زندگی خصوصی و حرفه ای مرحوم بهرام خائف، تصویرگر بزرگ کتاب کودک

زندگی خصوصی و حرفه ای مرحوم بهرام خائف، تصویرگر بزرگ کتاب کودک


بهرام خائف، هنرمندی بود که لقب هنرمند، زیبنده شخصیت بلندش بود. کسی که تمام زندگیش وقف تصویرسازی کتاب های کودک شد. گرچه شاید نامش به دلیل بی توجهی ها، آن گونه که باید مطرح و معرفی نشد...

























امروز بهرام خائف نیست، ولی دخترش رودابه خائف، تصویرگر بسیاری از کتاب های کودک است و تصویرهای زیبایی را برای کتاب های کودک و نوجوان نقش می زند. باشد که لااقل از این پس به هنرمندانی نظیر رودابه ارزش دهیم تا گمنام نمانند و گمنام نروند!یاد آر ز شمع مرده، یاد آر
مثل همیشه یک روز عصر، درون آشپزخانه بود. دخترش رودابه پیشش بود. دو ساعت بعد، رودابه .... آشپزخانه ..... جیغ .... گریه و صدایی که بلندتر و بلندتر می شد.
مامان ؟ مامان ؟..... بابا افتاده! نفس نمی کشه.
دیگر آرام بود. به مانند کسی که مدت هاست به خواب آرامی فرو رفته و صورتی که هیچ نشانی از درد و ناراحتی در آن نبود. خیلی تمیز و خوب، همان جور که همیشه بود. بی صدا و آرام و با آرامش از دنیا رفت.
پزشک قانونی و گزارشی که در آن نوشته بودند؛ «فوت به علت سکته قلبی»
باورش خیلی سخت بود. برای دختری که تا آخرین لحظات در کنار پدر گفته بود و خندیده بود و طی چشم بر هم زدنی، آن لحظه ها تمام شده بود !
آخرین باری که نگارنده این سطور، بهرام خائف را دید، فرهنگ سرای نیاوران بود و آن لبخند دوست داشتنی همیشگی، که برای دریافت جایزه اش حاضر شده بود. و همان لبخند به یادماندنی بود که برآنم داشت تا یادی کنم از هنرمند بزرگ عرصه تصویرگری کتاب کودک و گزارشی بنویسم کوتاه، از زندگی حرفه ای و خصوصی بهرام خائف. با تشکر و سپاس فراوان از رودابه خائف، که در تهیه این سطور یاری فراوان کرد و تقدیم به همه هنرمندان تصویرگر ایران.
● زندگی حرفه ای
▪ بهرام خائف، متولد ۱۳۲۵ در شیراز.
▪ دیپلم از هنرستان هنرهای زیبای پسران.
▪ ۱۳۵۳، دریافت لیسانس نقاشی دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران.
▪ ۱۳۵۳، استخدام در مرکز سینمایی کانون به عنوان طراح و انیماتور اول ۴ فیلم انیمیشن.
▪ ۱۳۵۴، همکاری در مرکز گرافیک کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.
▪ ۱۳۵۷، اولین کار تصویرسازی کتاب و برنده جایزه از فستیوال بولونیا به خاطر کتاب توکا.
▪ ۱۳۵۷، تا پایان عمر همکاری با مرکز گرافیک کانون و تصویر سازی بیش از ۵۰ کتاب.
▪ ۱۳۶۸، آلبوم شش غزل از حافظ برنده جایزه نهایی بزرگ داشت حافظ.
▪ ۱۳۶۸، دریافت دیپلم افتخار از اولین نمایشگاه تصویرگران کتاب کودک و نوجوان.
▪ ۱۳۷۰، شرکت در اولین نمایشگاه آسیایی تصویرگران کتاب کودک و برگزیده نمایشگاه و دیپلم افتخار.
▪ ۱۳۷۳، تصویرگری «دانه نی» و برگزیده شورای کتاب کودک با معرفی ویژه.
▪ ۱۳۷۴، برگزیده تصویرگری اشعار دینی.
▪ ۱۳۷۷، طراح و تصویرگر تقویم ۱۳۷۹ با عنوان پیش کسوتان شعر کودک و نوجوان.
▪ ۱۳۷۸، تصویرگری مجموعه شعر.
