اين مسيرهاى رسانا به موازات ستون مهره (ايدا و پينگالا) و يا در ستون مهره (سوشومنا)، از لگن تا سر امتداد دارند و تمام چاكراهاى اصلى و بسيارى از چاكراهاى فرعى را مستقيماً، و همچنین تمام بخشهاى ديگر سيستم انرژى را به طور غيرمستقيم به هم وصل مى كنند. اين اتصال بخصوص براى چاكراى ريشه و چشم سوم اهميت دارد، زيرا انرژيها بر حسب نياز چاكراى چشم سوم ، مستقيماً از منطقه لگن به حركت درمى آ يد. بنابراين انسدادهاى اين گذرگاهها اثرهاى جدى بر همه قسمتهاى بدن-ذهن-روح دارد. اين نوع انسداد را همواره دركسانى كه مسئوليت چگونگى زندگيشان را به گردن ديگرى مي اندازند، ديده می شود. دليل آن مى تواند وابستگى بسيار زياد به يك معلم ، پير،سيستم پيشگویی(از جمله ستاره شناسى) يا ايدئولوژيى باشدكه به شخصى ديكته مى كند چگونه زندگى كند (به جاى اينكه خود او مسئوليت شخصى اش را براى زندگي برعهده بگيرد). وقتى رشد شخصى به درجه اى كافى رسيد، نيرويى كه كندالینی نامیده مى شود و شكل بسيار نيرومندى از انرژى قطبى حيات است كه در چاکرای ریشه در دنبالچه ذخيره شده، در اين سه كانال انرژى به طرف چاكراى تاجی (هفتمین چاكراى اصلى كه درست بالاى سر قرارگرفته است) بالا مى آ يد. حركت كندالینی به تاج سر به شحص قدرت زيادى مى دهد و دستيابى او را به تواناييهاى لطیف آسان مى كند، اما در عين حال از لحاظ انتخاب راه مناسب براى دستيابى به قدرت شخصى، نمايانگر يكى از بزرگترين چالشهاى راه معنوى است.
