قرن 5 و6 "احمد بن محمد بن محمد بن احمد طوسي"، فقيه و عارف ايراني و برادر كوچكتر "ابوحامد محمد غزالي" است. او نيز مانند برادرش پس از فوت پدر زير نظر "احمد رادكاني" قرار گرفت و مقدمات تحصيل علوم ديني را نزد او آموخت. احمد از جمله فقهاي شافعي بود و به وعظ علاقه داشت. او پس از سفر برادرش به مدت ده سال به جاي او به تدريس در نظاميه بغداد پرداخت. احمد غزالي در طريقت، پيرو "ابوبكر نساج" بود. ذهبيه او را از بزرگان خود مي دانند. از آثار اوست: لباب الاحياء (مختصر "احياء علوم دين" از محمد غزالي)، الذخيره في علم البصيره، بحرالحقيقه، رساله عشقيه، سوانج العشاق، مكاتيب، كتاب مجالس شيخ احمد و كتاب الحق و الحقيقه.
