سيارات منظومه شمسي سيارات، بعد از خورشيد مهمترين اعضاي منظومه شمسي را تشكيل ميدهند از ميان سيارات عطارد - زهره - مريخ- مشتري و زحل، قبل از اختراع تلسكوپ و بقيه بعد از اختراع تلسكوپ كشف شدهاند اورانوس در سال 1781، نپتون در سال 1846 و پلوتو در سال 1930 كشف شدند . دستهبندي سيارات منظومه شمسي: سيارات منظومه شمسي را به روشهاي زير دستهبندي ميكنند. روش اول: دسته بندي سيارات برمبناي اينكه مدار آنها در داخل يا خارج مدار زمين قرار گرفته باشد. عطارد و زهره كه مدار آنها داخل مدار زمين قرار گرفته، سيارات تحتاني و بقيه كه مدار آنها در خارج مدار زمين قرار گرفته سيارات فوقاني ناميده ميشوند. روش دوم : دسته بندي سيارات بر اساس فاصله آنها، نسبت به فاصله متوسط سياركها (بين مريخ و مشتري ) تعيين ميشود . بر اين اساس سيارات به دو دسته سيارات داخلي شامل عطارد- زهره - زمين - مريخ، و سيارات خارجي شامل مشتري - زحل - اورانوس - نپتون - پلوتون ميباشند. روش سوم: دستهبندي بر اساس خواص فيزيكي: در اين روش سيارات عطارد- زهره- مريخ- كه داراي خواص فيزيكي مشابه زمين هستند. سيارات زميني و مشتري -زحل-اورانوس و نپتون كه داراي خواص فيزيكي شبيه مشتري هستند،مشترئي ناميده ميشوند
