طاووسك از جمله پرنده هاي كنار آبزيه، پاي بلند و پنجه بزرگشون به اونا كمك مي كنه كه در نواحي آبگير با عمق آب كم و حاشيه هاي تالاب بتونند راه برند. اسم انگليسي اين پرنده Purple Swamphen و اسم علمي آن Porphyrio porphyrio است. محليا بهش خروس دريايي مي گند. نام دیگشون ترسنگه٬ بعضيا هم بهش مي گند تولك. در تصوير زير پراكنش اين پرنده در ناحيه Palearctic Western- اروپا، شمال آفريقا و خاورميانه - را ببينيد: اين پرنده هم به صورت مهاجر و به تعداد محدود به صورت بومي در منطقه سلكه ديده ميشه. تابستون، موقع جوجه آوري، يكي از محليا چند تا لونه كه توش تخم بوده از اين پرنده رو پيدا كرده بود و چون وجود اون پرنده ظاهرا براي شاليزارش دردسر درست كرده بود اطراف لونه تله گذاشته بود. پرنده بيچاره اومده بود رو تخما بخوابه كه توي تله افتاده بود. بعدش اون محليه پرنده رو به يكي داده بود كه نگه داره كه معلوم نشد به چه دليل پرندهه مرد. بعدش تخماي پرنده رو زير مرغ گذاشته بود تا جوجه بشند كه جوجه هم شده بودند ولي جوجه ها هم مرده بودند. حيف كه دير خبر شدم! طاووسك چند تا ويژگي شاخص داره: اول رنگشه. رنگي بين آبي يا سبز فسفري كه در جهات مختلف نور رنگش تغيير مي كنه. منقار قرمز رنگي داره. منقارش محكم و به نسبت جثه اش بزرگه، كه معلومه پرنده مي تونه با كمك اون ضربات محكمي بزنه. دوم حركات سر و دمشه! اين پرنده وقتي مي ترسه، ترسشو به وضوح با اين حركات نشون مي ده. حركاتي متناوب شبيه تيك عصبي كه بعضيا دارند! سوم حالت اين پرنده موقع فراره. طاووسك خيلي دوست داره كه خودشو از يه تونل يا سوراخ باريكي رد كنه و انصافا تو اين كار ماهره. وقتي به يه سوراخي چيزي مي رسه، گردنشو صاف مي كنه و در راستاي بدنش قرار ميده و يكمي هم پاهاشو رو به عقب مي بره و با يه حركت شيرجه مانند از اون عبور مي كنه چهارم اينكه پرنده اي منزويه. خيلي دوست داره كه لاي نيزارا و علفا خودشو گم و گور كنه اين بنده خدا فكر مي كنه هيشكي اونو نمي بينه! پنجم اينكه با توجه به پنجه بزرگش مي تونه از در و ديوار بالا بره اين پرنده هر سال اونجا ميومد اما امسال (شايد به علت ممنوعيت صيد و شكار به خاطر قضيه آنفلوانزاي مرغي) حضورشون جدي تر شده. (براي خوندن يه نظر غير زيست محيطي در خصوص آنفلوانزاي مرغي اينجا رو كليك كنيد.) كلا طاووسكا خيلي باحالند!
