چطور حرکات تای چی را انجام بدهیم؟ برای انجام این حرکات، نیاز به یک محل آرام با مساحتی حدود نیم متر مربع دارید. تای چی را می توانید با پای برهنه یا با پوشیدن کفش های پهن و انعطاف پذیر انجام دهید. کفش های راحت و شل یا قابل انعطاف مناسب تر هستند. مجموعه حرکات را به طور معمول ۳ تا ۷ بار در هفته انجام دهید. از شروع ایستادن برای انجام این حرکات برای ۲۰ دقیقه توالی حرکات و بعد حرکت نهایی را انجام دهید. تای چی را به آرامی و مانند رقصی کند انجام دهید. سعی کنید هر حرکت را به صورت جداگانه انجام دهید و بعد آنها را در یک توالی طولانی به هم پیوند دهید. برخلاف ورزش های معمول لازم نیست به طور متناوب حرکات را با دو طرف بدن انجام دهید. در مورد اینکه حرکات دست ها یا پاهایتان آنقدر دقیق نیست، نگران نباشید. تای چی وقتی بیشترین تاثیر را دارد که در حالت آرامش عضلانی انجام شود. ● شـروع ایـسـتـادن راست بایستید؛ به طوری که پاهایتان به اندازه شانه هایتان از هم فاصله داشته و نوک پنجه پاهایتان رو به جلو باشد. زانوهای تان از هم فاصله داشته و اندکی خم شده باشد. بازوها و دست هایتان را به صورت شل در ۲ طرف بدن آویزان کنید. مستقیم به جلو نگاه کنید و باسنتان را اندکی شل کنید تا استخوان دنبالچه به سمت پایین بیاید. (A) نوک زبان را به سقف دهان بچسبانید تا عضلات فک تان شل شود. از طریق بینی نفس بکشید. برای یک لحظه مکث کنید و بعد از طریق دهان نفس تان را بیرون دهید؛ به طوری که نا ف تان به سوی ستون فقرات کشیده شود. ۳ تا ۵ بار این نحوه تنفس را تکرار کنید. در طول انجام سایر حرکات نیز همین شیوه تنفس را ادامه دهید. ● چرخاندن و گرفتن با کف دست پس از ایستادن در حالی که با کف دست ها را رو به پایین جلوی بدن تان در سطح چانه دایره وار حرکت می دهید، گویی که دارید به یک شکم باردار بسیار بزرگ دست می کشید، هوا را به درون ریه ها بفرستید. در همان زمان وزن تان را روی پای چپتان بیندازید، زانوی چپ تان را اندکی خم کنید و پاشنه پای راستتان را از روی زمین بلند کنید و پای راست را اندکی به سمت بیرون بچرخانید (B). هوا را از ریه های تان بیرون بدهید. دست های تان را تقریبا تا سطح کمرتان پایین بیاورید. وزن تان را روی پای راست تان بیندازید و پاشنه پای چپ تان را از روی زمین بلند کنید © هوا را درون ریه های تان بفرستید. دست های تان را به سمت طرفین بدن، دایره وار حرکت دهید. در حالی که دست های تان به جلوی قفسه سینه تان می رسند، گویی که می خواهید به هم قلاب شوند و دست راست به بدن تان نزدیک تر است، هوا را از ریه های تان بیرون دهید. همزمان پای چپ تان را بلند کنید و به آرامی پاشنه پای چپ تان را جلوی بدن تان قرار دهید؛ در حالی که پنجه پای تان از مچ کمی خم شده است. (D) ● چنگ زدن و گرفتن پرنده هوا را درون ریه هایتان بفرستید. هر ۲ دست تان را بالا بیاورید به طوری که بازوی راست تان در آرنج در زاویه قائمه باشد (طوری که انگار می خواهید پرنده ای را بگیرید) و پنجه پای چپ تان را پشت سرتان با زمین تماس دهید. (E) هوا را از ریه های تان خارج کنید و بازوهای تان را در یک مسیر قوسی پایین بیاورید (گویی می خواهید به پرنده ضربه بزنید) و در همان زمان، پای راست تان را مجاور پای چپ تان قرار دهید و بدن تان را بچرخانید تا اندکی به سمت چپ بروید. حرکت دایره وار دست ها را به بالا ادامه دهید تا هنگامی که دست های تان در مقابل چانه قرار گیرد، به صورتی که کف دست ها به جلو باشد.