گفت‌وگو با شهنام شهابی بازیگر سریال «پنج كیلومتر تا بهشت»

داریوش فرهنگ، مهدی سلوکی و شهرام قائدی از جمله هم بازی هایم بودند و آقای افخمی‌آنقدر به همه چیز از فیلمبرداری تا بازیگری تسلط و اشراف خوبی دارند که می‌دانند.....
با تمام توانایی‌هایت مقابل افخمی‌بی صلاحی
زمانی با شهنام شهابی قرار مصاحبه دارم که از سر صحنه «پنج کیلومتر تا بهشت» ساخته بهروز افخمی‌آمده و حسابی خسته است. روند همیشگی تولید آثار مناسبتی و تصویربرداری همزمان با پخش گریبانگیر این مجموعه و بازیگران آن هم شده و فرصتی را برای تماشای سر فرصت سریال خود یا رقبایشان به آن ها نمی‌دهد. شهابی از تجربه کار با افخمی ‌با وجود تمام این خستگی ها راضی به نظر می‌رسد و تصور می‌کند با وجود توجه سریال های رمضانی امسال به مسائل ماورایی این بهروز افخمی‌ است که پیشرو تولید این آثار در تلویزیون به حساب می‌آید و موفق خواهد بود.

پیش از این در سریال مناسبتی ماه رمضان بازی کرده بودید؟
نه راستش اولین باری است که در یک سریال ویژه رمضان بازی می‌کنم.

این آثار با دیگر تولیدات تلویزیونی تفاوتی دارند یا پروسه تولید مشابهی را طی می‌کنند؟
روند تولید کاملا متفاوت است چرا که یک اثر مناسبتی باید به پخش برسد به همین دلیل عوامل مدت زمان بیشتری کار می‌کنند و البته حساسیت های بیشتری هم بر کار وجود دارد. کار ما هم یک روز جلوتر از ماه رمضان به روی آنتن رفت و با وجود اینکه بنا بود جمعه ها پخش نداشته باشیم، تمام طول هفته به روی آنتن خواهد بود که این امر بر سرعت عمل ما اضافه کرده است.

چه شد که برای حضور در سریال «پنج کیلومتر تا بهشت» انتخاب شدید؟
زمانی که دستیار آقای افخمی ‌با من تماس گرفت، به واسطه علاقه بسیاری که از گذشته به همکاری با او داشتم و همیشه دنبال فرصتی برای یک تجربه کاری با او می‌گشتم بی برو برگرد نقش را قبول کردم. حضور در پنج کیلومتر تا بهشت باعث افتخارم است و این آشنایی خوبی بود. چرا که کار با افخمی‌به منزله یک دانشگاه بود و دید مرا نسبت به بازیگری تغییر داد. کاری که تولد دوباره من و افتخار کارنامه بازیگری ام به حساب می‌آید.

امسال جز شبکه تهران که اثری طنز را به روی آنتن فرستاده است، دیگر شبکه‌ها سریال‌هایی با فضای ماورایی و با کاراکترهای روح و فرشته و شیطان دارند. فکر می‌کنید این اقبال به ماورا ناشی از چیست؟
تصور می‌کنم از ابتدا علیرضا افخمی ‌بود که این قضیه را در صدا و سیما باب کرد و جا انداخت و اگر افراد دیگری هم در این زمینه فعالیت کنند این افخمی‌است که در این مسیر پیشرو به حساب می‌آید. او بود که این مباحث را در ایران با سریال «او یک فرشته بود» به وجود آورد یا اثر دیگری که به نویسندگی او با این مضامین روی آنتن رفت، «اغما» بود. تجربه افخمی‌در این زمینه‌ها بسیار زیاد است و او با آگاهی از اینکه مخاطب چه می‌خواهد و چه چیز باب میلش است، سریالی را روانه آنتن می‌کند که بیننده ها را دنبال کار می‌کشاند. گرچه اکنون مشخص نیست ماحصل این سریال چه خواهد شد اما گروه سازنده و بازیگران به افخمی‌ایمان دارند. خود من در مواجهه با مردم و برخوردهایشان بازتاب مثبتی گرفته‌ام و افراد بسیاری گفته‌اند که کار را با علاقه پیگیری می‌کنند.

کار شما در این سریال با فیلمنامه کامل شروع شد؟
زمانی که من به گروه پیوستم و بازی‌ام شروع شد، سه قسمت از متن نوشته شده بود که در این سه قسمت اولیه شخصیت «جمشید» حضور چندانی ندارد اما از قسمت پنجم است که حضور او پررنگ می‌شود. با این حال فیلمنامه نبود که در وحله اول مورد توجه من قرار گرفته بود بلکه سعادت همکاری با آقای افخمی ‌مرا به حضور در این سریال ترغیب کرد.