▪ ۱۳۷۸، نمایشگاه مروری بر ۳۰ سال آثار بهرام خائف. (بخش جنبی چهارمین نمایشگاه بین المللی آثار تصویرگران کتاب کودک) برنده دیپلم و تقدیر ویژه نوآوری و خلاقیت.
▪ ۱۳۸۰، شرکت در نمایشگاه دو سالانه تصویرگری کتاب کودک.
● بیوگرافی
بهرام خائف، اول خرداد ۱۳۲۵ در شیراز به دنیا آمد و تا ۱۵ سالگی در شیراز بود. از بچگی هم به نقاشی علاقه داشت. به طوری که خانواده اش می گفتند که همیشه در و دیوار و همه جا را نقاشی می کرد.
در ۱۵ سالگی به خاطر علاقه شدید به گسترش فعالیت، به تهران می آید و هنرستان هنرهای زیبا. بعد از آن جا هم به دانشکده هنرهای زیبا دانشکده نقاشی. دوران دانشجویی را کار می کرده است. از وقتی هم که دانشکده را ترک کرد، در چند جای مختلف کار می کرد و هم استخدام بود.
سال ۱۳۵۶ به دلیل برخی مشکلات، بیشتر خانوادگی، استعفا داد و به شیراز رفت. آنجا ۴ ۵ سال با ارشاد همکاری کرد، منتها در همان زمان هم با کانون ارتباط داشت. متن از تهران می فرستادند و آن جا طراحی می کرد. بهرام خائف، از سال ۵۲ ۵۳، بعد از دانشگاه، به طور جدی وارد کار حرفه ای شد!
بهرام خائف تصویرگر بیش از ۶۰ کتاب کودک بوده است که شاید ۴۰ عدد از آن ها، فقط برای کانون پرورش فکری کودکان کار شده است و بقیه برای ناشرین دیگر.
● از دیدگاه همسر
«از نکات خوبش که می توانم بگویم، وقتی به یک نفر می گویند هنرمند، آن چیزی که به ذهن آدم می آید، صداقت، پاکی، مهربانی، با احساس بودن و به مادیات اهمیت ندادن است، که واقعا همین طور بود. هیچ گونه نه کینه ای از کسی به دل می گرفت و نه بدی کسی را می خواست، تا آن جا که می شد. در آن کاری که بود، با دل و جان کار می کرد. فوق العاده حساس و مهربان بود، یعنی هیچ وقت دلش نمی آمد هیچ کس از دستش ناراحت شود و این فقط برای خانواده اش نبود. این اخلاق ایشان را من همیشه دوست می داشتمکه برای کسانی دیگر هم، مثلا بچه های دیگر را هم مثل بچه های خودش می دانست، خیلی خوش قلب بود ... بی نهایت. مظلوم بود و آرام، که متاسفانه خیلی ها از این برخورد بهرام سوءاستفاده می کردند. رعایت خیلی چیزها را می کرد. می توانم بگویم من فقط همسر و پدر بچه هایم را از دست ندادم! من یک انسان واقعی را از دست دادم. یک آدمی که وجودش در خانه، همه چیز بود برای ما.»
بهرام خائف به نقاشی نیز بسیار بستگی داشت، اما فعالیت های کانون به وی زمان پرداختن به علا|ئقش را نمی داد. علاقه اش به نقاشی وافر بود به نحوی که اواخر عمر، تصمیم داشت که فعالیتش در کانون را کاهش داده و به نقاشی بپردازد.
بهرام خائف، هنرمندی بود که لقب هنرمند، زیبنده شخصیت بلندش بود. کسی که تمام زندگیش وقف تصویرسازی کتاب های کودک شد. گرچه شاید نامش به دلیل بی توجهی ها، آن گونه که باید مطرح و معرفی نشد.
امروز بهرام خائف نیست، ولی دخترش رودابه خائف، تصویرگر بسیاری از کتاب های کودک است و تصویرهای زیبایی را برای کتاب های کودک و نوجوان نقش می زند. باشد که لااقل از این پس به هنرمندانی نظیر رودابه ارزش دهیم تا گمنام نمانند و گمنام نروند!










طناز امین




دو هفته نامه الکترونیک شرقیان