(F) ● فشردن و جمع آوری انرژی هوا را درون ریه های تان بفرستید. پشت تان را بچرخانید و پای چپ تان را سمت راست ببرید؛ به طوری که پا در حالت خم شده از مچ قرار داشته باشد و پاشنه پا زمین را لمس کند(G). هوا را از ریه های تان خارج کنید و وزن تان را روی پای راست تان بیندازید (زانوی تان باید اندکی خم شده باشد) و در همان زمان پاشنه پای چپ را از زمین بلند کنید و بازوهای تان را به حالت مستقیم درآورید گویی که دارید به یک جسم سخت فشار می آورید (H). ● حـرکـت نـهـایـی پاهای تان را کنار هم قرار دهید و هوا را درون ریه های تان بفرستید و در همان حال بازوهای تان را دایره وار به طرفین بدن حرکت دهید (کف دست های تان باید رو به بالا باشد). هوا را از ریه های تان خارج کنید و دست های تان را جلوی بدنتان پایین بیاورید به طوری که دست های تان رو به پایین باشد، آرنج های تان خمیده باشد و نهایتا بازوهای تان در کنار بدن تان قرار گیرد.
چگونه تای چی را به درستی انجام دهیم ؟ 1- برای یادگیری نظریه ها تمرین کنید نه برای به دست آوردن قدرت خام نظریه شامل پایه های فلسفی و اصول اساسی تایچی است. در هنگام انجام تایچی، فرایند دائو روی می دهد (فرایندی که در طی آن یانگ در اوج خود به یین تبدیل می شود و یین در اوج خود به یانگ تبدیل می شود). تایچی کار باید سختی را در بطن نرمی و نرمی را در بطن سختی به کار ببرد و در عین حال این نرمی و سختی را از درون به هم متصل کند. وی همچنین باید تعامل بین خالی بودن و پر (صلب) بودن را درک کند. خالی بودن وقتی که به اوج خود رسید، صلبیت را تولید می کند و صلبیت وقتی به اوج خود رسید، خالی بودن را تولید می کند. در هنگام تمرین باید تمرکز ذهنی داشته باشید و با استفاده از ذهن، چی را به حرکت در آورید و چی بدن را به حرکت در آورد و در عین حال ذهن، چی و بدن با هم متحد شوند. حرکت ها باید با هم یکی شوند و هم زمانی بین آنها وجود داشته باشد. درون و بیرون بدن باید با هم هماهنگ باشند. پیش نیازها را به دقت برآورده سازید و به صورت طبیعی حرکت کنید. با صبر و تامل زیاد و بدون عجله حرکت کنید. اگر برای به دست آوردن قدرت تمرین کنید، باعث می شود نیرو در قسمت های خاصی از بدن تجمع یابد. این نوع نیرو معمولا سفت و بد قلق است و نرمی و روانی و انعطاف پذیری را با خود ندارد. رهجویان حقیقی تایچی برای به دست آوردن قدرت خام تلاش نمی کنند. 2- برای به دست آوردن ریشه ها تلاش کنید نه برای اجرای نمایش بیرونی ریشه ها به معنای هسته اصلی (چی اولیه یا اصلی در کلیه ها) و پایه بدن است. کلیه ها منبع یین و یانگ اصلی هستند. منبع انرژی پیش از تولد ما است و ریشه انرژی پس از تولد ما می باشد. اگر کلیه ها سرشار از چی شوند، بقیه اندامها نیز شانس بهتری برای عملکرد مناسب دارند. نتیجه این می شود که کبد، قلب، طحال و ششها و کلیه ها به خوبی کار می کنند. در این صورت هنرجو روحیه بالایی دارد، نیروی فیزیکی به دست می آورد، بدنش عکس العمل مناسب از خود نشان می دهد و هماهنگی کلی بین اندام هایش به وجود می آید. میزان فراوانی انرژی درونی چی، اولین بخش ریشه ها می باشد. بخش دوم ریشه ها مربوط به استحکام وضعیت های قرارگیری فرد است. در تمرین تایچی تمامی بدن باید در آرامش باشد، چی در دان تیان جمع شود و بعد به یونگ چوان برود و بدین ترتیب قسمت بالایی بی حس شود، قسمت میانی چابک گردد و قسمت پایینی ریشه بدواند و محکم گردد. تجلی های بیرونی مربوط به تجمع قدرت و سختی در قسمت های خاصی از بدن است. تایچی یک سیستم درونی می باشد که عناصر درونی و بیرونی را در خود دارد. تمرکز اصلی باید بر روی تغذیه انرژی درونی و ریشه ها و حفظ منبع باشد. وقتی که ریشه ها تغذیه شوند، شاخه ها و برگ ها رشد می کنند و وقتی که منبع حفظ شود، رودخانه تا دوردست ها جریان می یابد. 3- برای به دست آوردن توانایی های اثبات شده تمرین کنید نه برای حقه های کاربردی توانایی های اثبات شده شامل تمامی هنرهای رزمی و همچنین توانایی های ذهنی و جسمی است در حالی که حقه های