آشنایی با کشتی تحقیقاتی و پیشرفته Sea Slice, باریکه آب ها

(قسمت اول)

​

شناور Sea Slice یک وسیله تحقیاتی و طراحی شده بر اساس روش SWATH (مخفف عبارت: Small Waterplane Area Twin Hull) و یا همان سطح مقطع کم با نگهدارنده های طولی و دوگانه میباشد و اصلی ترین هدف آن پیمایش مسیر های دریایی با سرعت بسیار زیاد و تلاطم بسیار کم است. تکنولوژی برتر Sea Slice در کاهش تولید موج های دریایی و تولید کننده پسا میباشد. این مهم با استفاده از 4 عدد بازوی اتصالی و همچنین 4 تکیه گاه وزن در داخل آب (Submerged Hull) تامین میگردد. پیمایش مسیرهای دریایی با سرعت بسیار زیاد و همچنین حفظ پایداری در وسیه شناور با استفاده از تکنولوژی SWATH میتوانند مسیر های تجاری و موفق بسیار زیادی را در آینده بگشاید و این موضوع یکی از اهداف کمپانی Lockheed Martin از اجرای پروژه Sea Slice بوده است.

​

کمپانی Lockheed Martin و دفتر تحقیقات نیروی دریایی ایالات متحده (Office of Naval Research و یا همان ONR) با اجرای پروژه Sea Slice نشان دادند که این وسیله یک نوع طبقه بندی جدید در گروه بهره گیرندگان از تکنولوژی SWATH میباشد. نمونه اولیه Sea Slice همراه با 4 عدد غلاف زیر آبی و پروانه های نصب شده بر روی غلاف های جلو, در سال 1997 میلادی معرفی گردید. این وسیله 104 فوت (32 متر) طول و 55 فوت (حدود 17 متر) عرض دارد. عملیات طراحی Sea Slice توسط واحد تکنولوژی های پیشرفته کمپانی Lockheed Martin انجام شد و ساخت آن را 3 کمپانی Nichols Brothers Shipyards و Pacific Marine و Supply Company Ltd بر عهده گرفتند. هر 4 کمپانی تحت یک قرار داد همکاری از جانب دفتر تحقیقاتی نیروی دریایی ایالات متحده به این پروژه دعوت شدند. مجموع هزینه تحقیق و توسعه نمونه اولیه Sea Slice با طول 105 فوت و وزن 180 تن بالغ بر 15 میلیون دلار هزینه در بر داشت. Sea Slice کلیه آزمایشات زمانبندی شده خود را با موفقیت کامل به پایان رساند و در طول این آزمایشات دریایی توانست با حداکثر سرعت 30 گره (حدود 56 کیلومتر بر ساعت), موج هایی به ارتفاع 12 فوت (حدود 3.5 متر) ایجاد نماید که در نوع خود بی نظیر است.

​

در سال 1992 میلادی, تیمی متشکل از مهندسان و دانشمندان Lockheed Martin و Pacific Marine ماموریت تحقیق, توسعه و تجاری سازی یک شناور سریع و بهره گیرنده از تکنولوژی SWATH را بر عهده گرفتند. نهایتا" طرح ارائه شده از جانب Lockheed توسط ONR پذیرفته شد و دلیل این موضوع در ایجاد موج های کوتاهتر به دلیل بهره گیری از طراحی چند تکه بود. اصلی ترین نوآوری طرح مذکور در بهره گیری از روش SWATH همراه با 4 غلاف نگه دارنده و به شکل اشک بود که تولید موج های مولد پسا را به حداقل ممکن میرساند. این نوع ساختمان به بدنه Sea Slice اجازه میدهد تا در سرعت های بالا به میزان 35% مقاومت بیشتری نسبت به سایر نمونه های هم نوع و بهره گیرنده از تکنولوژی طراحی SWATH داشته باشد. بدنه کوتاه Sea Slice این اجازه را به آن میدهد تا در قبال امواج دریا سرعت عمل بیشتری داشته باشد. Sea Slice از لحاظ پایداری و استقامت کاملا" مشابه سایر نمونه های SWATH میباشد اما در مقایسه با آنها میتواند سریعتر و چابکتر باشد.

​

از آنجا که Sea Slice بر اساس اصول SWATH طراحی گشته است, لذا از کلیه مزایای این روش و تکنولوژی نیز برخوردار میباشد که از جمله مهمترین آنها میتوان به: ابعاد کوچک, نگهداری آسان و ارزان و هزینه عملیات کمتر اشاره داشت. علاوه بر مزایای فوق, شناور Sea Slice دارای خواصی همچون: سرعت بیشتر, ایجاد موج کمتر, برد بیشتر, مداومت حرکتی و همچنین مصرف سوخت کمتر میباشد. در ساخت این کشتی بطور کامل از شیوه های متعارف از قبیل: طراحی, ساخت, مواد و تجهیزات عادی استفاده شده است. همچنین در بحث عملیات نیز Sea Slice دارای مزایایی همچون: توانایی حمل بار و اجسام خاص, عرشه باز و بزرگ جهت بارگیری محموله های بسیار وسیع, ورودی بزرگ و بدون مانع و همچنین پروانه های قرار گرفته در وسط کشتی میباشد که این موضوع موجب کاهش رسوبات و همچنین خطر آسیب دیدگی پروانه میگردد. مجموع عوامل فوق موجب خلق یک کشتی مقرون به صرفه جهت انجام عملیات دوربرد دریایی میگردد.

​

(پایان قسمت اول)