راسته هیپر ماستی ژینا Hypermastigina از گونه هایی تشکیل می شود که دارای تاژکهای فراوان هستند و ساختمان سلولی پیچیده ای دارند. انگلهای این راسته در روده سوسک گرمابه یا کریپتوسرکوس Cryptocercus و موریانه ها زندگی می کنند و به فراوانی دیده می شوند. _ انگلهای نامبرده باضافه پلی ماستیگوتها Polymastigotes نمونه قابل توجهی از همزیستی توام با همکاری را به به وجود اورده اند. موریانه ها چوب می خورند ولی بسیاری از انها قادر نیستند سلولز موجود در چوب را هضم و مورد استفاده قرار دهند. تاژکداران مذکور که محیط زیست خود را روده موریانه انتخاب نموده اند از سلولز استفاده نموده و برای خود و میزبانشان نافع هستند. حال چنانچه به طور تجربی در ازمایشگاه روده موریانه را از تاژکداران پاک کنیم ( در معرض یک اتمسفر اکسیژن قرار دهیم و یا مدت 24 ساعت در حرارت 36 درجه سانتی گراد نگاه داریم. ) تاژکداران در بدن میزبان کشته می شنود. حال اگر به انها برای تغذیه چوب بدهیم مشاهده می نماییم که جانور میزبان گرسنه است و اگر دوباره تاژکدار را به دستگاه گوارش میزبان ببریم ادامه زندگی می دهد در غیر اینصورت جانور مدت 10 الی 20 روز استقامت نموده و از مواد ذخیره استفاده می نماید و سپس می میرد. تاژکداران برای بلع قطعات چوب در روده موریانه, پاهای کاذب ایجاد نموده و سلولز را به صورت فاگوسیتوز به درون خود می برند و هضم می نمایند و مورد استفاده خود قرار می دهند. نتیجه هضم, باقی ماندن فراورده ای است که محلول می باشد و قابل جذب از دیواره روده میزبان می باشد و بدین صورت مورد استفاده میزبان قرار می گیرد. پروتوزاهای غیر همزیست دیگری نیز در روده موریانه وجود دارد.
