اقدامات و اصول تعمیر قطعات صنعتی [HR][/HR] دليل ايجاد عيب ها در قطعه بايد قبل از بازسازي مشخص گردد. ( بعنوان مثال با آزمايشهاي متالوگرافي ). تنها با دانستن علت ايجاد عيب مي توان از تكرار آن پس از بازسازي جلوگيري كرد برای یافتن ریشه و علل ایجاد عیب و تخریب ناشی از آن نیاز به آنالیز تخریب با شکست است. هدف ازآنالیز شکست، یافتن علت اصلی شکس ت و انجام اقدامات اصلاحی و پیشگیرانه است. مراحل آنالیز شکست عبارتند از: جمع آوری اطلاعات و انتخاب نمونه بررسی اولیه قطعه شکسته شده (اغلب بصورت چشمی و جمع آوری مستندات) آزمون غیر مخرب تست های مکانیکی (سختی سنجی و تست سنجش چقرمگی شکست) بررسی وآنالیز ماکروسکوپی (سطوح شکست، ترک های ثانویه و سایر پدیده های سطحی) بررسی و آنالیز میکروسکوپی تعیین مکانیزم شکست آنالیز شیمیایی تحلیل مکانیزم های شکست تحلیل شواهد و جمع بندی و ارائه گزارش نهایی بطور کلی انواع مکانیزم های منجر به صدمه دیدن قطعات را میتوان به این صورت نام برد: بار مکانیکی سایش خوردگی ضربه بطور کلی برای تعیین روش های مناسب تعمیری باید علاوه بر در نظر داشتن ویژگی های روش های تعمیری مختلف به ویژگی های ذاتی قطعه و شرایط کلی قطعه آسیب دیده توجه کرد. همچنین موارد ذیل قبل از اقدام به تعمیر ضروری می باشند : 1- آنالیز عیب بوجود آمده: در این قسمت با بازرسی قطعه معیوب در حین سرویس و یا در هنگام توقف کار با استفاده از روشهای غیر مخرب یا مخرب با توجه به امکان استفاده از آنها به بازرسی و تعیین مشخصات عیب پرداخته می شود. به عنوان مثال برای انجام تست های غیر مخرب از انواع روشهای تعیین عیوب سطحی مانند بازرسی ذرات مغناطیسی یا مایع نافذ و برای تعیین ابعاد عیب از وسایل ساده مانند کولیس و یا وسایل پیشرفته مانند زبری سنج دیجیتال و یا دستگاه های التراسونیک استفاده می شود. با مشاهده قطعه حین کار می توان تعیین کرد که آیا عیب تحت بار بوجود می آید و یا بصورت آزادانه تحت شرایط محیطی پدید می آید. همچنین میتوان نوع بارگذاری را تعیین نمود. گستره عیب بوجود آمده، عمق عیب و شکل ظاهری عیب نیز از ویژگی ها و مشخصات عیب می باشد. از مهمترین مشخصات لازم در این قسمت عبارتند از : · عمق و گستره عیب بوجود آمده · شرایط سطحی عیب و اندازه آن · نوع و مکانیزم بوجود آمدن عیب · شکل بوجود آمده در اثر عیب 2- جنس قطعه و آلیاژ آن و طریقه عملیات تولید : با استفاده از مراجع فنی و استانداردهای موجود در مورد قطعه می توان جنس قطعه اصلی و عملیات تولید آن را بدست آورد. در صورت نبودن این اطلاعات باید آزمایش های لازم برای بدست آوردن کلیه مشخصات ذاتی قطعه انجام شود. با تعیین نوع قطعه و جنس آن می توان نوع و روش تعمیری مناسب را تعیین نمود. 3- خواص فیزیکی و مکانیکی و شرایط سطحی قطعه : برای تعمیر قطعه آسیب دیده و بدست آوردن قطعه ای با کارایی قبل و یا حتی بهتر از آن لازم است کلیه اطلاعات مربوط به خواص فیزیکی و شیمیایی و سطحی قطعه تعیین و مطالعه شوند. گاهی اوقات قطعه در طول عمر کارکردی تا لحظه بازرسی و تعمیر عملیات خاص اضافی را پشت سر گذاشته است و یا تغییری در خواص آن پدید آمده که همگی این اطلاعات بهتر است در صورت ممکن با توجه به مستندات مورد نظر جمع آوری و تحت نظر قرار گیرد. از مهم ترین اطلاعات لازم برای بررسی و آنالیز عیب و قطعه صدمه دیده عبارتند از : · سختی سطحی و عمق قطعه صدمه دیده · خواص سطحی مانند مقاومت به سایش · وضعیت پوشش روی سطح · خواص مکانیکی یا فیزیکی خاص مورد نیاز در قطعه در محل آسیب دیده 4-انتظارات مورد نظر از قطعه تعمیر شده : قطعه پس از تعمیر تحت بارهای اعمالی تا چه حد باید مقاوم باشد و توانایی انجام کار داشته باشد. میزان سختی سطحی لازم، عمق سختی لازم، طول عمر انتظار رفته از قطعه تعمیر شده با توجه به هزینه های توقف و تعمیر قطعه همگی از مواردی است که در هنگام تعیین روش تعمیری مد نظر قرار میگیرد. 5- شرایط کاری قطعه در حال و آینده: تعین میزان خورندگی محیط، میزان بار وارده به قطعه و تغییرات احتمالی آنها در طول زمان مواردی است که در آنالیز قطعه آسیب دیده مد نظر قرار داده میشود. بطور مثال در صورتیکه بنا به شرایطی محیط کاری قطعه در آینده سخت تر و بار بیشتری باشد لازم است روش های تعمیری که امکان بوجود آمدن قطعه سالم و مقاوم تر از گذشته را بوجود می آورد را تعیین نمود. دمای کار قطعه مورد نظر از اهمیت خاصی برخوردار است. مواد و روشهای تعمیری لایه های مقاوم در دمای بالا در برابر صدمه دارای دسته بندی های متفاوت می باشند. __________________