هر کجا سلطان بود، دورش سپاه و لشکر است پس چرا سلطان خوبان بی سپاه و لشکر است با خبر باشــید ای چشم انتظاران ظهــــور بهترین سلطان عالم از همه تنهاتر است اللهم عجل لولیک الفرج بر چهره پر ز نور مهدی صلوات / بر جان و دل صبور مهدی صلوات تا امر فرج شود مهیا بفرست / بهر فرج و ظهور مهدی صلوات . . . سر راهت در انتظارم / برده هجرت صبر و قرارم جز ظهورت ای گل زهرا / به خدا حاجتی ندارم . . . هر روزی که می گذرد، یک روز به ظهور امام زمان نزدیک تر می شویم اما به خود امام زمان چطور . . . ؟ طلوع نزدیک است اگر بخواهیم ظهور تو زیباتر از ظهور همهی زیباییهاست چشم به راه زیباترین بهاریم خدایا انتظار چقدر دیر میگذرد با صد نگاه خسته، صدا میزنیم تو را بیایید همه منتظر آمدنش شویم . . . اوست که در انتظار تواست تا پردهی غیبت را بدری و چهره دلآرایش را به مشاهده بنشینی، او غائب نیست؛ از هر حاضری حاضرتر است، این تویی که غائبی، تو باید حاضر شوی، او منتظر توست . . . خدایا با نور امام مهدی، همهی تاریکیها را روشن کن . . . آمین مهدی جان بیا و دنیاى دل را به بوى خوش فطرت پر کن. دلهایى که همواره در سرزمین نیمه شب تو را مىخوانند و به عشق تو در آسمان مکاشفه پرواز مىکنند . . . عاقبت یک روز مغرب محو مشرق می شود / عاقبت غربی ترین دل نیز عاشق می شود شرط می بندم زمانی که نه دور است ونه دیر / مهربانی حاکم کل مناطق می شود ای کاش همه می دانستند دنیایی که در آن حجت خدا نباشد جهنمی بیش نیست. جهنمی که اگر نیک بنگری زبانه های آتش آن را خواهی دید. آری ای دوست ! تا زمانی که بهشت ظهور نکرده است من و تو مقیم جهنمیم . . . ویرانه نه آنست که جمشید بنا کرد / ویرانه نه آنست که فرهاد فرو ریخت ویرانه دل ماست که هر جمعه به یادت صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ریخت. . . به امید فرج آقا امام زمان وقتی میگیم خدا کند که بیایی شاید او می فرماید خدا کند که بخواهید . . . التماس دعای فرج مهدیا منتظرانت همه در تاب و تبند / همه ی اهل جهان، جمله گرفتار شبند چو بیایی غم و ظلمت برود از عالم / شاد گردد دل آنان که گرفتار غمند . . . ارباب زمین، امیر مریخ، بیا / تا نخل ستم برکنی از بیخ بیا از قول همه منتظران می گویم / ای پیرترین جوان تاریخ بیا . . .
