علی (ع) و بیت المال بصره علی ( ع ) پس از پایان جنگ جمل با دوازده هزار سرباز مجاهد اسلام وارد بیت المال بصره شد . به سکه های نقره روی هم انباشته نگاه کردند ، با لحن زاهدانه ای که مخصوص آن حضرت بود گفتند : غر غیری ! ( ای سکه ها !) غیر علی را فریب دهید ! شما با این جلوه ها نمی توانید در روح بزرگ علی رخنه کنید . سپس علی ( ع ) دستور داد به هر یک از سربازان پانصد درهم بدهند ، بعدها معلوم شد که تعداد آن سکه های درهم شش میلیون است و درست به هر نفر پانصد درهم رسید . علی ( ع ) برای خودشان پانصد درهم برداشتند . در این هنگام مردی به محضر آن حضرت رسید و عرض کرد : گرچه من در جنگ با شما شرکت نکردم ولی دلم همراه شما بود. حضرت فوراً پانصد درهم خود را به آن مرد بخشیدند و برای خود چیزی برنداشتند . « قضاوت حضرت علی علیه السلام » روزی میهمانی ناشناس بر حضرت علی علیه السلام وارد شد و چند روزی در خانه علی (ع) به سر برد . آن میهمان طرف دعوایی داشت که منتظر بود تا آن او بیاید و علی (ع) در اختلاف بین آنها داوری کند . هنگامیکه حضرت به نیت او پی برد با کمال مهربانی عذرش را خواست و به او گفت : پیامبر ما فرموده : قاضی حق ندارد یکی از طرفین دعوا را ضیافت کند ، مگر آنکه هر دو میهمان باشند .
