كشف شواهدي از وجود حافظه در پرندگان دانشمندان به شواهدي از وجود حافظه در پرندههاي آوازه خوان پي برده اند. محققان با مطالعه روي فنچها دريافتهاند كه وقتي اين پرنده آواز جديدي از يكي از همنوعان خود را ميشنود، اين تجربه اظهارات ژني در مغز پرنده را به شيوه غيرقابل انتظار تغيير ميدهد. براساس اين نتايج، فعال و غير فعال شدن متوالي هزاران ژن پس از شنيدن يك آواي جديد از سوي يك پرنده، تصوير جديدي از حافظه را در مغز پرندههاي آوازه خوان ارائه ميكند. شرح اين يافته كه در نشريه پيشرفتهاي آكادمي ملي علوم آمريكا منتشر شده، باعث حيرت دانشمندان شده است. ديويد كلايتون پروفسور بيولوژي سلولي و رشد در دانشگاه ايلينويز و دستيارانش، از مشاهده تعداد بسيار زيادي از ژنها كه در اين زمينه نقش دارند، شگفت زده شدند. آنها تصور ميكنند كه هر نوع تغييري در فعاليت ژن پس از شنيدن يك آواز جديد در پرنده به سرعت تاثيرگذار است. در آزمايشات جديد سه فايل مجزا مربوط به اظهارات ژني در مغز پرندهها كشف شده است كه يكي مربوط به زمان سكوت پرنده، دومي مربوط به زمان شنيدن يك صداي ضبط شده و سومي مربوط به 24 ساعت بعد ميشود كه آن صدا يا آهنگ براي پرنده آشنا ميشود. به گفته محققان، پرندهها براساس سيستم ژنتيكي خود ميتواند تشخيص دهند آوازي كه ميشنوند جديد است يا اينكه آن را در گذشته شنيدهاند