تو بین منتظران هم عزیز من ، چه غریبی / عجیب تر ، که چه آسان نبودنت شده عادت چه بیخیال نشستیم ، نه کوششی نه وفایی / فقط نشسته و گفتیم ؛ خدا کند که بیایی . . . دلم هر جمعه در تاب و تب است / عاشقانه بی قرار دلبر است گفتم جمعه شود پایان غمم / جمعه رفت و باز چشمم به راه است . . . کدام جمعه دعا مستجاب خواهد شد / سوار صاعقه پا در رکاب خواهد شد کدام جمعه ز عطر بهشتی گل یاس / بهار غرق شمیم گلاب خواهد شد . . . میسوزم از فراقت روی از جفا بگردان / هجران بلای ما شد یا رب بلا بگردان . . . آن یار سفر کرده که صد قافله دل همره اوست ، هر کجا هست خدایا به سلامت دارش . . . در وادی انتظار زمان را بنگر که چگونه از هجر تو همچون شمع ذره ذره آب می گردد کی می آیی که قطره ها به دریا بپیوندند ؟ خیبر گشای فاطمه(س) کی می آیی؟ . . . مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید / که زانفاس خوشش بوی کسی می آید اللهم عجل لولیک الفرج مولانا صاحب الزمان (ع) . . . ای غایب از نظر به خدا می سپارمت / جانم بسوختی و به جان دوست دارمت . . . الا که راز خدایی، خدا کند که بیایی / تو نور غیب نمایی، خدا کند که بیایی . . . آقای جمعه های غریبی ظهور کن / دل را پر ازطراوت عطر حضور کن یک گوشه از جمال تو یعنی تمام عشق / یک دم فقط بیا و از اینجا عبور کن . . . برای آمدنت انتظار کافی نیست / دعا و اشک و دلی بی قرار کافی نیست تمامی هر چه شراب است غیر چشمانت / برای مستی چشمی خمار کافی نیست . . . دوباره جمعه شد یارم نیامد / خدایا یار ما از در نیامد نگار بی قرینه کی می آیی / سحرخیز مدینه کی می آیی . . . بی خبر از همه عالم زتو خواهم خبری یا فرج الله دلخوشم گر زتو آید خبر مختصری یا فرج الله . . . کاش از دلبر نشانی داشتیم / بر سر کویش مکانی داشتیم از برای مهدی صاحب الزمان / کاش در دل جمکرانی داشتیم تعجیل در فرج آقا صلوات . . . عمریست که از حضور او جا ماندیم / در غربت سرد خویش تنها ماندیم او منتظرست تا که ما برگردیم / ماییم که در غیبت کبری ماندیم التماس دعا عزیزان . . . هنوزم انتظار و انتظار است / هنوزم دل به سینه بیقرار است هنوزم خواب می بینم به شبها / همان مردی که بر اسبی سوار است همان مردی که آید جمعه روزی / و این پایان خوب انتظار است . . . روزی در برگه تقویم خواهند نگاشت تعطیل رسمی – روز ظهور حضرت ولیعصر«ع» . . . صحبتی شد که خدا باب نجاتی بفرست / تلخی دائقه را شاخه نباتی بفرست میرسد با علم سبز امامت بردوش / از چه خاموش نشستی صلواتی بفرست . . . از عشق تو گفتیم و نمک گیر شدیم / تا ساحل چشمان تو تکثیر شدیم گفتند غروب جمعه خواهی آمد / آنقدر نیامدی که ما پیر شدیم . . . کاش! روزی سینه ها دریای توفان خیز گردد / کوچه از عطر عبوری، ناگهان لبریز گردد جان بگیرد لحظه ها مان از حضور آشنایت / از نوایت وسعت هر سینه عطر آمیز گردد . . . هر کجا سلطان بود، دورش سپاه و لشکر است / پس چرا سلطان خوبان بی سپاه و لشکر است با خبر باشــید ای چشم انتظاران ظهــــور / بهترین سلطان عالم از همه تنهاتر است اللهم عجل لولیک الفرج . . . هجر تو ز درد و داغ دلگیرم کرد / اندوه غم زمان زمینگیرم کرد گفتند که جمعه میرسی از کعبه / این رفتن جمعه جمعه ها پیرم کرد . . . خدایا تا به کی هجران مهدی / به دستم حسرت دامان مهدی الهی هر بلا از حضرتش دور / الهی، من بلا گردان مهدی . . . یوسف از جرم زلیخا گر به زندان می رود یوسف زهرا ببین از جرم ما حبس ابد گردیده است . . . ما معتقدیم که عشق سر خواهد زد / بر پشت ستم کسی تیر خواهد زد سوگند به هر چهارده آیه نور / سوگند به زخم های سرشار غرور آخر شب سرد ما سحر می گردد / مهدی به میان شیعه برمی گردد
