زگيل‌هاي‌ مقاربتي‌ (زگيل‌هاي‌ تناسلي‌، زگيل‌هاي‌ مرطوب‌)

اطلاعات‌ اوليه‌
توضيح‌ كلي‌
زگيل‌هاي‌ مقاربتي‌ عبارت‌ است‌ از زگيل‌هاي‌ ناحيه‌ تناسلي‌ (شامل‌ مجراي‌ ادرار، آلت‌ تناسلي‌ و مقعد). اين‌ زگيل‌ها از ساير زگيل‌ها مسري‌تر هستند. برخي‌ از انواع‌ ويروس‌ها كه‌ باعث‌ ايجاد زگيل‌هاي‌ مقاربتي‌ مي‌شوند، با بدخيمي‌هاي‌ تناسلي‌ نيز همراه‌ هستند. آنها نوجوانان‌ و بزرگسالان‌ فعال‌ از نظر جنسي‌ را از هر دو جنس‌ مبتلا مي‌كنند.
علايم‌ شايع‌
زگيل‌هاي‌ مقاربتي‌ داراي‌ مشخصات‌ زير هستند:
آنها در سطوح‌ مرطوب‌ به‌ ويژه‌ آلت‌ تناسلي‌، دهانه‌ مهبل‌ و دهانه‌ مقعد ظاهر مي‌شوند.
آنها برآمدگي‌ نازك‌، قابل‌ انعطاف‌ و توپر پوست‌ هستند كه‌ به‌ صورت‌ ساقه‌اي‌ يا خوشه‌اي‌ رشد مي‌كنند.
هرزگيل‌ 2-1 ميلي‌متر قطر دارد ولي‌ خوشه‌ها ممكن‌ است‌ كاملاً بزرگ‌ باشند.
زگيل‌ها باعث‌ آزار يا خارش‌ نمي‌شوند.
علل‌
زگيل‌هاي‌ مقاربتي‌ توسط‌ زيرگروهي‌ از همان‌ ويروسي‌ ايجاد مي‌شود كه‌ ساير زگيل‌ها را ايجاد مي‌كند (پاپيلوما ويروس‌ انساني‌) ولي‌ مسري‌تر هستند. به‌ راحتي‌ روي‌ پوست‌ فرد دچار عفونت‌ گسترش‌ مي‌يابد و به‌ آساني‌ به‌ ساير افراد منتقل‌ مي‌شود. معمولاً از طريق‌ جنسي‌ انتقال‌ مي‌يابند كه‌ غالباً نتيجه‌ بهداشت‌ مناسب‌ است‌. دوره‌ كمون‌ آنها 6-1 ماه‌ است‌.
عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر
تغذيه‌ نامناسب‌
ساير بيماري‌هاي‌ مقاربتي‌
بي‌بندوباري‌ جنسي‌
شرايط‌ زندگي‌ شلوغ‌ يا غير بهداشتي‌
بهداشت‌ نامناسب‌
عدم‌ استفاده‌ از كاندوم‌
در كودكان‌ ممكن‌ است‌ نشانه‌ سوءاستفاده‌ جنسي‌ باشند.
پيشگيري‌
براي‌ جلوگيري‌ از گسترش‌ زگيل‌ به‌ ساير بخش‌هاي‌ بدن‌ يا به‌ افراد ديگر.
زگيل‌ها را نخراشيد.
تا بهبودي‌ كامل‌ زگيل‌ها از فعاليت‌ جنسي‌ بپرهيزيد.
در حين‌ مقاربت‌ جنسي‌ از كاندوم‌هاي‌ لاستيكي‌ استفاده‌ كنيد.
عواقب‌ مورد انتظار
اين‌ زگيل‌هاي‌ كوچك‌ معمولاً علامتي‌ ايجاد نمي‌كنند. در صورت‌ عدم‌ درمان‌ احتمالاً سرانجام‌ از بين‌ خواهند رفت‌. البته‌ از آنجا كه‌ ممكن‌ است‌ ويروس‌ با بدخيمي‌ تناسلي‌ همراه‌ باشد، در پي‌ درمان‌ طبي‌ باشيد. عود شايع‌ است‌.
عوارض‌ احتمالي‌
اختلالات‌ گردن‌ رحم‌ زنان‌ از جمله‌ سرطان‌
انسداد ادراري‌ در مردان‌
درمان‌
اصول‌ كلي‌
آزمون‌ها تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ بيوپسي‌ بافت‌، كولپوسكوپي‌، آندوسكوپي‌، آنوسكوپي‌ و پاپ‌اسمير باشند.
درمان‌ با توجه‌ به‌ اندازه‌ و محل‌ زگيل‌ها مشخص‌ خواهد شد.
زگيل‌هاي‌ كوچك‌ را مي‌توان‌ با داروهاي‌ موضعي‌ درمان‌ كرد.
براي‌ زگيل‌هاي‌ بزرگتر، نيتروژن‌ مايع‌ به‌ كار مي‌رود (سرمادرماني‌).
برخي‌ زگيل‌هاي‌ بزرگتر نيازمند درمان‌ با ليزر، الكتروكوآگولاسيون‌ يا برداشت‌ جراحي‌ هستند.
داروها
ممكن‌ است‌ پودوفيلين‌ كه‌ يك‌ داروي‌ موضعي‌ است‌، تجويز گردد. براي‌ جلوگيري‌ از آسيب‌ بافت‌ سالم‌ اطراف‌، آن‌ را با دقت‌ به‌ كار ببريد. ابتدا از روغن‌ گريس‌ در بافت‌ استفاده‌ كنيد. در يك‌ زمان‌ آن‌ را در نواحي‌ بزرگي‌ به‌ كار نبريد. بعد از 4 ساعت‌ كاملاً آن‌ را بشوييد. اين‌ امر ممكن‌ است‌ باعث‌ تحريك‌ يا جذب‌ دارو گردد. پودوفيلين‌ را در نواحي‌ اطراف‌ چشم‌ به‌كار نبريد.
فعاليت‌
محدوديتي‌ وجود ندارد و تنها تا محوشدن‌ كامل‌ زگيل‌ها بايد از روابط‌ جنسي‌ پرهيز كرد.
رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.
در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر خود يا عضوي‌ از خانواده‌تان‌ علايم‌ زگيل‌هاي‌ مقاربتي‌ راداشته‌ باشيد.
اگر پس‌ از درمان‌ موارد زير رخ‌ دهند: ـ ناحيه‌ درمان‌ شده‌، دچار عفونت‌ (قرمز، متورم‌، دردناك‌ يا حساس‌ به‌ لمس‌) گردد. ـ احساس‌ ناخوشي‌ كلي