به طوطي ها نبايد واکسن زده شود و اين، نکته مهمي است که تربيت کنندگان و صاحبان آنها، بايد بدانند؛ «آنها مثل سگ و گربه نيستند که هر چند وقت يک دفعه، نياز به واکسن داشته باشند. ضمناً در کنار کبوتر و مرغ و خروس و حيوانات ديگر هم نبايد نگهداري شوند». وقتي يک طوطي روي دست يک نفر قرار مي گيرد، به اندازه کافي استرس مي گيرد، چه برسد به اينکه سوزني براي زدن واکسن هم وارد بدنش شود، «هزاران مورد بوده که واکسن زده اند و طوطي مرده يا عصبي شده و برايش مشکل پيش آمده». حتي بعضي از پرنده فروش ها هم موقع فروش طوطي، يکي، دو تايي واکسن به او مي زنند که از نظر اميد، اين کار، درست نيست. حرف هايمان به سخنگو کردن طوطي ها مي کشد، «آنها وقتي که وارد محيطي غريبه مي شوند، مي ترسند. وقتي که عادت مي کنند و ترسشان مي ريزد، شروع مي کنند به برقرار کردن ارتباط با محيط اطرافشان. براي اين کار هم از قدرت تقليد صدا استفاده مي کنند. وقتي که صدايي تقليد مي کنند و با تشويق اطرافيان رو به رو مي شوند، بيشتر به فکر انجام اين کار مي افتند.» استفاده از آينه هم براي اين کار، چندان جالب نيست. طوطي ها وقتي که همديگر را مي بينند، براي نشان دادن ابراز علاقه، غذايي را که خورده اند، بالا مي آورند و به طوطي مورد نظر مي دهند. وقتي که مقابل آينه قرار مي گيرند، به هواي اينکه پاي يک طوطي ديگر در ميان است، اين کار را مي کنند چون پاي يک طوطي ديگر در ميان نيست، تعادل اسيدهاي معده آنها به هم مي خورد چون در مقابل غذايي که بالا مي آورند، غذايي از طوطي ديگري تحويل نمي گيرند. آينه، اين خطر را هم براي طوطي ايجاد مي کند که به جاي ارتباط با شما، عاشق آينه شود.
