تنک کردن پایداری میوههای در حال رشد و گلها و برگها بستگی به تعادل بین اکسین داخل آنها و مقدار اکسین ساقه دارد. هر وقت این تعادل بهم بخورد در محل اتصال دمبرگ با میوه یا دمگل به ساقه یک لایه چوب پنبهای بوجود میآید و اندام مربوط از درخت جدا میشود و ریزش میکند. این امر در میوه کاری اهمیت زیادی دارد. چون درختان میوه زیادی تولید میکنند اگر همه آنها روی درخت بماند ولی محصول از نظر کیفی نامرغوب میشود ثانیا به علت کمبود مواد غذایی ریزش میکنند ثالثا درخت ضعیف میشود. برای جلوگیری از این موارد با استفاده به موقع از محلولهایی از انواع اکسین گلهای ضعیف را وادار به ریزش میکنند یا به اصطلاح محل تنک کردن انجام میدهند. تولید بافت پینهای هر وقت درخت به دلایلی از جمله هرس و قلمهگیری زخم شود، سلولهای پارانشیمی ناحیه زخم با ایجاد بافت یکنواخت محل زخم را ترمیم میکنند این بافت که پینه نام دارد دارای اکسین زیادی دارد. جلوگیری از ریزش میوه قبل از برداشت برای این منظور 4 - 3 هفته قبل از برداشت میوه از ترکیبات مختلف اکسینی به غلظت معینی استفاده میشود. کاهش ترک خوردگی میوه گیلاس میوههای گیلاس بعد از بارندگی دچار ترک خوردگی میشوند که با مصرف ترکیبی از اکسین با غلظت معین 35 روز قبل از برداشت میتوان از این پدیده جلوگیری کرد. ریشهدار کردن قلمهها ریشهدار کردن قلمهها به کمک اکسین یکی از کاربردهای مهم این ماده در باغبانی است. جلوگیری از رشد نوکها و پا جوشها پس از هرس شدید گیاهان ، تعدادی شاخه غیر بارور بنام نوک تولید میشود که باید هرس شوند. اگر محل زخم هرس را با کمک اکسین محلول پاشی کنیم از رشد نوکها جلوگیری میشود که این ماده برای جلوگیری از رشد پاجوشها (پاگیاه) نیز بکار میرود. رشد طولی شاخه چون جوانه انتهایی شاخه دارای اکسین زیادی است و باعث رشد سریع طولی شاخه میشود.
