صدف‌خوار یا صدف‌خور (نام علمی: Haematopus) پرنده‌ای آبچر است که در سواحل نفاط مختلفی از جهان، به غیر از نواحی قطبی و برخی از نقاط استوایی آفریقا و آسیای جنوب شرقی دیده می‌شود و از میان آنها تنها صدف‌خوار اوراسیایی و صدف‌خوار ساوث آیلندی هستند که در مناطق درون‌مرزی به تولید مثل می‌پردازند. مشخصات ظاهری پرهای بیشتر گونه‌های صدف‌خواران یا تماماً سیاه است و یا تنها پرهای بالایی سیاه (و یا قهوه‌ای پررنگ) بوده و پرهای زیر شکم سفید هستند. این پرندگان از نظر ظاهری شبیه به آبچلیک‌ها بوده و دارای جثه‌ای بزرگ و نوکی دراز، ضخیم و قرمز و یا نارنجی‌رنگ هستند که برای شکستن و یا بازکردن صدف‌ها به کار می‌رود. با این حال نوک گونه‌های مختلف با توجه به نوع رژیم غذایی پرنده از نظر ظاهری متفاوت است. آنهایی که نوک منقارشان تیغه‌مانند است از آن برای باز کردن صدف‌ها استفاده می‌کنند و آنهایی که نوک منقارشان تیز است با آن به جستجوی کرم‌های حلقوی می‌پردازند. همچنین منقار پرندگان ماده درازتر و سنگین‌تر از نران است. تغذیه خوراک صدف‌خواران با توجه به زیستگاهشان متفاوت است. گونه‌هایی که در مناطق درون‌مرزی زندگی می‌کنند از کرم‌های خاکی و لارو حشرات تغذیه می کنند. صدف‌خوران ساحلی دارای رزیم غذایی متنوع‌تری هستند هرچند نوع ساحل محل زندگیشان باز نقشی تعیین‌کننده در این مورد دارد. پرندگانی که در سواحل مدخل رودخانه‌ها و خلیج‌های کوچک زندگی می‌کنند از دوکفه‌ای‌ها، شکم‌پایان و کرم‌ها تغذیه کرده و آنهایی که در سواحل صخره‌ای هستند از صدف‌ها، خاره‌چسب و گهواره دریایی تغذیه می‌کنند. خرچنگ‌ها، ماهیان و خارپوستان دیگر غذای صدف‌خوران را تشکیل می‌دهند. تولید مثل تمامی گونه‌های صدف‌خواران معمولاً تک جفت (همسر) هستند هرچند در صدف‌خواران اوراسیایی چند جفتی نیز دیده شده است. این پرندگان در فصل تولید مثل قلمروی را برای خود تعیین می‌کنند و برخی از آنان گاه تا چند سال نیز از این قلمرو خود دفاع می‌کنند (در یک مورد این زمان به ۲۰ سال نیز رسیده است). لانه‌سازی در فصل تابستان آغاز می‌شود و صدف‌خوار با خراشیدن زمین، آشیان خود را در مکانی که دید خوبی دارد حفر می‌نماید. با توجه به موقعیت جغرافیایی مکان تولید مثل پرنده، بین یک تا چهار تخم خال‌خال گذاشته می‌شود که در نیمکره شمالی معمولاً سه تخم و در مناطق جنوبی دو تخم می‌باشد. عمل گرم نگهداشتن تخم‌ها توسط هر دو پرندهٔ نر و ماده صورت می‌گیرد هرچند پرندهٔ ماده زمان بیشتری را نسبت به پرندهٔ نر بر روی تخم‌ها می‌نشیند و در مقابل جفت نر نیز زمان بیشتری را به دفاع از قلمرو خود می‌پردازد. با توجه به گونهٔ صدف‌خوار، بین ۲۴ تا ۳۹ روز طول می‌کشد تا تخم‌ها بدل به جوجه شوند. خطر انقراض نسل یک گونه از صدف‌خواران که با نام صدف‌خوار سیاه جزایر قناری شناخته می‌شد در قرن بیستم منقرض شده است. صدف‌خوار جزیرهٔ چاتهام که بومی جزایز چاتهام نیوزیلند می‌باشد نیز از سوی IUCN در فهرست گونه‌های در خطر انقراض قرار گرفته است و صدف‌خوار سیاه آفریقایی نیز در مرز تهدید قرار دارد. در گذشته پرورش‌دهندگان تجاری صدف این پرندگان را عامل کاهش صدف‌های خود می‌دانستند اما مطالعات نشان داده که صدف‌خواران نقش بسیار کمتری از خرچنگ‌های ساحلی در این مورد دارند. گونه‌های مختلف صدف‌خوار صدف‌خوار ماژلان با نام علمی H. leucopodus صدف‌خوار سیاه با نام علمی H. ater صدف‌خوار سیاه آمریکایی با نام علمی H. bachmani صدف‌خوار آمریکایی با نام علمی H. palliatus صدف‌خوار سیاه جزایر قناری با نام علمی H. meadewaldoi (منقرض شده) صدف‌خوار سیاه آفریقایی با نام علمی H. moquini صدف‌خوار اوراسیایی با نام علمی H. ostralegus صدف‌خوار ابلق با نام علمی H. longirostris صدف‌خوار ابلق ساوث آیلند با نام علمی H. finschi صدف‌خوار جزیره چاتهام با نام علمی H. chathamensis (در معرض خطر انقراض) صدف‌خوار چند رنگ با نام علمی H. unicolor
