دانستیم که چاقی به معنای افزایش وزن ، بیش از استاندارد وزن بر اساس قد است . بروز چاقی عوارض بسیاری را به دنبال دارد . بزرگسالان چاق در معرض بسیاری از بیماری های مزمن می باشند… چنانچه وزن فرد ۲۰ درصد از وزن ایده آل بیشتر شود، خطر بروز فشار خون ، بیماری های قلب و عروق ، چربی خون و ابتلا به مرض قند افزایش می یابد . از سوی دیگر ، چاقی زمینه ساز بروز مشکلات موضعی نظیر زانو درد ، کمر دردهای شدید، سنگ صفرا و بعضی بیماری های تنفسی می باشد. تحقیقاتی که طی ۴ سال در ایالات متحده انجام گرفت ، بیانگر آن است که وقتی*BMI افراد بالاتر از ۲۸ است ، دو برابر بیشتر به عوارض ناتوانی در حرکت و درد در اندام ها مبتلا می شوند. همچنین مطالعاتی که بر روی حیوانات صورت گرفته، نشانگر کاهش سطح ایمنی و کاهش مقاومت در برابر عفونت در حیوانات چاق است. پژوهش هایی که در مورد انسان انجام گرفته ، نشان می دهد که افزایش بروز سرطان با چاقی ارتباط مستقیم دارد. بروز بعضی اختلالات مزمن با یکدیگر را سندرمX نامگذاری کرده اند. سندرم X زمانی به وجود می آید که فرد دچار عدم تحمل گلوکز و مقاومت در مقابل انسولین ( که پله اول ابتلا به دیابت است) ، افزایش فشار خون و افزایش چربی خون می گردد. همه این عوارض را مجموعا سندرم X گویند که بروز آن ارتباط مستقیم با چاقی در منطقه شکم دارد . اگر BMI در محدوده ۲۰ تا ۲۵ باشد که محدوده ی سلامت وزنی است ، میزان مرگ و میر در کم ترین حد است. با افزایشBMI (افزایش وزن )مرگ و میر بالا می رود و به همین ترتیب کاهش زیاد وزن یعنی لاغری مفرط نیز موجب افزایش مرگ و میر زودرس می شود.