سلامی بر رخ شاه دو عالم / رخ پنهان شده از دیدگانم سلامی از ته این اشکهایم / نثار قدوم تو ای انتظارم . . . . . . کی شود در ندبه های جمعه پیدایت کنم گوشه ای تنها نشینم تا تماشایت کنم مینویسم روی هر گل نام زیبای تو را تا که شاید این شب جمعه ملاقاتت کنم یا مهدی . . . مردان که به هنگام خطر گرد آیند / سرباز صفت به یک خبر گرد آیند مظلوم تویی که سال ها منتظری / تا سیصد و سیزده نفر گرد آیند . . . مردم دیده به هر سو نگرانند هنوز / چشم در راه تو صاحبنظرانند هنوز لاله ها، شعلهکش از سینه داغند به دشت / در غمت، همدم آتش جگرانند هنوز . . . اللهم عجل لولیک الفرج . . . آن فرقه که تیشه به نخل فدک زدند بر قلب پاک ختم رسولان نمک زدند مهدی(عج) بیا ز قاتل مادر سوال کن زهرا(س) چه کرده بود که اورا کتک زدند؟ یا مهدی فاطمه (س) . . . تا کی برای چشمت آذین کنم جهان را ؟ قلبم شروع کرده عمدأ تکـــــــان تکــــــــان را باران ترانه اش را با لـــحن غــــــــــم نخواند باشد عوض کنـــــی تـــــــــو تقدیر آسمان را . . . کاش از لطف شبی یاد ز ما میکردی یاد از عاشق افتاده ز پا میکردی کاش بیمار فراقت که ز پا افتاده با نگاه ملکوتی تو دوا میکردی . . . بــهــار بی گل نرگس شبیه پاییز است و بـی تــو کلِ زمانهایمان غم انگیز است بیــا کـه مـنجمدانه قیام ممکن نیست بــیــا کـه سهم زمین از بهار ناچیز است . . . . . . زمین دلتنگ و مهدی بیقرار است فلک شیدا پریشان روزگار است دلا آدینه شد دلبر نیامد غروب انتظارم سرنیامد . . . یک شعر زیبا تقدیم به شما آقا سلام گرچه بلند است جایتان / می خواهم از زمین بنویسم برایتان یک نامه حاوی همه حرفهای راست / یک نامه از کسی که کمی عاشق شماست یک نامه از بلندی انسان که پست شد / یک نامه از کسی که دچار شکست شد این نامه مدح نیست فقط شرح ماتم است / یک ذره از هزار نوشتم اگر کم است بعد از شما غبار به آیینه ها نشست / شیطان دوباره آمد و جای خدا نشست پرپر شدند در دل طوفانی از بدی / گلهای رو سپید همیشه محمدی آمد به شهر فاجعه، اسلام راحتی / انسان منهدم شده، قرآن زینتی بیمارهای عشق خدا« بهتر»ی شدند / جلباب هایمان کم کم روسری شدند خورشید مرد و شام تباهی دراز شد / بر روی دشمنان در این قلعه باز شد در کسوت قدیمی آزادی زنان / دنیای ما اگرچه گرفتار آمدست اما هنوز تشنه نام محمد است / در انتهای نامه خیسم سلام بر نام بزرگوار و نجیب پیامبر
تفعل زدم نیمه ی شب به قرآن / کتابی که از وحی شیرازه دارد برای دلم آیه ی صبر آمد / ولی نازنین ،صبر ، اندازه دارد . . . (اللهم عجل لولیک الفرج) . . . این همه لاف زن و مدعی اهل ظهور پس چرا یار نیامد که نثارش باشیم سالها منتظر سیصد و اندی مردانیم آنقدر مرد نبودیم که یارش باشیم اگر آمد خبر رفتن ما را بدهید به گمانم که بنا نیست یارش باشیم . . . . . . آقا بیا به خاطر یاران ظهور کن / ما را از این هوای سراسیمه دور کن وقتی برای