یکي از مقولههاي مهم در نانوفناوري توليد و کاربرد نانومواد مي باشد. نانومواد به موادي اطلاق مي شود که كه ابعاد خارجي و يا اندازه فازهاي تشكيل دهنده آن حداقل در يك بعد كمتر از 100 نانومتر باشد. نانو مواد به گروههاي نانوذرات، نانولولهها، نانولايهها و نانوساختارها تقسيمبندي ميشوند. مهمترين ويژگي در همه انواع نانومواد اين است که فصل مشترک موجود در ساختار آنها سهم قابل ملاحظهاي از ساختار ماده را تشکيل ميدهد. به همين دليل رفتار ماده در مقياس نانومتري تفاوت بنيادي با رفتار آن در مقياسهاي بزرگتر (ميکروني) دارد و کنترل اين رفتار با کمک نانوفناوري موجب پديد آمدن خواص متنوع و مفيدي ميشود. بطور کلي نانومواد خواص فيزيکي، شيميايي و مکانيکي متفاوت و اغلب برتر نسبت به مواد متداول از خود بروز ميدهند. بکارگيري نانومواد کاهش وزن، افزايش مشخصههاي مکانيکي و نوري را بدنبال دارد و به اين ترتيب کاربرد نانومواد ميتواند تحولات گستردهاي را در صنايع مختلف ايجاد کند. در سالهاي اخير تحقيقات علمي در داخل کشور در زمينه مواد نانوساختار سهم بيشتري در مقايسه با ديگر انواع نانومواد را به خود اختصاص داده است که دليل عمده آن سهولت ساخت، امکان تجاريسازي و بکارگيري اين گروه از مواد در صنايع الويتدار کشور بويژه صنايع خودرو، هوا-فضا، نفت و صنايع دفاعي ميباشد. در اين راستا وجود گروه های پژوهشی منسجم حائز اهميت ميباشد و مي تواند در روند تحقيقات در اين بخش راه گشا باشد.