گسترش کف دریا مکانیسمی است که در اثر آن پوسته اقیانوسی بوجود میآید و یا ازبین میرود. کف تمام اقیانوسها به علت بیرون ریختن مواد مذاب ، مخصوصا گدازههای بازالتی که از گوشته بیرون میآید دارای برجستگیهای در حال افزایش است. نسبت گسترش پوسته جدید در کف اقیانوسها در دو پهلوی برجستگی ، هر سال بین یک تا ده سانتیمتر تغییر میکند. نه تنها پوسته جامد در این حرکات بلکه گوشته بالایی تا عمق 70 الی 100 کیلومتر روی لایه نیمه مذاب حرکت میکند. به محض رسیدن مواد مذاب جوشان بازالتی به سطح دریا ، در طول برجستگیها جامد گردیده و مغناطیسی در جهت شمال و جنوب ایجاد میگردد که همان میدان مغناطیسی متداول زمین است. به عبارت دیگر ، پوسته جامد مغناطیسی را بطور یکسان در دو طرف برجستگی مانند یک نوار ضبط میکند.
