دل و جانم به تو مشغول و نظر در چپ و راست / تا ندانند حریفان که تو منظور منی / دیگران چو بروند / تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی … ******************** O < — < 0//|0/ | /0 ][ | ( ) ( )][ / / / / / تشیح جنازه منه! بلاخره از دوریت مردم ******** تو ویترین زندگی به عروسکی نگاه نکن که مال تو نیست ، چون اون فقط وسوسه ات میکنه تا اونی رو که داری از دست بدی ******** از شهرداری واحد سد معبر مزاحمتون میشم ببخشید مهربونیتون سد راه دلمون شده ******** عشق آن نیست که چیزی را واقعا دوست داشته باشی دوست داشتن عشق واقعی ست!!! ******** اگه دیدی دنیا برات مفهومی نداره تحمل کن شاید خودت دنیای کسی باشی. ******** ضربان قلبمو روی خنده های تو تنظیم کردم ،پس بخند تا زنده بمونم. ******** با تو بودن برایم عادتی ساخت که بی تو بودن را هرگز نتوانم ******** گزارش سازمان هواشناسی، هرچه می خواهد باشد پس از تو هوا پس است! شال و کلاه می بافم با خیالت تا در سرمای نبودنت یخ نبندم . . . . . . عشق یعنی آن نخستین حرفها / عشق یعنی در میان برفها عشق یعنی یاد آن روز نخست / عشق یعنی هر چه در آن یاد توست . . . . . . روزی اگر نبودم ، تنها آرزویم ساده ام این است ریز لب بگویی : “یادش به خیر” . . . پشت پا خوردم ز هر کَس که گفت یار منه چون که دیدم روز و شب در پی آزار منه هرکه دستی از محبت حلقه کرد بر گردنم دیدم این دست محبت ، حلقه دار منه . . . . . . آنکه که قلب خاکی اش را سنگفرش قدم هایت می کند منم . . . . . . بار الاها ، ای خدای عدل و داد / هرکه کرده یادی از ما زنده باد ما که معتاد رفیقیم و خمار روی دوست / در مرام ما نباشد ترک این نوع اعتیاد . . . پیش از آنی کهبه چشمان تو عادت بکنم / باید ای دوست به هجران تو عادت بکنم یا نباید به سرآغاز تو نزدیک شوم / یا از آغاز به پایان تو عادت بکنم بهتر آن است که چشم از تو بپوشم انگار / تا به چشمان پشیمان تو عادت بکنم . . . . . . عشق یعنی با تو خواندن از جنون / عشق یعنی سوختنها از درون عشق یعنی سوختن تا ساختن / عشق یعنی عقل و دین را باختن . . . . . . تو را در مثنوی پیدا نکردم / حضور دیگری پیدا نکردم سرودم هر غزل تنها بودی برایت ثانوی پیدا نکردم . . . . . . قدر یاران قدیمی را بدان ای نازنین ، فرش های کهنه را مردم گران تر می خرند . . . . . . نمیدانم چرا بیمارم امشب / سکوتی خفته در گفتارم امشب غم اشک دلم آهسته می گفت / پریشان از فراق یارم امشب . . . . . . عشق یعنی شاخه ای گل در سبد / عشق یعنی دل سپردن تا ابد عشق یعنی سروهای سربلند / عشق یعنی خارها هم گل کنند . . . . . . دست من کوتاه از دیدار توست / قلب من اما همیشه یاد توست . . . . . . هرگاه دلت یاد کسی کرد و فرو ریخت ، آنگاه به یاد آر که من نیز به یاد تو چنینم . . . . . . سفر مگو که دل از خود سفر نخواهد کرد / اگر منم که دلم بی تو سر نخواهد کرد من و تو پنجره های قطار در سفریم / سفر مرا به تو نزدیکتر نخواهد کرد . . . . . . ما را کبوترانه وفادار کرده است / آزاد کرده است و گرفتار کرده است بامت بلند باد که دلتنگیت مرا / از هرچه هست غیر تو بیزار کرده است . . . . . . لاله ی داغ دیده را مانم / اشک از رخ چکیده را مانم دست تقدیر از تو دورم کرد / گل از شاخه چیده را مانم . . .