حالا که سریال به روی آنتن رفته نگارش فیلمنامه تمام شده است؟
نه هنوز نگارش ادامه دارد و هر روز سه چهار صفحه جلو می‌رویم.

جمشید چطور شخصیتی است؟
راستش از من خواسته اند حرفی درباره آن نزنم چون ممکن است قسمت های بعدی لو برود! فقط امیدوارم مردم ببینند و کار را بپسندند.

در قسمتی که جمعه شب به روی آنتن رفت با نگرانی که جمشید از نبود امیرحسین نشان داد، احساس کردم کلیشه های مرسومی‌ چون حسودی فرزند خانواده به عزیزکرده پدر در این کار شکسته شده است. در این باره هم نمی‌توانید حرفی بزنید؟
باور کنید دست و بالم برای حرف زدن در این باره بسته است!

فرصت شده کار را ببینید؟
قسمت اول را همه گروه سر صحنه با هم دیدیم. به هرحال افخمی‌دوست داشت کار بهتر از این ها به روی آنتن برود. اما طبق معمول آثار مناسبتی فشار زیادی برای کار روی آقای افخمی ‌وجود دارد که تدوین همزمان، نگارش قسمت های تازه و کارگردانی بر این فشار می‌افزاید.

پس با این روند به نظرتان شتاب زدگی تحمیل شده به گروه، لطمه ای به جریان ساخت وارد نکرده است؟
افخمی‌با اینکه خسته است با دقت و انرژی تمام سر کار می‌آید و با دقت کار را دنبال می‌کند. نه اینکه به بهانه کمبود زمان از دقتش بر کار کم کند. او این روزها خیلی خسته است اما این خستگی را به گروه انتقال نمی‌دهد. او ممکن است روزی یک ساعت فرصت برای خواب داشته باشد اما با تمام فشاری که تحمل می‌کند، به همراه تمام گروه به شدت مشغول کار هستیم و امیدواریم نتیجه آبرومند باشد.

شما روزی چند ساعت آفیش می‌شوید؟
بستگی دارد. روزهایی بوده که کار به 13، 14 تا 18 ساعت هم کشیده شده. همه چیز به این بستگی دارد که چه میزان از متن جدید آماده شده باشد.

توانسته‌اید سریال‌های دیگر ماه رمضان را هم ببینید؟
گرفتاری کار فرصتی برای این کار باقی نگذاشته است.

چه نظری درباره روند ساخت تله فیلم ها دارید؟
تله فیلم تنها می‌تواند منبع درآمد خوبی باشد. من به شخصه فیلم تلویزیونی ندیده ام که با تمرکز ساخته شده بود. افراد به این آثار صرفا به عنوان یک بیزینس کاری نگاه می‌کنند. من هم آخرین بار در فیلم تلویزیونی سرایدار به کارگردانی محمدرضا خاکی بازی کردم که قرار بود دو روز قبل از اربعین به روی آنتن برود و تصویربرداری آن دو روز پیش از اربعین به پایان رسید!

در «پنج کیلومتر تا بهشت» هم مثل «تاوان» نقش فرزند یک خانواده پولدار را بازی کرده‌اید.
برایم مثالی بزنید که در سینمای ایران به کسی نقش های متفاوتی پیشنهاد داده باشند؟ شاید بخشی از این اتفاق به شانس ارتباط داشته باشد. به ویژه در آثار طنز این تکرار دیده می‌شود و تهیه کنندگان حاضر به ریسک نیستند. من به شخصه دوست دارم اتفاقات تازه ای در کارنامه کاری ام رخ دهد. برای مثال در فیلم سینمایی شش و بش که عید فطر اکران خواهد شد، نقش متفاوتی را ایفا کرده ام. اما درباره چیزی که به آن اشاره کردید مسئله این است که برای مثال وقتی میگوییم شخصیت پولدار، یک سری اتفاقات کلیشه ای به ذهن مردم خطور می‌کند که باید بازیگر سعی کند به آن ها دچار نشود. برای مثال وقتی آب را در نظر بگیریم هم آب وحشی مثل رودخانه و دریا به ذهنمان می‌رسد هم آب آرام یک برکه. اما باید در وحله اول اتفاق اصلی آب را به تصویر کشید.

ارتباطتان با دیگر بازیگران در «پنج کیلومتر تا بهشت» در تعامل با کارگردان چطور بود؟
داریوش فرهنگ، مهدی سلوکی و شهرام قائدی از جمله هم بازی هایم بودند و آقای افخمی ‌آنقدر به همه چیز از فیلمبرداری تا بازیگری تسلط و اشراف خوبی دارند که می‌دانند دقیقا از بازیگر چه می‌خواهند. این می‌شود که تو هرچقدر هم که بازیگر باشی در برخورد با آقای افخمی ‌بی صلاح هستی و او بازیگر را درست به همان سمتی که مدنظرش است می‌برد.