بدرقه ی عشق میروی / از کوچه های خلوت ما هم عبور کن . . . . . . تکسواری جمعه می آید ز راه / مردم آخر کی ببینم یک نگاه . . . . . . یااباصالح (مهدی( ازپرده برون آی که دلم غرق تمناست تقصیردلم نیست تماشای توزیباست . . . ادامه اس ام اس ها در لینک زیر . . . باز جمعه شد ،و باز عهد نامه هایی که برای حسین زمان فرستادیم و از نیامدنش روشن است ، که اهل کوفه هستیم . . . . . . اگر کعبه مطاف خاکیان است / و یا گر قبلهی افلاکیان است طواف کعبه و سنگ سیاهش / به گرد مهدی صاحب زمانست . . . . . . مهدی جان صبح بی تو ، رنگ غمناک غروب جمعه دارد / بی تو حتی مهربانی حالتی از کینه دارد . . . جز او به هیچ واقعه ای دل نبسته ایم / موعود جمعه ، جمعه ی موعود کی رسد؟ . . . هنوزم انتظارم انتظار است / هنوزم دل به سینه بیقرار است هنوزم خواب میبینم به شبها / همان مردی که بر اسبی سوار است همان مردی که آید جمعه روزی / و این پایان خوب انتظار است . . . . . . یازده پله زمین رفت به سمت ملکوت / یک قدم مانده ، زمین شوق قدومت دارد (اللهم عجل لولیک الفرج) . . . سوگند به هر چهارده آیه ی نور / سوگند به زخمهای سرشار غرور آخر شب سرد ماسحر میگردد / مهدی به میان شیعه برمیگردد . . . . . . بیا برای فرج روز و شب دعا بکنیم / دل امام زمان را ز خود رضا بکنیم عزیز فاطمه مهدی دلش پر از خون است / بیا که بهر خدا از خدا حیا بکنیم . . . . . . زمستان خسته شد از بی بهاری / جهان می لرزد از این بی قراری گمانم جمعه ای باقی نمانده / خدایا تا به کی چشم انتظاری . . . (به امید ظهورش)
جز او به هیچ واقعه ای دل نبسته ایم / موعود جمعه، جمعه موعود می رسد . . .. . . جمعه یعنی یک غروب وعده دار / وعده ترمیم قلب یاس زار جمعه یعنی مادر چشم انتظار / درهوای دیدن روی نگار جمعه یعنی یه سماء دلواپسی / می شود مولا به داد ما رسی . . . ؟ . . . صبح بیتو رنگ بعد از ظهر یک آدینه دارد / بیتو حتی مهربانی حالتی از کینه دارد بیتو میگویند تعطیل است کار عشقبازی / عشق اما کی خبر از شنبه و آدینه دارد تعجیل در فرجش صلوات . . . یکی ازجمعه ها جان خواهد آمد / به درد عشق درمان خواهد آمد غبار از خانه های دل بگیرید /که بر این خانه مهمان خواهد آمد . . . (اللهم عجل لولیک الفرج) . . . از نو شکفت نرگس چشم انتظاری ام / گل کرد خار خار شب بی قراری ام تا شد هزار پاره دل از یک نگاه تو / دیدم هزار چشم در آیینه کاری ام . . . . . . از میان اشک ها خندیده می آید کسی / خواب بیداری ما را دیده می آید کسی با ترنم با ترانه با سروش سبز آب / از گلوی بیشه خشکیده می آید کسی . . . اللهم عجل لولیک الفرج . . . در اضطراب چه شبها که صبح شان گم شد / چه روزها که گرفتار روز هـفتم شد چه قدر هفته پر از شنبه شد، به جمعه رسید / و جمعه روز تـفرّج برای مردم شد . . . از هجر تو طبیعت ما گریه می کند / چشم تمام آینه ها گریه می کند چشم انتظار آمدنت شیر خوارهای است / گهوارهای به کرب و بلا گریه می کند . . . یا مهدی . . . یا این دل شکستة ما را صبور کن / یا لا أقل به خاطر زینب ظهور کن دیگر بتاب از افق مکه ، ماه من! / این جاده های شب زده را غرق نور کن . . . . . . بازهم – صحبت فرداست قرارِ ما ها / بازهم – خیر ندیدیم از این فردا ها چقدر پای همین وعده ی تو پیرشدند / جگر “مادر ها ” موی سر “بابا ها “ یا مهدی ادرکنی . . . یک شعر زیبا ( حتما بخوانید ) خدا خالق عشقه / محمد گل عشقه / علی مظهر عشقه / زهرا وجود عشقه حسن نماد عشقه / حسین سالار عشقه / عباس ساقی عشقه زینب شاهدعشقه / سجاد راوی عشقه / باقر کلام عشقه صادق احیای عشقه / کاظم صابرعشقه / رضا ضامن عشقه تقی جمال عشقه / نقی پاکی عشقه / حسن بقای عشقه مهدی قیام عشقه اینم دعای عشقه: اللهم عجل لولیک الفرج
