اس ام اس تبریک رسیدن ماه رمضان

رمضان آمد و روان بگذشت / بود ماهی به یک زمان بگذشت​

شب قدری به عارفان بنمود / این معانی از آن بیان بگذشت . . .​

.​

.​

.​

مارا به دعا کاش نسازند فراموش​

رندان سحرخیز که صاحب نفسانند . . .​

فرا رسیدن ماه مبارک رمضان بر شما مبارک​

.​

.​

.​

حلول ماه مبارک رمضان ، بهار قرآن ، ماه عبادتهای عاشقانه​

نیایشهای عارفانه و بندگی خالصانه را به شما تبریک عرض میکنم . . .​

التماس دعا​

.​

.​

.​

روزه ، تمرین کلاس زندگی / درس ایثار و خلوص و بندگی​

روزه ، زنجیر هوا گسستن است / دیو و بت های درون بشکستن است . . .​

فرا رسیدن ماه رمضان بر شما مبارک​

.​

.​

.​

روزه یعنی نفس خود پاک کن / قلب ابلیس درونت چاک کن​

راه پرواز است سوی آسمان / ماه گردیدن بسان عاشقان​

التماس دعا​

.​

.​

.​

السلام علیک یا شهر الله الاکبر و یا عید اولیائه​

در ماه پر خیر و برکت رمضان برایتان قبولی طاعات و عبادات را آرزومندم . . .​

التماس دعا​

.​

.​

.​

ماه در خودنگری و خودکاوشی / لب فرو بستن ، نگفتن ، خاموشی​

درک مسکین از دل و جان کردن است / زندگی همچون فقیران کردن است . . .​

.​

.​

.​

ماه رمضان شد، مى و میخانه بر افتاد / عشق و طرب و باده، به وقت ‏سحر افتاد​

افطار به مى کرد برم پیر خرابات / گفتم که تو را روزه، به برگ و ثمر افتاد​

با باده، وضو گیر که در مذهب رندان / در حضرت حق این عملت ‏بارور افتاد​

.​

.​

.​

هرچه داریم از خداست و هرچه توان داریم برای خدا باید خرج کنیم.​

با ادب خاص خود وارد این مهمانی بی مانند بشویم . . .​

ماه رمضان بر شما مبارک​

.​

.​

.​

روزه هنگام سوال است و دعا / پر زدن با بال همت تا خدا​

شهر یکرنگی و بی آلایشی / ماه تقصیر و گنه فرسایشی​

عاشقان معشوق خود پیدا کنند / تا سحر در گوش او نجوا کنند​

درد خود گویند با درمان خویش / با طبیب و یا انیس جان خویش . . .​

.​

.​

.​

ماه رمضان، ماه مفروش کردن قدوم شب قدر با اشکهای شوق​

برای درک «زیباترین لحظهء حیات انسانی» است . . .​

.​

.​

.​

شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن​

(ماه مبارک رمضان، ماه دوری از گناهان، ماه بندگی مبارکتان باد.)​

.​

.​

.​

به عاصیان وعده ی رحمت رسید​

ماهی سرشار از برکت و رحمت و عبادت های پذیرفته شده​

برایتان آرزومندم . . .​

.​

.​

.​

حکمت روزه داشتـن بگـذار / باز هم گفته و شنیده شود​

صبرت آمــوزد و تسلط نفـس / و ز تو شیطان تو رمیده شود . . .​

.​

.​

.​

رمضان آمد و آهسته صدا کرد مرا / مستعد سفـــر شهر خدا کرد مرا​

از گلستان کرم طرفه نسیـمی بوزید / که سراپای پر از عطر و صفا کرد مرا​

​