زنده یاد در معرفی خود این چنین می آغازد: بطوری که درشناسنامه من ذکرشده در1297 هجری شمسی درهمدان متولدشده ام در1311 درهمدان تصدیق کلاس ششم ابتدایی را گرفته ام.معلم کلاس ششم ابتدایی مادردبستان نصرت مردی فاضل ومعلمی شایسته بود .مرحوم فریور صبح زودیک ساعت قبل ازاینکه زنگ کلاس زده شود درزمستان سرد همدان به ماحساب وهندسه درس میداد بعدها فهمیدم به ازاء کارفوق العاده ای که درسر مای سخت ویخبندان همدان انجام می داد هیچ حقوق وپاداشی در بین نبود وتنها می خواست شاگردانش درامتحان نهایی نمره خوب بیاورندونفراول ازدبستان نصرت باشد.""چنین کنند بزرگان چوکردبایدکار"" استاد غیور در سال 1325 در تهران بطور داوطلبانه در امتحان کلاس ششم متوسطه و در همان سال در کنکور دانشسرای عالی شرکت کرد و نفر اول شد و در شبانه روزی دانشسرای عالی به مدت 3 سال لیسانس ریاضی از دانشسرای عالی و دانشکده علوم گرفت و در سال 1327 به خدمت دبیری در شهرستان همدان منصوب شد . مرحوم غیور می گوید : در دوران تحصیل در دانشگاه مورد تشویق مرحوم دکتر هشترودی و استادان بزرگوار دکتر منوچهر وصال و پرفسور فاطمی قرار گرفتم . دکتر هشترودی چند بار مرا پیش دکتر مزینی معاون وزیر فرهنگ برد که در تهران بمانم و برای ادامه تحصیل به اروپا بروم . سالهای بعد جنگ بود و دانشگاههای اروپا دانشجو نمی پذیرفتند و این اقدامات بی نتیجه ماند . در سال 39 که در همدان خدمت می کردم از طرف رئیس دانشگاه شیراز با چند نامه ی پیاپی از بنده دعوت شد که به پیشنهاد آقای دکتر وصال به دانشگاه شیراز بروم . تا مقدمات فراهم شودیک سال طول کشید و رئیس دانشگاه شیراز منفصل شد و آقای دکتر وصال مرا به دانشسرای عالی معرفی کرد . در دانشسرای عالی به غیر از تدریس شغل دیگری نپذیرفتم . بعد ها آنجا به دانشگاه تربیت معلم تبدیل شد تا سال 1358 که باز نشسته شدم ؛تدریس هندسه تحلیلی بعهده من بود و بعد از بازنشستگی تا تعطیلی موقت دانشگا هها برای تدریس درسهای خود مجدداٌ به دانشگاه دعوت شدم . زنده یاد غیور سالها در جبر برداری کار کرد و تمام قضایای مهم هندسی را با روش برداری ثابت کرد و تعمیم داد . وی در این باره می گوید در مطالعات خود مطالب تازه ای پیدا کرده ام که تا به حال اثری از این که این مطالب در کشورهای دیگر پیدا شده باشد ندیده ام . یاد و نام استاد حسین غیور معلم سخت کوش و نابغه دوران -گرامی می داریم و در قسمت بعدی به بعد دیگری از شخصیت ا و خواهیم پرداخت. مرحوم غیور معتقد بود که به کاربردن مثلثات و بردار در هندسه مجاز است زیرا هم نسبت های مثلثاتی و هم بردار هر دو جزء هندسه هستند . مثلثاتی که در متوسطه تدریس می شود مبتنی بر تعریف هندسی آن است و اعتقاد داشت مخصوصاٌ در هندسه باید قضیه سینوسها و قضیه کسینوسها در فصل روابط متری مطرح و اثبات شود و در یادداشتی می گوید بعضی ها معتقدند که نباید نسبتهای مثلثاتی یا بردار در هندسه مطرح شود زیرا در هندسه اقلیدسی نوشته نشده است جواب این سؤال این است که اگر این مطلب درست فرض شود باید قضایای مربوط به محیط و مساحت دایره و سطح و حجم کره که از کشفیات ارشمیدس است و او بعد از اقلیدس متولد شده باید از هندسه ها حذف شود وهمینطورمتمم هندسه و مفاهیم عالی و گسترده آن . یاد آن بزرگمرد دامنه الوند گرامی باد مرحوم غیور از بهترین خاطرات خود از تدریس در دانشسرایعالی می گوید : من اساساٌ با این که معلم سر کلاس مسئله را ا زاول تا آخر حل کند موافق نیستم ، مثالی می آورم که برای خودم اتفاق افتاده و چون مثال عینی است یقین دارم مورد توجه دبیران محترم و همکاران گرامی من واقع می شود : در سال 41 یا 42 در دانشسرایعالی حل مسائل مکانیک بعهده من گذاشته شده بود تصمیم گرفتم مسائل را سر کلاس مطرح و شروع به حل کنم برای انجام این کار درسها را که چهارده پانزده سال قبل خوانده بودم با دقت مطالعه کردم به داشجویان گفتم می خواهم بهد شما روش حل مسئله را بیاموزم « مطمئن باشید این کار مفید تر از آن است که مسئله ها رادرخارج از کلاس حل کنم یا از جایی نقل کنم و روی تابلو برای شما بنویسم ونیز مطمئن باشید توانایی آن راد ارم که مسئله ای را بدون حل نگذارم » در جلسه ها ی اول ودوم کار خوب پیشرفت نمی کرد ولی کم کم براه افتادیم و دانشجو.