دوباره جمعه گذشت و قنوت گریان ماند / دوباره گیسوی نجوای ما پریشان ماند دوباره زمزمه ی کاسه های خالی ما / پس از نیامدنت گوشه ی خیابان ماند . . . السلام علیک یا اباصالح . . . داشتم کنج حرم جامعه را می خواندم / برگ در برگ مفاتیح پر از شبنم شد یازده پله زمین رفت به سمت ملکوت / یک قدم مانده به او کار جهان درهم شد . . . . . . تا کی غروب جمعه ببینم که مادرم ، یک گوشه بغض کرده که این جمعه هم گذشت مولا شمار درد دلم بی نهایت است ، تعداد درد من به خدا از رقم گذشت . . . . . . دلبری داریم که از صاحب دلان دل می برد / غمزه ای مشکل گشا دارد که مشکل می برد گر نقاب از چهره گیرد آن نگار نازنین / پرتو رخساره اش دلهای مایل می برد . . . . . . در کدامین شب کوفه باز خواهی گشت؟ در کدامین اوج در کدامین عروج چشم به راه آمدنت در پس تمامی دریچه های زمین ایستاده ام . . . . . . تمام عمر تو نظاره کردی و ما / ندیده ایم دمی آن جمال زیبا را . . . فرج ظهورش صلوات . . . آنکَس که تو را شناخت جان را چه کند / فرزند و عیال و خانمان را چه کند دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی / دیوانه تو هر دو جهانش کند . . . یا صاحب الزمان ادرکنی . . . یک نفر گل می کند با جنگلی در کوله بار / نارون تنهای کوهستان نمی ماند عزیز یک نفر فردا زمین را نورباران می کند / مهدی ما تا ابد پنهان نمی ماند عزیز . . . . . . مه من نقاب بگشا ز جمال کبریایی / که بتان فرو گذارند اساس خود نمایی . . . . . . من گریه می ریزم به پای جاده ات تا / آیینه کاری کرده باشم مقدمت را اول ضمیر غائب مفرد کجایی؟ / ای پاسخ آدینه های پر معما . . . اللهم عجل لولیک الفرج . . . همه شب به شوق وصل رخ تو در انتظارم نظری نما دل از تو خبری ندارد امشب یا صاحب الزمان ادرکنی . . . به لبم جان و به دل حسرت پیغام هنوز کام او حاصل و من در طلب کام هنوز . . . یا مهدی ادرکنی . . . تا به کی وصف تورا گفتن و روی تو ندیدن پرده بردار ز سیما ، بابی انت و امی . . . شکسته بال عروجم زتیرهای معاصی / خدا کند که نیفتم زدیدگان سیاهت تمام شهر و محل راسپرده ام که بگویند / به هر کجا که تو هستی خدا به پشت و پناهت . . . . . . تو جهانی و جهانی ز تو خرسند و خموش به حقیقت که جهان با تو جهان خواهد بود . . . . . . دیدن روی تو و دادن جان مطلب ماست / پرده بردار ز رخسار که جان بر لب ماست بت روی تو پرستیم ملامت شنویم / بت پرستی اگر اینست که این مذهب ماست . . . . . . تو خود ای گوهر یکدانه کجایی آخر / کز غمت دیده ی مردم همه دریا باشد از بن هر مژه ام آب روان است بیا / اگرت میل لب جوی و تماشا باشد . . . . . . دلا بکوش مگر دامنش به دست آری / که وصل بیطلب و انتظار ممکن نیست . . . فرج ظهورش صلوات . . . من کیستم تا هر زمان، پیش نظر بینم تو را؟ گاهى گذر کن سوى من، تا در گذر بینم تو را . . .
