کـجــــای ایـن شب غـریـبـــم ؟ کـجـــای ایـن کـرانه ی کـبــود ؟ کجــای ایــن شبی که از غــزل چـراغ مـاه قـسـمــتـش نـبـــود کـجــای ایـن همـیشه ابریـــم ؟ کـه آسمان نشــان نمی دهــد به گـریه میرسـم ولی سـکتوت به گـریه هـــم امان نمـی دهـد کجای این شبم که مـی کشـد هوای گــریـه ام بـه نــا کـجــــا از ایــن خـرابـیــم کـــه می برد به خانه ای که نـیست ای خدا کـسـی نـمـانـده پا به پای مـن اگر غمی که خانه زاد تـوســت اگـر صـدای سـرمـه ریــز مــــن که شعر سر به مهر یاد توست ..... .... .. .
