یکی از سوالات بسیاری از دانش‌آموزان علاقمند به حوزه‌های مختلف فناوری‌نانو این است که «من مي‌خواهم در حوزه‌ای مرتبط با فناوري نانو ادامه تحصيل بدهم، چه رشته‌ای را بايد انتخاب کنم؟». باشگاه نانو برای دادن پاسخ این سوال با بسیاری از فارغ‌التحصیلان تحصیلات تکمیلی که در رشته‌های مختلف و در زمینه‌ی فناوری نانو تحصیل کرده‌اند، گفتگویی انجام داده‌است. نتایج این گفتگوها به تفکیک رشته‌ها در مجموعه "تحصيل در فناوری‌نانو" گردآوری شده‌است. دانستن اینکه فناوري نانو رشته‌اي جدا و مستقل از ديگر رشته‌هاي تحصيلي نيست، بلکه يک حوزه‌ي بين‌رشته‌اي است، نکته‌ای قابل توجه است. تحصيل در فناوري نانو يعني توانمندي درک رفتار مواد و سيستم‌ها در مقياس نانو و کنترل و بهره‌گيري از اين رفتارها. کسي که مي‌خواهد در اين زمينه تحصيل کند لازم است که نخست نسبت به مباني علمي يکي از حوزه‌هاي مهندسي، زيست‌شناسي يا فيزيک و شيمي ديد داشته باشد و سپس بتواند تعامل علمي خوبي با متخصصان ساير رشته‌ها برقرار کند. فراگيري مباني علمي هريک از اين رشته‌ها، حداقل مستلزم گذراندن دوره‌ي کارشناسي در آنهاست. کسي که دوره‌ي کارشناسي را در يکي از رشته‌هاي مهندسي يا علوم گذرانده باشد، به حدي از دانش مي‌رسد که بتواند ارتباط حوزه‌هاي مختلف فيزيک، شيمي و زيست را درک کند و در تحقيقات تيمي با افرادي با تخصص‌هاي مختلف همکاري کند. بنابراين تحصيل رسمي در فناوري نانو عمدتاً در مقاطع کارشناسي ارشد و دکتري امکان‌پذير است. از اين رو در اغلب کشورها (ازجمله ايران) که آموزش رسمي فناوري نانو دارند، اين رشته صرفاً در مقاطع تحصيلات تکميلي ارائه مي‌شود. در حال حاضر، رشته‌های نانوشیمی، نانوفیزیک، نانومواد، نانومحاسبات و نانوپزشکی در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری در بسیاری از دانشگاه‌های کشور ارائه می‌شود. البته دانشجویان سایر رشته‌ها (فنی-مهندسی، علوم پایه و حتی علوم انسانی) نیز می‌توانند فعاليت پژوهشي خود در سطح کارشناسي ارشد و بالاتر را در حوزه‌هاي مرتبط با فناوري نانو انجام دهند. هم‌اکنون دانشجويان زيادي هستند که در رشته‌ي نانو تحصيل نمي‌کنند ولي پايان‌نامه‌ي آنها در زمينه‌ي اين فناوري است. اطلاعات اين افراد در بانک‌هاي اطلاعاتي سايت ستاد فناوري نانوقابل دريافت است. با مراجعه به اين بانک‌ها مي‌توان اطلاعات دانشجويان ايراني را که در زمينه‌ي فناوري نانو تحقيق کرده‌اند، مشاهده نمود.