بگذار بگویمت دلم غم دارد / یک عالمه اشک و آه و ماتم دارد عجّل بظهور، عصر آدینه ها / ای یوسف فاطمه تو را کم دارد . . . (یا مهدی) فروغ روی یزدان داری ای دوست / صفای باغ رضوان داری ای دوست تویی یوسف، که در هر کوی و برزن / هزاران پیرکنعان داری ای دوست . . ____________________ . این جمعه هم گذشت، تو اما نیامدی / پایانِ سبز قصه دنیا، نیامدی مانده ست دل اسیر هزاران سؤال تلخ / ای پاسخ هر آنچه معمّا، نیامدی . . ____________________ . یاسمن چهره بیاراست، بیا / شور در گلکده برپاست بیا ای دوای همه علّت ها / دیده از عشق تو بیناست، بیا . . ____________________ . به ذهن شب زده من ظهورکن مهتاب / ز دشت تیره ظلمت عبورکن مهتاب دلم گرفته، نگارم، ببین که تاریکم / به خاطر دل عاشق، ظهورکن مهتاب . . . اللهم عجل لولیک الفرج ____________________ به تمنّای طلوع تو جهان چشم به راه / به امید قدمت کون ومکان چشم به راه رخ زیبای تو را یاسمن آینه به دست / قدّ رعنای تو را سرو جوان چشم به راه . . . یا صاحب الزمان ____________________ بازآ، دلم زگردش دوران شکسته است / چون کشتی از تهاجم طوفان شکسته است آیینه خیال نهادم به پیش روی / دیدم که قلبم از غم هجران شکسته است . . ____________________ . بی تو چگونه می شود از آسمان نوشت / از انعکاس ساده رنگین کمان نوشت این یک حقیقت است که بی تو بهار من / باید چهارفصلِ زمان را خزان نوشت . . ____________________ . تا بوده و هست نور خواهد تابید / تا سلسله حضور خواهد تابید خورشید مه آلوده عالم یک روز / از پنجره ظهور خواهد تابید . . ____________________ . اذان جمکران شوری به پا کرد / دلم را از غم عالم جدا کرد صبا را گشته بودم محرم راز / مرا با رمز غیبت اشنا کرد . . ____________________ . افسوس که عمری پی اغیار دویدیم / از یار بماندیم و به مقصد نرسیدیم سرمایه ز کف رفت و تجارت ننمودیم / جز حسرت و اندوه متاعی نخریدیم . . .
این جمعه ها که ختم به مختار میشود بدجور دل ، طالب دیدار می شود ای منتقم بیا که به عالم نشان دهیم شیعه عزیز است و جز او خوار می شود . . . . . وقتی میگیم خدا کند که بیایی شاید او می فرماید خدا کند که بخواهید . . . . . . روی تو را ز چشمه نور آفریده اند / لعل تو از شراب طهور آفریده اند خورشید هم به روشنی طلعت تو نیست / آیینه تو را ز بلور آفریده اند پنهان مکن جمال خود از عاشقان خویش / خورشید را برای ظهور آفریده اند . . . . . . ای آخرین توسل سبز دعای ما آیا نمیرسد به حضورت دعای ما؟ شنبه،دوباره شنبه، دوباره سه نقطه چین… بی تو چه زود میگذرد هفته های ما . . . منتظرم منتظرم مسافرم زود برسه یه صبح جمعه تو دعا مهدی موعود برسه . . . ما مست علوفه ایم، مردن بهتر / بی برگ و شکوفه ایم، مردن بهتر از غیبت طولانی تان شد معلوم / ما مردم کوفه ایم، مردن بهتر . . . . . . لحظه لحظه بوى ظهور مى آید / عطر ناب گل حضور مى آید سبز مردى از قبیله عشق / ساده و سبز و صبور مى آید . . . . . . تو امام عصری و عصر جمعه های من این همه دلگیر! گنهم چیست که در مرداب خویش افتاده ام گیر . . . . . . به یاد او همه غم ها ز سینه دور شود دلم به رغم سیاهیش غرق نور شود همیشه منتظرش بودم ای خدا مپسند که بعد مردن ما جمعه ی ظهور شود . . . . . . من