کاربردی تکنیک های تهاجمی و دفاعی در حرکت های فردی می باشد. اگر فقط به حقه های کاربردی تکیه کنید، هرگز تایچی اصیل را درک نخواهید کرد. تمرین تایچی در سطوح پیشرفته شامل مراحل مشخصی است: یادگیری کامل حرکت ها، اصلاح وضعیت ها و حرکت ها و نرم کردن بدن و رها کردن گرفتگی ها. در نتیجه تمامی بدن دارای هماهنگی شده، درون و بیرون با هم هماهنگ می شوند، انرژی درونی پر شده و توانایی های زیادی در بدن تظاهر پیدا می کنند. تایچی به عنوان یک هنر رزمی بر روی آموزش توانایی های فردی تمرکز دارد. تایچی مهارت هایی را به وجود می آورد که فرد به صورت ناخواسته حملات حریف را دفع می کند و حرکات او را در هر لحظه دنبال می کند و خودش را به حرکات فردی محدود نمی کند. وقتی که انرژی درونی پر شد، بدن مانند یک بالن کاملا پر می شود و به هرچیزی که با آن در تماس است عکس العمل نشان می دهد. از هرجا که در تماس باشد می تواند برای حمله استفاده کند. در نهایت بدن به صورت خودکار به حملات پاسخ می دهد و نیازی به بررسی حرکات حریف نیست چون بدن خودش به صورت طبیعی پاسخ می دهد. ایجاد پنج باور ذهنی: 1- احترام اصول اخلاقی و معنویات را در سطح بالایی رعایت کنید. به اساتید خود احترام بگذارید. چن شین که از اساتید معروف تایچی است در کتاب "چن تایچی تصویری" گفته است که: تاچی را نمی توان بدون رعایت احترام یاد گرفت. بدون احترام، فرد اساتید و دوستانش و همچنین بدن خود را نادیده می گیرد. وقتی که قلب در کار نباشد، چه طور کسی می تواند چیزی را یاد بگیرد. 2- ایمان ایمان دو جنبه دارد. اول خودباوری است. باور به اینکه شخص می تواند تایچی را انجام دهد. خودباوری منشا حرکت های فردی است. دوم اعتماد. باور به استاد و معلم تایچی به گونه ای که فرد سراپا گوش باشد. بدون اعتماد، فرد از یک سیستم به سیستم دیگر می رود و دائم مربی خود را عوض می کند و مصداق این گفته قدیمی می شود که می گوید: "شاگرد چین در صبح و شاگرد چوو در بعد از ظهر". 3- مصمم بودن یادگیری تایچی ملزم به مصمم بودن است. همانطور که Mencius می گوید: "ذهن فرمانده انرژی درونی است". فقط در صورت مصمم بودن تحت تاثیر عوامل خارجی قرار نخواهید گرفت. فقط با مصمم بودن می توان به مقصد رسید. 4- پایداری یعنی تداوم داشتن در آموزش تای چی به مدت طولانی. باید بدون تنبلی سال ها و دهه ها تمرین کرد. ایجاد وقفه در تمرین ها عادت بدی است که تداوم را بر هم می زند. استاد اعظم چن فاکه (نسل هفدهم خاندان چن) روزی 30 بار بدون وقفه و برای چندین دهه فرم هایش را اجرا می کرد. دست آوردهای او در تایچی فوق العاده بود و در زمان خود بهترین بود. این یعنی تداوم در عمل. 5- صبر وقتی که تمامی چهار مورد قبلی حاصل شد، برای رسیدن به مراحل بالا در تایچی نیاز به صبر دارید. از یک طرف هنرجو در انجام تایچی باید آرامش داشته باشد، بدن را رها کند و سرعت حرکت ها را کم نماید. بدون درک صحیح و نداشتن آمادگی ذهنی، آرام کردن بدن و صبور بودن در رهایی آن غیر ممکن می باشد. وقتی که فردی در انجام تایچی صبر خود را از دست می دهد، درست مانند رانندگی کردن با سرعت زیاد در خلاف جهت می باشد. از طرف دیگر انجام تایچی فرایندی طولانی مدت نیاز دارد تا ذهن و بدن را آرام سازیم و هرگز نباید عجله کرد. سعی کنید از بی صبری و سر رفتن حوصله خودداری کنید. ذهن آرامی داشته باشید. تمامی قوانین و شرایط را اجرا کنید. در فرایند انجام تمرین، چی خود را تغذیه کنید تا بتوانید حالت آرامش ذهن و بدن را به دست آورید. وقتی که آب جاری می شود، به صورت طبیعی مسیری را به وجود می آورد. عوامل ضروری سه عامل ضروری شامل موارد زیر می شوند: مربی لایق، استعداد ذاتی و تلاش بی وقفه. 1- مهمترین عامل رسیدن به سطوح بالا در تایچی داشتن مربی لایق