نظريه چالش‌برانگيز اخترشناس ايراني دانشگاه «واندربيلت» درباره تكوين ستاره‌هاي دوقلو

نظريه چالش‌برانگيز اخترشناس ايراني دانشگاه «واندربيلت» درباره تكوين ستاره‌هاي دوقلو ​

اخترشناس ايراني دانشگاه «واندربيلت» و همكارانش با تجزيه و تحليل بر روي جوانترين جفت ستاره‌هاي دوقلو كه تاكنون شناسايي شده نشان دادند كه تفاوت‌هاي شگفت انگيزي در روشنايي، . . .








اين پژوهش كه در چاپ ژوئن مجله نيچر منتشر شده نشان مي‌دهد كه يكي از ستاره‌ها به ميزان قابل توجهي زودتر از قل ديگرش شكل مي‌گيرد.

چون اخترفيزيك شناسان تصور مي‌كرده‌اند كه ستاره‌هاي دوقلو به طور همزمان تشكيل مي‌شوند، اين كشف، آزمايش جديد و مهمي درباره تئوري‌هاي موفق شكل گيري ستاره‌ها ارائه مي‌كند با تاكيد بر روي تئوري‌هاي قبلي مبني بر اينكه آيا مدل‌هاي آنها مي‌توانند دوقلوهايي توليد كنند كه ستاره‌هاي آنها در زمانهاي مختلفي شكل مي‌گيرند.

دوقلوهاي شناخته در سحابي اوريون كه يك منبع ستاره‌اي معروف است، 1500 سال نوري فاصله دارند.

ستاره‌هاي تازه تشكيل شده حدود يك ميليون سال نوري فاصله دارند. با كل طول عمر حدود 50 ميليارد سال، در نتيجه در حال حاضر اين ستاره‌ها برابر با يك نوزاد يك روزه هستند.

كيوان استاسون، استاديار اختر شناسي در دانشگاه واندربيلت در اين باره مي‌گويد: دوقلوهاي بسيار جواني از اين دست سنگهاي روزيتا هستند كه به ما درباره تاريخچه زندگي ستاره‌هاي تازه شكل گرفته اطلاعاتي مي‌دهند.

ستاره‌هاي دوقلوي فراموش شده جفت‌هاي ستاره‌يي هستند كه دور يك محور در زاويه راست در راستاي زمين مي‌چرخند.

اين مبدا به اخترشناسان امكان مي‌دهد كه سرعتي را كه دو ستاره به دور يكديگر مي‌چرخند تعيين كنند.


در اين نمونه تازه كشف شده اخترشناسان محاسبه كردند كه دوقلوهاي جديد جرم مشخصي نزديك به 41 درصد جرم خورشيد دارند.

طبق تئوري‌هاي فعلي جرم و تركيب دو فاكتوري هستند كه ويژگي فيزيكي يك ستاره را مشخص كرده و چرخه كامل عمر آن را ديكته مي‌كنند.

از آنجا كه دو ستاره از ابر يكساني از گاز و غبار شكل گرفته‌اند پس به لحاظ تركيبات بايد يكسان باشند. با جرم و تركيب مشخص قاعدتا اين ستاره‌ها بايد به هر روشي قابل شناسايي مي‌بودند. به اين ترتيب اختر شناسان وقتي كشف كردند كه دو ستاره تفاوت‌هاي مهمي در روشنايي، دماي سطحي و احتمالا اندازه شان دارند، بسيار شگفت زده شدند.

اين كشف با حدود 15 سال رصد از چندين هزار ستاره مختلف با استفاده از تلسكوپي در رصدخانه ملي كيت پيك در آريزونا و تلسكوپ‌هاي استمارتز در رصدخانه سير و تولولو در شيلي صورت گرفته است.

به گزارش ايسنا، اين اخترشناسان به منظور كسب اطلاعات بيشتر درباره دو ستاره، اندازه گيري‌هاي بيشتري با استفاده از تلسكوپ «هوبي ابرلي» در تگزاس انجام دادند.

سپس توانستند دريابند كه يكي از ستاره‌ها دو برابر ديگري روشني دارد و دماي سطحي ستاره ديگر حدود 300 درجه بيشتر از ديگري است.

هم چنين يكي از ستاره‌ها حدود 10 درصد بزرگتر از ستاره ديگر بوده اما براي تاييد اين مطلب رصدهاي بيشتري بايد صورت بگيرد.

دكتر استاسون كه از پدري ايراني و مادري مكزيكي متولد شده مي‌گويد: راحت ترين راه براي توضيح اين تفاوت‌ها اين است كه يكي از ستاره ها حدود 500 هزار سال قبل از دو قلوي خود شكل گرفته باشد. اين درست برابر با تفاوت ترتيب زماني تولد انسانهاي دو قلو است كه حدود نيم روز است.

اين كشف جديد باعث خواهد شد كه اخترشناسان تئوري‌هاي خود را درباره مدل‌هاي شكل گيري ستاره‌ها دوباره مورد آزمايش قرار دهند و محاسبات خود را درباره جرم‌ها و گازهاي هزاران ستاره جوان كه كمتر از چند ميليون سال عمر دارند،‌بازبيني كنند.