[TABLE="class: detailmainbg detailmainborder"] [TR] [TD="class: detailtitle, colspan: 2"][/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD="colspan: 2"][/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD="colspan: 2, align: center"] [/TD] [/TR] [TR] [TD="class: detailabstract, colspan: 2"]نشریه بریتانیایی ایندیپندنت فیلم‌های «تلالو»، «جن‌گیر»، «یتیم‌خانه» و ... را به عنوان بهترین فیلم‌های ترسناک تاریخ سینما انتخاب کرد.....[/TD] [/TR] [TR] [TD="class: detailcontent, colspan: 2"] «فعالیت فراهنجار» Paranormal Activity (اورن پولی، 2009) در این فیلم از جمجمه‌های کرم‌گذاشته و اسباب‌بازی‌های شرارت‌بار خبری نیست. اینجا با یک اکشن تریلر روبرو هستیم که به سبک مستند تصویر شده است. «مرا به جهنم ببر» Drag Me To Hell (سام ریمی، 2009) کارگردان «اسپایدرمن» چیزی ارائه می‌دهد که نمونه آن کم پیدا می‌شود: یک فیلم ترسناک که هم شما را به خنده می‌اندازد و هم واقعا می‌ترساند؛ پیرزنانی که نفرین می‌کنند و آدم‌هایی که به سزای اعمال خود می‌رسند. «الان نگاه نکن» Don't Look Now (نیکلاس روگ، 1974) «فراموش‌نشدنی» بهترین توصیفی است که درمورد این اجرا از داستان دافنه دو موریه درباره زوجی عزادار در ونیز می‌توان به کار برد. گذشته از این، اگر اتفاقات فیلم شما را نترساند، موهای دانلد ساترلند قطعا ترسناک است. «حلقه» Ring (هیدئو ناکاتا، 1998) چه کسی می‌دانست یک نوار وی‌اچ‌اس بتواند این طور تماشاگران را در سراسر دنیا به وحشت بیندازد؟ این فیلم ساده و متکی بر فضاسازی را خیلی‌ها ترسناک‌ترین فیلم ژاپنی تاریخ سینما می‌دانند. «خانه خاموش» Silent House (گوستاوو هرناندز، 2010) یک شاهکار اوروگوئه‌ای بدون قطع درباره پدر و دختری که به یک خانه زراعی ترسناک نقل مکان می‌کنند و به شکلی اجتناب‌ناپذیر در اعماق جنون فرو می‌روند. «حیله‌گر» Insidious (جیمز وان، 2010) هرچند این فیلم را کارگردان «اره» ساخته، اما در آن از خون و خون‌ریزی خبری نیست. اینجا تنها تنش داستان است که ترس را به اوج می‌رساند. داستان درباره خانواده‌ای است که نباید اجازه بدهند ارواح شیطانی پسر کوچکشان را که در اغماست، تسخیر کنند. «تلالو» The Shining (استنلی کوبریک، 1980) تنها، خوف‌انگیز، هولناک و یکی از معدود فیلم‌های ترسناک که تکیه کلام‌های آن ورد زبان‌ها شد. اجرای کوبریک از داستان ترسناک استفن کینگ یکی از کلاسیک‌های ماندگار ژانر وحشت است. «یتیم‌خانه» The Orphanage (خوان آنتونیو بایونا، 2007) گی‌یرمو دل تورو کارگردان اسپانیایی و تهیه‌کننده «یتیم‌خانه» در این فیلم ماهرانه و صاحب سبک خیلی به کشت و کشتار کار ندارد و در عوض توجه خود را بر دنیایی شبح‌وار متمرکز می‌کند که نتیجه آن ده‌ها لحظه بسیار ترسناک است. «جن‌گیر» The Exorcist (ویلیام فریدکین، 1973) کشیشانی با قباهای لرزان، دختری که ماده لزج سبز بالا می آورد و مراسم جن‌گیری غیرقابل‌بیان؛ فیلمی که بعد از 37 سال همچنان بسیار ترسناک است. «آزمون» Audition (تاکشی میکه، 1999) این فیلم درباره بیوه‌مردی که دنبال همسری جدید است، با یک کلمه قابل توصیف است: «تزلزل‌ناپذیر». سال 2001 در جشنواره فیلم ایرلند خیلی‌ها هنگام دیدن فیلم از حال رفتند. [/TD] [/TR] [/TABLE]