برای آمدنت ای تک سوار گل دل را پر پر قران به سر گرفته فریاد کنان باز نوحه سر می کنم اشک چشمم اگر کم است برایت دلم را آب میکنم . . . . . . تا نقش تو هست نقش آیینه ما بوی خوش گل نشسته در سینه ما در دیده بهار جاودان می شکفد با یاد تو ای امید دیرینه ما . . . . . . یک روز نسیم خوش خبر می آید بس مژده به هر کوی و گذر می آید عطر گل عشق در فضا می پیچد می آیی و انتظار سر می آید . . . . . . ماندیم به داغ انتظارت، مددی ما و غم ودرد بی شمارت، مددی دلخسته از این غمی که در ریشه ماست در آرزوی فجر بهارت، مددی . . . ای راحت دل، قرار جانها برگرد درمان دل شکسته ما، برگرد ماندیم در انتظار دیدار، ای داد دلها همه تنگِ توست آقا برگرد . . . . . . دل از ما برد و روی از ما نهان کرد خدایا با که این بازی توان کرد تا کسی رخ ننماید نبرد دل ز کسی دلبر ما دل ما برد به ما رخ ننمود . . . . . . عصریست غریب و آسمان دلگیر است افسوس برای دل سپردن دیر است هر روز بـهانه ای گرفتیم و گذشت عیب از من و توست عشق بی تقصیر است . . . . . . نگاه کن به قلب من که سرخ از غرور توست نگاه کن به چشم من، به راه تا عبور توست نگاه کن به جان من، در انتظار جمعه ای ست که وعده داده اند و گفته اند ظهور توست . . . . . . خیمه نشین فاطمه دلم برات پر میزنه اسم قشنگت آقا جون هر تپش قلب منه دلم برای دیدنش می گیره از من بهونه ندبه می خونم دوباره با اشکای دونه دونه . . . . . . گر پرده زرخ باز نماید مهدی(عج) از خلق جهان دل برباید مهدی(عج) ای شیعه چنان منتظر مولــی باش گویی که همین جمعه بیاید مهدی(عج) . . .
یا صاحب الزمان داستان یوسف را گفتن وشنیدن به بهانه ی توست شرمنده ایم می دانیم گناهان ما همان چاه غیبت توست . . . یا اباصالح المهدی . . . ای پیک راستان خبر یار ما بگو / احوال گل به بلبل دستان سرا بگو ما محرمان خلوت انسیم غم مخور / با یار آشنا سخن آشنا بگو . . . اللهم عجل لولیک الفرج . . . دیریست که ما منتظر روی تو هستیم / ما بند نجابت به تن اسم تو بستیم دیریست که دلداده ما خانه نشین است / جای قدمش بوسه به صد چاک زمین است . . . یا مهدی ادرکنی . . . ما، بی تو، تا دنیاست، دنیایی نداریم / چون سنگ خاموشیم و غوغایی نداریم ای سایه سار ظهر گرم بی ترحم! / جز سایه دستان تو، جایی نداریم . . . یا صاحب الزمان . . . من عزادار تو ام جد غریب / گل گلزار تو ام جد غریب مهدی ام نور خدا روی زمین / محو انوار تو ام جد غریب . . . ادامه در لینک زیر . . . تا کی ورق ورق کنم این سر رسید را / چون کودکی رسیدن سال جدید را با دست زیر چانه تو را آه می کشم / چون غنچه ای که آخر اسفند، عید را . . . . . . افسوس که عمری پی اغیار دویدیم / از یار بماندیم و به مقصد نرسیدیم سرمایه ز کف رفت و تجارت ننمودیم / جز حسرت و اندوه متاعی نخریدیم یا ابا صالح المهدی . . . هرچه کردم نشوم علت رنجیدن او باز نشد بارها من دل زهرائی او را ز گناهم خستم گفتم این بار که بر نامه من مینگرد خوشحال است لیک اشکش به دلم گفت که من روسیهم من پستم یا مهدی . . . مسیر مسیح بهاران کجاست؟ / صفا گستر لاله زاران کجاست؟ رگ و ریشه لاله از هم گسست / گل اندیشه سربداران کجاست . . . ؟ . . . به تمنّای طلوع تو جهان چشم به راه / به امید قدمت کون ومکان چشم به راه رخ زیبای تو را یاسمن آینه به دست / قدّ رعنای تو را سرو جوان چشم به راه . . . . . . به دنبال تو می گردم نمی یابم نشانت را / بگو باید کجا جویم مدار کهکشانت را تمام جاده را رفتم، غباری از سواری نیست / بیابان تا بیابان جسته ام ردّ نشانت را . . . یک شعر زیبا تقدیم به همه منتظران بسم رب المهدی عشق چیزی جز ظهور مهر نیست! عشق یعنی مهر بی چون و چرا عشق یعنی کوشش بی ادعا عشق یعنی مهر بی اما، اگر عشق یعنی رفتن ِ با پای سر عشق یعنی دل تپیدن بهر دوست عشق یعنی جان من قربان اوست حرف های دل ، بدون گفتگو عشق یعنی عاشق بی زحمتی عشق ، یار مهربان زندگی بادبان و نردبان زندگی عشق یعنی دشت گلکاری شده در کویری چشمه ای جاری شده یک شقایق در میان دشت خار باور امکان با یک گل بهار در خزانی برگریز و زرد و سخت عشق، تاب ِ آخرین برگ درخت عشق یعنی روح را آراستن بی شمار افتادن و برخاستن عشق یعنی زشتی ِ زیبا شده عشق یعنی گنگی ِ گویا شده عشق یعنی مهربانی در عمل خلق کیفیت به کندوی عسل عشق یعنی گل به جای خار باش پل به جای این همه دیوار باش عشق یعنی یک نگاه آشنا دیدن افتادگان زیر پا زیر لب با خود ترنم داشتن بر لب غمگین تبسم کاشتن عشق، آزادی، رهایی ، ایمنی عشق، زیبایی ، زلالی ، روشنی عشق یعنی تنگ بی ماهی شده عشق یعنی ماهی راهی شده عشق یعنی آهویی آرام و رام عشق صیادی بدون تیر و دام عشق یعنی برگ روی ساقه ها عشق یعنی گل به روی شاخه ها عشق یعنی از بدی ها اجتناب بردن پروانه از لای کتاب در میان این همه غوغا و شر عشق یعنی کاهش رنج بشر ای توانا، ناتوان عشق باش پهلوانا، پهلوان عشق باش ای دلاور، دل بدست آورده باش در دل آزرده منزل کرده باش عشق یعنی تشنه ای خود نیز اگر واگذاری آب را بر تشنه تر عشق یعنی ساقی کوثر شدن بی پرو بی پیکر و بی سر شدن عشق یعنی خدمت بی منتی عشق یعنی طاعت بی جنتی گاه بر بی احترامی ، احترام بخشش و مردی به جای انتقام عشق را دیدی، خودت را خاک کن سینه ات را در حضورش چاک کن عشق آمد، خویش را گم کن عزیز قوت ات را قوت مردم کن عزیز عشق یعنی مشکلی آسان کنی دردی از درمانده ای درمان کنی عشق یعنی خویشتن را گم کنی عشق یعنی خویش را گندم کنی عشق یعنی نان ده و از دین مپرس در مقام بخشش، از آئین مپرس هر کسی او را خدایش جان دهد آدمی باید که او را نان دهد در تنور عاشقی سردی مکن در مقام عشق، نامردی مکن لاف مردی میزنی، مردانه باش در مسیر عاشقی افسانه باش دین نداری، مردمی آزاده باش هرچه بالا میروی افتاده باش در پناه دین، دکانداری مکن چون به خلوت می روی کاری مکن عشق یعنی ظاهر باطن نما باطنی آکنده از نور خدا عشق یعنی عارف بی خرقه ای عشق یعنی بنده ی بی فرقه ای عشق یعنی آنچنان در نیستی تا که معشوقت نداند کیستی عشق یعنی ذهن زیبا آفرین آسمانی کردن ِ روی زمین عشق گوید مست شو گر عاقلی از شراب غیرانگوری ولی هرکه با عشق آشنا شد، مست شد وارد یک راه بی بن بست شد کاش در جامم شراب عشق باد خانه جانم خراب عشق باد هرکجا عشق آید و ساکن شود هرچه ناممکن بود ممکن شود در جهان هر کار خوب و ماندنی ست رد پای عشق در او دیدنی ست شعرهای خوب دیوان جهان سر عشق است و سرود عاشقان سالک آری، عشق رمزی در دل است شرح و وصف عشق، کاری مشکل است عشق یعنی شور هستی در کلام عشق یعنی شعر، مستی ، والسلام
