الف) پولن ها ( گرده ) پولن ها در پرمين گسترش دارند . آلوکتون مي باشند و در سنگ هاي دريايي يافت مي شوند. ب ) اسپور ها (در نهانزادان آوندي ) اسپورها در دونين و کربونيفر گسترش زيادي دارند . هر کدام از اسپورها توانايي ايجاد گياه جديد را دارند . در سنگ هاي دونين ايران اثر اسپور هاي نهانزادان آوندي مشاهده مي شود . سنگ هاي در بر گيرنده آنها سنگ هاي دريايي است که نشانه آلوکتون بودن آنهاست مي باشد. اين امر نشانگر پوشش گياهي کم در اين دوران است زيرا تشکيل لايه هاي ذغالي ديده نمي شود . در نهانزادان آوندي هاگ ها در کيسه هايي به نام اسپورانژ تجمع مي يابند . انواع اسپورانژ : 1) سيانژ : زماني که اسپورانژ ها در يک رديف خطي به دنبال هم روي پينول قرار گيرند. 2) سور ( sore ) : اسپورانژ ها روي پينول به صورت حلقوي ديده مي شوند . 3) اسپرانژيفر : اسپورانژها در انتهاي يک ساقه قرار مي گيرند . اين نمونه در سيلورين مياني گسترش دارند. الف ) اُرتوتروپ : اسپرانژيوفر هايي که در انتهاي محر به صورت مستقيم قرار مي گيرند . ب) آنا تروپ : اسپرانژيوفر هايي که در انتهاي محور حالت برگشته دارند و در امتداد محور نيشتند .
