مسائلی که آرتور با آنها دست و پنجه درد می کند توجهی ندارد. علاوه بر آن، وی فردی کاملا مستقل است که از طریق راهنمایی و هدایت توریست ها امرار معاش می کند و بر روی پای خود ایستاده است. او شخصیت بسیار بخشنده ای دارد که نسبت به خطاها و رفتارهای نامناسب آرتور واکنش بسیار خوبی از خود بروز می دهد. اما متاسفانه آرتور هم تلاشی برای دست کشیدن از الکل بر نمی دارد. او آنقدر الکل مصرف می کند که اگر هر کسی دیگر جای او بود، بدون شک تا سن 24 سالگی اش مرده بود. بازی خانوم گرتا گرویگ در نقش ناومی دیدنی است. آیا شما وی را در نقش معاون برادر بن استیلر، در فیلم "گرینبرگ" هم دیده بودید؟ نکته ای که در مورد او وجود دارد این است که ظاهر و فیزیک او آرامش بخش و زیبا می باشد. ما بعضی مواقع درباره چیزی به نام شیمی یک شخصیت در بازیگری صحبت می کنیم. این شیمی و جذابیت چیزی است که یک انسان با آن متولد می شود. این خانم به طور غریزی شخصیت و ظاهری دارد که باعث ایجاد حسی خوب در شما می شود. بازی راسل برند در فیلم یک رونوشت دقیق از ایفای نقش دادلی مور (هنر پیشه فیلم قدیمی) نمی باشد اما شما می توانید این ادعا را داشته باشد که آقای برند فیلم قبلی را (که بسیار هم موفق بوده) به طور کامل و با دقت تماشا کرده و تمام تلاش خود را می کند تا تبدیل به شخصیتی موعظه گر نشود. من اعتراف می کنم که تاکنون راسل برند را بازیگری باهوش و موفق نمی دانستم اما باید اذعان کنم که وی توانسته با عکس العمل های سریع و گاه آرام خود، تعدادی زیادی صحنه خنده آور برای بیننده ایجاد کند. فیلم آرتور هیچ گاه مانند فیلم قبلی نمیتواند شما را از ته دل بخنداند. صحنه های شام در اتاق نشمین هتل نیز به خوبی فیلم اول از آب در نیامده است و کاراکتر پدر ناومی هم آنچنان که باید جذاب نشده است. اما باید گفت دیالوگ های فیلم که به شکلی تند و کنایه آمیز بیان می شوند بسیار عالی هستند. اگرچه راسل برند در قالب شخصیتی غیر قابل تقدیر و احترام قرار دارد، اما او با بازی در این نقش توانسته برای خود مقداری شخصیت و احترام بخرد. مشاهده تریلر این فیلم(کلیک کنید) منتقد : راجر ایبرت مترجم :مهدی افشارها منبع : نقد فارسی