یان همه به کلاس می آمدند و راهها را اعم از این که در وهله اول به جواب نرسد می نوشتند کم کم کلاس جان گرفت و عده ای در حل مسئله شرکت کردند جلسه که در آخرین ساعت بعد از ظهر تشکیل می شد تا نیم ساعت بعد از زنگ کلاس هم ادامه پیدا می کرد . نه داشجویان خسته می شدند نه من این بهترین خاطره ای است که از تدریس در دانشسرایعالی دارم . هندسه هم هندسه ی قدیم! خدا را شکر که استاد غیور در بین ما نیست که ببیند چه بلایی بر سر کتابهای درسی هندسه آورده اندکه اگر می بود هیچ گاه حاضر نمی شد هندسه دبیرستانی به چنین مصیبتی گرفتار آید. ایشان حتی نسبت به همان هندسه نظام قدیم که پرمغزو عالی بود نیز نظرات ارزنده ای داشتند و اعتقاد داشت که باید به آن مطالبی افزود . در مصاحبه با ایشان که در تابستان 1368 در مجله رشد شماره 22 منتشر شده است . در پاسخ به این پرسش که چه تغییراتی در کتابهای هندسه ی دبیرستانی ( آن زمان ) ضرورت دارد ؟ به شرح زیر پاسخ داده اند . تغییراتی که باید در هندسه های اول تا سوم انجام شود اضافه کردن ترکیب، تبدیلهای انتقال و تقارن و دوران است که قبلاً بوده و حذف شده است و اضافه شدن قضیه تصویر شکل مسطح روی صفحه است که جا مانده است در کتاب چهارم که خود من در تألیف آن دخالت تام و تمام داشته ا م دو تبدیل قطب و قطبی و انعکاس و تصویر مرکزی روی صفحه باید اضافه شود و همینطور تقسیم غیر توافقی . علت این که در سال 1359 این تبدیلات از برنامه دبیرستان حذف شد ، در آن دوران بود که می خواستند هندسه را هم به کلی از برنامه دبیرستانها در همه دنیا حذف کنند که بعدها تغییر روش دادند !! «نمردیم و دانستیم که دشمنی و کینه توزی با هندسه سر دراز دارد و مخصوص همین نظام جدید آموزشی خودمان تنها نیست ! » استاد بزرگ هندسه و علاقه به شعر و شاعری استاد در این خصوص می گویند : علاقه من به شعر و شاعری سابقه طولانی دارد . پدر من حاجی شیخ صادق مردی ادیب و عربی دان بود . اغلب اشعار مولوی و حافظ و بابا طاهر و حتی اشعار عربی دوره ی جاهلیت را از حفظ داشت . من در کلاس ششم ابتدایی و اول و دوم متوسطه گلستان سعدی و مقدمه بوستان و بسیاری از حکایات آن را از حفظ بودم و شعر هم می گفتم ولی پنهان از پدر و برادرم ؛ زیرا هر دو مخالف بودند که من شاعر شوم . بر اثر اشتغال به درسهای ریاضی و فیزیک مکانیک که پیش خود یاد می گرفتم شعر را کنار گذاشتم و دفتر شعرم را آتش زدم . از آن دفتر یک دو بیتی که به دوست همکلاسیم داده بودم و یک قطعه بر جامانده است . و این هم آن دو بیتی : این عکس که صورتیست بی جان/دانم به یقین نه در خور توست/عکس تو بود به خاطر من/عکس من اگر به دفتر توست از سال 25 به بعد گاهگاه شعر هایی در سیر و سیاحت در دامنه الوند زادگاه خود یا در دوره ی تحصیل دانشگاهی یا سال 40 به بعد ؛ سروده ام . در این دوران بر خلاف دوره طفولیت و نو جوانی ؛ همواره شعر به سراغ من آمده است و اگر خوب از آب در آمده آن را یادداشت کرده ام . در سال 36 برادرم که در تهران می زیست 33 قطعه از اشعار مرا در چاپخانه محمد علی علمی به چاپ رسانید . این مجموعه بنام رؤیا تقدیم به استاد بزرگوار دکتر محسن هشترودی شده است . به دل کوه زنم کز دل و جان/رفع دلتنگی و اندوه کنم/راز دل با همه گفتن نتوان/درد دلها همه با کوه کنم از قطعه ی دل کوه مجموعه رویا استاد غیور در تدریس هندسه توجه و تأکیدخاصی بر اهمیت اصول هندسی داشتند ؛ وی می گوید : بسیاری از دانش آموزان ممتاز و حتی بعضی از دبیران اوقات گرانبها و عزیز خود را صرف این می کنندکه بعضی از مسائل معروف لاینحل را حل کنند و کار بزرگی را انجام دهند در صورتی که با توجه به اصول هندسه ممکن نیست..مثلاً این گزاره که دانشمندان گفته اند ( تثلیث زاویه محال است ) خود چون قضیه ای در هندسه اقلیدسی است ، بنابر این درست است . در چهار سالی که در مجله رشد ریاضی کار می کنم . « این مطلب از رشد ریاضی شماره 25 بهار 1369 نقل می شود » هر هفته 3 تا 4 نامه دارم ، که در آنها برای اثبات تثلیث زاویه قلم فرسایی کرده اند در صورتیکه در مجله رشد شماره 5 و 6 آقای دکتر جمالی ثابت کرده است که تثلیث زاویه محال است . همکاری مرحوم غیور با رشد ریاضی تا سال 1372 ادامه داشت و سلسله مقالات ارزشمندی از ایشان در زمینه هندسه در این مجله به چاپ رسید .از جمله دیگر تألیفات ایشان کتاب هندسه چهارم ( نظام قدیم ) ، کتاب هندسه تحلیلی ، کتاب هندسه برای مراکز تربیت معلم و تحقیقاتی در زمینه جبر برداری و موارد استعمال آن در هندسه می باشد . روحش قرین رحمت باد .
