نقش رصدخانه ملي در آينده نجوم ايران پروژههاي کلان پژوهشي همواره نقش کليدي در توسعه کشورها داشته است. در کشورهايي مانند ايران که با معضلات متنوعي در توسعه علمي مواجهند، داشتن چنين پروژههايي بيش از هر جاي ديگري لازم است. دکتر رضا منصوري، مجري طرح رصدخانه ملي ايران نقش رصدخانه ملي در آينده نجوم ايران: واژه پروژه کلان علمي اولين بار در نيمه دوم دهه 70 در واژگان سياستگذاري کشور وارد شد، هنگامي که پروژههاي اولويتدار علوم پايه در شوراي پژوهشهاي کشور مطرح و به 2 دسته تقسيم شد: پروژههاي کلان و پروژههاي خرد. در آن موقع دو پروژه کلان براي کشور اولويتدار تشخيص داده شد: 1 - رصدخانه ملي 2 - شتابگر ملي. خوشبختانه اولويت رصدخانه ملي به يک پروژه کلان تبديل و در دولت تصويب شد. هماکنون پژوهشگاه دانشهاي بنيادي، مديريت ساخت تلسکوپ ملي را به عهده گرفته است؛ بهاين معني که تلسکوپ ملي محصولي کليد در دست نخواهد بود که جايي در کشور ما نصب شود، بلکه ما تمام مراحل طراحي، ساخت و نصب را خودمان مديريت ميکنيم. بديهي است که چنين پروژهاي نميتواند بدون مشورتهاي بينالمللي تحقق يابد. مشورت همراه با برنامهريزي براي آموزش مهمترين مولفه مديريت اين پروژه است که به دقت پيش ميرود. ما هنوز در فازهاي اوليه طراحي تلسکوپ ملي هستيم. با وصف اين تا هماکنون دانش فني قابل ملاحظهاي به ايران منتقل شده است، نهتنها در علم مکانيابي رصدخانهها که اولين گام است، بلکه در نوع مديريت چنين پروژههايي، در شناخت مشخصههاي تلسکوپ، پايش مکان، ابزارهاي رصد و آشکارسازها، موارد بحراني پروژه و بسياري دانشهاي فني خرد. علاوه بر اين نهتنها علاقه به نجوم حرفهاي در سايه اين طرح ملي افزايش يافته است که آموزش حرفهاي براي تربيت رصدگرهاي حرفهاي نيز شروع شده است. شک ندارم 10 سال بعد و 10 سال زندگي با اين پروژه، سيماي نجوم رصدي ايران را تغيير خواهد داد و جامعه نحيف نجوم حرفهاي ايران را به يک جامعه فعال و قابل توجه بدل خواهد کرد
