چند روزی است که سر و صدای زیادی در مورد اقدام برای خرید یک هواپیمای پهن پیکر و برد بلند برای مقامات، بلند شده است که صرفنظر از آنکه ابهامات در مورد منبع تامین بودجه آن به جای خود قابل بحث است اما لزوم آن را ساقط نمیکند. کسی نیست که نداند ناوگان هوایی کشور ما هم در زمینه نظامی و هم در زمینه غیر نظامی به شدت کهنه و فرسوده است. این مشکل در مورد هواپیماهای پروازهای ویژه VIP هم کاملا” مشخص است. تاریخچه هواپیماهای اختصاصی مقامات در ایران به دوران پهلوی برمیگردد که شاه اقدام به سفارش دادن یک بویینگ 707 اختصاصی شده و با تجهیزات خاص با نام شاهین کرد که کماکان هم در حال خدمت است. جدا از اینکه جتهای 737 و فالکون هم در خدمت پروازهای VIP هستند اما اساسا” در حال حاضر بر پایه همین بویینگ 707 و یک فروند ایرباس 321 است که در در دوران خاتمی خریداری شد. اما چرا خرید یک هواپیمای پهن پیکر ضروری است؟ بویینگ 707 شاهین که تا حد زیادی کهنه و فرسوده شده است و ایرباس 321 هم که عمر کارکردی کمتری دارد اساسا” یک هواپیمای برد کوتاه است و به همین دلیل پروازهای طولانی دولتی مانند سفر به امریکا در حال حاضر با هواپیماهای مسافربری صورت میگیرد! مثلا” از بویینگ 747 ایران ایر و به خصوص سری SP که بیش از 35 سال عمر دارند استفاده میشود. با این احتساب در حال حاضر هیچ هواپیمای برد بلند اختصاصی در اختیار پروازهای VIP نیست. در کنار این موضوع که باید ناوگان عمومی پروازهای مسافربری را نوسازی کنیم باید به پروازهای VIP هم توجه داشت زیرا هواپیماهای موجود اگرچه به دلیل ماهیت کاری خود تعداد سیکل پرواز کمی دارند اما عمر زیادی از تاریخ تولید خود سپری کرده اند. به همین دلیل خرید اقلا” یک فروند هواپیمای ایمن برد بلند برای پروازهای VIP ضروری است. البته بحث در مورد خرید این هواپیما با قیمت 45 میلیارد تومان هم بی معناست. 45 میلیارد تومان چیزی در حدود 40 میلیون دلار میشود که در دنیای خرید هواپیماهای ایرباس و بویینگ رقم بسیار کمی است و نشان میدهد هواپیمایی که قصد خرید دارند به دلیل تحریمها دست دوم است. برای مثال یک هواپیما شبیه همان 321 که در دوران خاتمی خرید شد الان در 2011 حدود 99 میلیون دلار قیمت دارد و یا همین ایرباس 330 که قصد خرید یک نمونه دست دومش را دارند با آپشنهای کامل حدود 220 میلیون دلار قیمت دارد. پس 40 میلیون دلاری که اختصاص داده شده است عدد بسیار بسیار کوچکی است! تنها بحثی که وارد است این است که این بودجه از منابع مالی اختصاص داده شده برای حوادث غیر مترقبه! جداسازی شده است که بسیار عجیب و بی معناست و جای بررسی و بحث دارد. ایران ویچ
