بعد از حذف توپولف از چرخه هواپیماهای مسافربری چندین فروند از این هواپیماها که در مالکیت ایرلاینهای ایران بودند زمینگیر شدند. آنهایی هم که اجاره ای بودند که با اتمام قرارداد به ایرلاین اجاره دهنده عودت شدند. در همان زمان که بحث حذف این هواپیما از چرخه ایرلاینها بود پیشنهادی توسط وزیر پیشین راه مطرح شد که از آنها برای حمل سبزی استفاده شود! البته به طور کلی مد نظر ایشان استفاده به عنوان باری یا Cargo بود. اما به دلایل مختلفی این هواپیماها به هیچ وجه به درد بارکشی هم نمی خورند. کاربرد کارگو یا باری در صنعت هوایی گرانترین و البته سریعترین نوع حمل بار در قیاس با زمینی و دریایی است و مهمترین کاربرد آن در حال حاضر در سطح دنیا حمل مرسولات پستی و بارهای ارزشمند ویژه است و برای حمل و نقل کالاهای تجاری مرسوم نیست. در واقع شرکتهایی مانند Fedex و DHL و … همگی از ناوگان باری بسیار قوی برخوردارند و کل دنیا را تحت پوشش حمل مرسولات هوایی خود دارند. مسلما” خبر دارید هزینه ارسال مرسولات با این سرویسها چقدر بالاست. اما چرا در کشور ما این کاربرد بی معناست؟ خوب در داخل کشور که حجم مرسولات پستی و حمل بار هوایی آنقدر نیست که نیاز به پرواز این حجم از هواپیماها باشد ضمن اینکه وسعت ایران آنقدر وسیع نیست که انتقال زمینی کارایی نداشته باشد. در بعد خارجی هم که ما شرکت بین المللی فعال در این زمینه نداریم که اگر هم داشتیم این هواپیماها اجازه پرواز به اروپا را ندارند که مهمترین مسیر مرسولات پستی و بار با ارزش انتقال سریع محسوب می شود. نکاتی نیز در خصوص خود این هواپیماها وجود دارد که مهترین آن مصرف بالای سوخت است که اتفاقا” الان اهمیت یافته است. توپولف 154 در قیاس با هواپیماهای هم کلاس اما مدرن خود دو تا سه برابر بیشتر سوخت مصرف میکند که توجیه اقتصادی بارکشی را به شدت پایین می آورد. به نظر می رسد تنها کاربرد مفید این هواپیماها فروختن آنها به کشورهای آفریقایی و یا هدیه دادن آنهاست!