است. همانطور که پیشینیان ما گفته اند: "معلم کسی است که مهارت ها را آموزش می دهد، اصول را انتقال می دهد و ابهامات را بر طرف می کند. چه در تحصیلات آکادمیک و چه در هنرهای رزمی و به خصوص برای آموزش تایچی، مربی خوب پیش شرط ضروری است. تاکنون هیچ فردی در تایچی نتوانسته بدون مربی خوب به سطح مناسبی برسد. اما افراد می توانند برای سرگرمی و بدون وجود مربی به انجام تایچی بپردازند. برای رسیدن به سطوح بالا باید مربی خوبی پیدا کنید که هم از لحاظ اخلاقی در سطح بالایی باشد، هم از لحاظ تکنیکی مهارت داشته باشد، هم نظریه ها را به خوبی بداند و هم هنر آموزش دادن را داشته باشد. یک مربی هوشمند می تواند هنرجو را در مسیر درستی هدایت کند تا بیراهه نرود و با نصف تلاش دو برابر نتیجه بگیرد. بدون داشتن مربی هوشمند، کسی نمی تواند به معبد تایچی وارد شود و راهش به بیراهه ختم می شود. 2- داشتن استعداد ذاتی برای رسیدن به سطوح بالای تایچی عامل کلیدی است به خصوص کسانی که بخواهند آن را در وجود خود تثبیت کنند. آنها باید استعداد خدادادی، قدرت استنباط قوی و توانایی یادگیری و همچنین ذهن تیزی داشته باشند تا درکشان را عمیق کنند. در کنار هدایت یک مربی خوب، ظرافت تایچی باید تجربه شده و فرد آن را بدون واسطه درک کند. آن را فقط می توان درونی و خود جوش یاد گرفت. نه به خاطر اینکه مربی نمی تواند یاد دهد بلکه به خاطر اینکه کاملا غیرقابل تشریح است. فقط کسانی که استعداد ذاتی دارند و از توانایی بالایی برخوردارند می توانند عصاره تایچی را درک کنند و به سطوح بالا برسند. برای بقیه افراد علی رغم داشتن مربی خوب و تلاش فردی، درک آن سخت است و فقط بخش کوچکی از آن را می توانند لمس کنند. درست مثل تحصیلات آکادمیک است که افراد دارای اساتید یکسان هستند و همگی تلاش برابری می کنند ولی نتیجه متفاوت است. تفاوت در استعداد ذاتی است. 3- سخت کوشی عامل تعیین کننده در تایچی است. برای رسیدن به موفقیت، فرد باید علاوه بر استعداد ذاتی و داشتن مربی خوب، دارای تلاش بی وقفه نیز باشد. همانطور که پیشینیان ما گفته اند: "درک کردن و دانستن روش های صحیح کافی نیست. باید تلاش خستگی ناپذیر روزانه داشت". بدون توقف هر روز تمرین کنید. فقط بدین طریق است که می توان به هدف رسید. منتظر معجزه نباشید و راه میان بری هم وجود ندارد. تنها راه رسیدن به سطوح بالای تایچی تلاش بی وقفه است. می توان با تمرین به کونگ فو نائل شد و فقط با تلاش خستگی ناپذیر است که می توان از تجلی کونگ فو در بدن اطمینان حاصل کرد. تحت هدایت یک مربی و اجرای قوانین، با تلاش خستگی ناپذیر کونگ فو را درون خود تثبیت کنید و تغییرات کیفی را از طریق تغییرات آهسته کمی به وجود آورید. درک حقیقی با تلاش زیاد نائل می شود. رسیدن به روشنایی، بعد از فرایندی طولانی از تجمع حاصل می شود.( یعنی نیروها کم کم جمع می شوند و ناگهان مانند یک آتشفشان سر بیرون می آورند.م) ظهور ظرافت های تایچی بعد از تلاش خستگی ناپذیر حاصل می شود. اگر فقط به استعداد و زرنگی تکیه کنید و تلاش زیاد نداشته باشید، عصاره تایچی را درک نخواهید کرد و همواره در بیرون از معبد تایچی سرگردان خواهید بود. مسلما هیچ چیز مطلق نیست. مواردی که اشاره کردم مطلق نیستند. این عوامل بر روی هم تاثیر گذار هستند. یک عامل قوی می تواند عوامل دیگر را تقویت کند. برای مثال با درک درست طبیعت تایچی، می توان زمینه ذهنی مناسب را حاصل کرد. ممکن است بعضی از افراد استعداد ذاتی نداشته باشند اما سخت کوشی می تواند جای کم استعدادی را بگیرد. با تلاش خستگی ناپذیر می توان مسیری طولانی از راه عصاره تایچی را طی کرد. امیدوارم این مقاله بتواند در اذهان هنرجوهای علاقه مند به تایچی روشنگری ایجاد کند. منبع: استاد عباس حمزوی
