محلی برای پیدایش حیات در بعضی سیارات فرا خورشیدی

محلی برای پیدایش حیات در بعضی سیارات فرا خورشیدی
​

سیاره‌های فرا خورشیدی صخره‌ای كه قبلاً تصور می‌شد نیمی از آن‌ها یخ زده و نیمی دیگر سوخته است، ممكن است بتوانند در مرزهای سایه روشن خود، میزبان حیات باشند.
(مرز سایه روشتن: مرز میان تاریکی و روشنی روی سطح سیاره)

​

سیاراتی که بدور کوتوله های سرخ می گردند، ممکن است در مناطق بین روشنایی و تاریکی دمای مناسب برای شکل گیری حیات داشته باشند.

یک نقاشی خیالی از یک کوتوله ی سرخ
​

این سیارات به دلیل نیروهای گرانشی، اغلب به صورتی حرکت می‌کنند كه همیشه یك طرفشان رو به ستاره‌ی میزبانشان باشد و به اصطلاح قفل گرانشی می‌شوند. در این حالت نیمكره‌ای كه رو به ستاره‌ی مادر است سوزان و قسمت تاریك آن‌ها یخ زده می‌شود. در نتیجه تا پیش از این به نظر می‌رسید که این سیاره‌ها برای زندگی مناسب نیستند. ولی یك مدل كامپیوتری جدید نشان می‌دهد كه اگر چنین سیاره‌هایی در مدارهای بیضی حركت كنند، می‌توانند مناطقی مناسب برای پیدایش و بقای حیات داشته باشند.

یک سیاره ی فرا خورشیدی که به دور یک کوتوله ی سرخ می گردد.
​

ماه نیز حركت نوسانی مشابهی را انجام می‌دهد. مدت زمانی كه صرف چرخش حول محورش می‌كند با زمانی كه یك بار به دور سیاره‌ی ما می‌چرخد برابر است. بنابراین همیشه یک روی آن به سمت زمین است. اما چون مسیر ماه به دور زمین كاملا دایره ای نیست، سرعت مداریش گاهی اوقات از سرعت چرخش دورانی آن كمتر یا بیشتر می شود. تفاوت بین این دو حركت باعث می‌شود تا ما بتوانیم اندکی از لبه‌های ماه را نیز ببینیم. اگر روی ماه بایستید، خواهید دید كه جای زمین در آسمان تقریباً ثابت است و تنها اندکی نوسان می‌کند.

نوسانات لبه ی ماه
​

این اثر می‌تواند احتمال وجود حیات را روی سیاره‌هایی که به دور ستارگان كوچك و كم نور به نام كوتوله‌های سرخ می‌گردند، افزایش دهد. دلیل این امر این است که کمربند حیات این گونه از ستاره‌ها بسیار نزدیک به ستاره است و اگر سیاره‌ای در این ناحیه وجود داشته باشد، به احتمال زیاد در حالت قفل گرانشی با ستاره‌ی مادر خود قرار می گیرد و می‌تواند در مرزهای سایه روشن خود، میزبان حیات باشد.

مناطق مرده روی یک سیاره، به دلیل دمای زیاد غول سرخ


​

مناطق سایه روشن روی سطح سیاره دارای حیات احتمالی هستند، چرا که ستاره ی سرخ رنگ همیشه در حالت غروب است.